Otwórz menu główne

Jicchak Berman

izraelski polityk

Jicchak Berman (hebr.: יצחק ברמן, ang.: Yitzhak Berman, ur. 3 czerwca 1913 w Berdyczowie, zm. 4 sierpnia 2013) – izraelski prawnik i polityk, w latach 1980–1981 przewodniczący Knesetu, w latach 1981–1982 minister energii i infrastruktury, w latach 1977–1984 poseł do Knesetu[1].

Jicchak Berman
יצחק ברמן
Data i miejsce urodzenia 3 czerwca 1913
Berdyczów, Imperium Rosyjskie
Data i miejsce śmierci 4 sierpnia 2013
Tel Awiw-Jafa
Przewodniczący Knesetu
Okres od 12 marca 1980
do 20 lipca 1981
Przynależność polityczna Likud
Poprzednik Icchak Szamir
Następca Menachem Sawidor
Minister energii i infrastruktury
w II rządzie Begina
Okres od 5 sierpnia 1981
do 30 września 1982
Przynależność polityczna Likud
Poprzednik Jicchak Moda’i
Następca Jicchak Moda’i
Poseł do Knesetu
Okres od 13 czerwca 1977
do 13 sierpnia 1984
Przynależność polityczna Likud
Grób Jichaka Bermana na Wzgórzu Herzla

ŻyciorysEdytuj

Urodził się 3 czerwca 1913 w Berdyczowie, w ówczesnym Imperium Rosyjskim (obecnie Ukraina). W 1920, wraz z rodziną, wyemigrował do Brytyjskiego Mandatu Palestyny[1].

Ukończył seminarium nauczycielskie w Jerozolimie oraz prawo na uczelni w Londynie[1].

W 1939 dołączył do Irgunu, służył w służbach wywiadowczych tej organizacji paramilitarnej. W latach 1941–1945 służył w armii brytyjskiej, również w wywiadzie. Był oficerem łącznikowym pomiędzy Irgunem a British Army. Podczas wojny o niepodległość Izraela służył w CaHaLu, w 1950 został zdemobilizowany w stopniu majora[1].

W latach 1950–1954 był doradcą prawnym, a następnie dyrektorem generalnym fabryki samochodów Kaiser-Frazer w Hajfie. Następnie pracował jako prawnik[1].

W polityce związał się z Ogólnymi Syjonistami (przystąpił do partii w 1951), a po zjednoczeniu z Partią Progresywną i powstaniu Partii Liberalnej został w 1964 przewodniczącym jej telawiwskiego oddziału, od 1974 był zaś przewodniczącym sekretariatu krajowego. W międzyczasie, w 1973 z inicjatywy Menachema Begina i Ariela Szarona Herut wraz z liberałami, Wolnym Centrum, Listą Państwową oraz Ruchem na rzecz Wielkiego Izraela stworzyły koalicję wyborczą Likud. Z listy tego ugrupowania Berman został wybrany posłem w wyborach w 1977, po których prawica po raz pierwszy w historii Izraela objęła rządy. W dziewiątym Knesecie przewodniczył komisji budownictwa i zasiadał w komisjach finansów oraz konstytucyjnej, prawa i sprawiedliwości[1].

12 marca 1980 został powołany na stanowisko przewodniczącego parlamentu[2][3], po tym jak jego poprzednik Icchak Szamir został ministrem spraw zagranicznych[4]. Przewodniczył obradom parlamentu do końca kadencji – 20 lipca 1981[2]. Wcześniej, w czerwcowych wyborach uzyskał reelekcję. W powołanym 5 sierpnia nowym rządzie Menachema Begina został ministrem energii i infrastruktury. Pozostał na stanowisku do 30 września 1982[5], kiedy to zrezygnował ze stanowiska w związku ze śledztwem Komisji Kahana dotyczącym masakry w Sabrze i Szatili. W 1984 utracił miejsce w parlamencie[1].

W kolejnych latach był jednym z założycieli i liderów dwóch marginalnych ugrupowań politycznych, które nie odniosły sukcesów wyborczych – w 1986 Partii Centrowo-Liberalnej, zaś rok później Partii Centrum[a][1].

Zmarł 4 sierpnia 2013, dwa miesiące po swoich setnych urodzinach[1].

UwagiEdytuj

  1. Niezwiązana z późniejszą Partią Centrum.

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d e f g h i Jicchak Berman (ang.) – profil na stronie Knesetu.
  2. a b Israel. Ministries etc. (ang.). rulers.org. [dostęp 2019-08-15].
  3. Knesset Speakers since the first Knesset (ang.). knesset.gov.il. [dostęp 2019-08-15].
  4. Icchak Szamir (ang.) – profil na stronie Knesetu.
  5. Government 19 (ang.). knesset.gov.il. [dostęp 2019-08-15].