Otwórz menu główne

Joanna Monika Rapacka (ur. 24 maja 1939 w Warszawie, zm. 29 listopada 2000 w Warszawie), slawistka kulturoznawca, historyk literatur serbskiej i chorwackiej, profesor Uniwersytetu Warszawskiego.

Joanna Rapacka
Kraj działania  Polska
Data i miejsce urodzenia 24 maja 1939
Warszawa
Data i miejsce śmierci 29 listopada 2000
Warszawa
Profesor nauk humanistycznych
Specjalność: slawistyka
Alma Mater Uniwersytet Warszawski
Uczelnia Uniwersytet Warszawski
Okres zatrudn. 1967-2000
Instytut Instytut Slawistyki PAN
Okres zatrudn. 1992-2000

ŻyciorysEdytuj

Ukończyła studia z zakresu polonistyki i slawistyki na Uniwersytecie Warszawskim. Naukę kontynuowała w Zagrzebiu i Belgradzie. Po ukończeniu studiów do 1967 mieszkała w Jugosławii. W 1967 została zatrudniona na Uniwersytecie Warszawskim, z którego wyjechała w 1971 do Włoch, gdzie pracowała przez cztery lata na miejscowym uniwersytecie jako lektor języka polskiego.

Rozprawę doktorską poświęconą epopei Osman Ivana Gundulicia obroniła na Uniwersytecie Warszawskim (promotor: Józef Magnuszewski). W 1984 na tej samej uczelni uzyskała stopień doktora habilitowanego, na podstawie rozprawy poświęconej sielance chorwackiej. Na warszawskiej uczelni pracowała przez cały okres swojej kariery naukowej, na stanowisku adiunkta, docenta, a wreszcie profesora. W latach 1991-1993 kierowała Instytutem Filologii Słowiańskiej UW. W 1999 otrzymała tytuł profesora zwyczajnego. Od 1992 aż do śmierci była pracownikiem Instytutu Slawistyki PAN.

Prowadziła badania głównie z zakresu literatury dubrownickiej okresu renesansu i baroku, nad ilirską i chorwacką ideą narodową, a także nad związkami Bośni z kulturą chorwacką. Działalność naukową Rapackiej w szczególny sposób ceniono w Chorwacji. Dowodem tego było przyjęcie polskiej slawistki do grona członków zagranicznych Chorwackiej Akademii Nauk.

Była żoną Andrzeja Mandaliana - poety i tłumacza, z którym miała syna. Pochowana na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera B3, rz. 2, gr. 6).

Prace naukoweEdytuj

  • "Osman" Ivana Gundulicia. Bunt świata przedstawionego, Wrocław 1975.
  • Rzeczpospolita Dubrownicka, Warszawa 1977.
  • Złoty wiek sielanki chorwackiej, Warszawa 1984.
  • Dawna literatura serbska i dawna literatura chorwacka. Zarys dziejów, Warszawa 1993.
  • Godzina Herdera. O Serbach, Chorwatach i idei jugosłowiańskiej, Warszawa 1995.
  • Leksykon tradycji chorwackich, Warszawa 1997.
  • Śródziemnomorze, Europa Środkowa, Bałkany. Studia z literatur południowosłowiańskich, Kraków 2002.

BibliografiaEdytuj