Otwórz menu główne

Joanna Szczepkowska

aktorka polska

Joanna Szczepkowska (ur. 1 maja 1953 w Warszawie) – polska aktorka teatralna, filmowa i telewizyjna, pisarka i felietonistka, pedagog; w 2010 prezes Związku Artystów Scen Polskich.

Joanna Szczepkowska
Ilustracja
Foto: Paweł Matyka
Data i miejsce urodzenia 1 maja 1953
Warszawa
Zawód aktorka
Współmałżonek Mirosław Konarowski (rozwód)
Lata aktywności od 1975
Zespół artystyczny
Teatr Współczesny w Warszawie
(1975−1981)
Teatr Polski w Warszawie
(1981−1988)
Teatr Powszechny w Warszawie
(1988−1992, 2000−2004)
Teatr Dramatyczny w Warszawie
(2006−2010)
Teatr Studio w Warszawie
(2012−2014)
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Srebrny Krzyż Zasługi
Strona internetowa

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Zadebiutowała jeszcze w czasie studiów w spektaklu Trzy siostry w Teatrze Telewizji. Pierwszy raz na małym ekranie wystąpiła w serialu telewizyjnym Czterdziestolatek (w odcinku 1) w reżyserii Jerzego Gruzy do scenariusza reżysera i Krzysztofa Teodora Toeplitza. W 1975 ukończyła studia w PWST w Warszawie i zagrała w filmie Con amore (reż. Jan Batory). Za tę rolę dostała w 1976 nagrodę za najciekawszy debiut.

W latach 1975–1981 była aktorką Teatru Współczesnego w Warszawie, a w kolejnych latach Teatru Polskiego (1981–1988) i Teatru Powszechnego (1988–1992 i od 2000). Stworzyła kreacje dramatyczne (m.in. w Romeo i Julii, Królu Learze, Wujaszku Wani, Zdaniem Amy) oraz komediowe (Śluby panieńskie, Lekcja, Wesołe kumoszki z Windsoru). Zagrała również w kilkudziesięciu spektaklach Teatru Telewizji (m.in. Skiz Gabrieli Zapolskiej).

28 października 1989 w Dzienniku Telewizyjnym powiedziała:

Proszę Państwa, 4 czerwca 1989 roku skończył się w Polsce komunizm.

Nagranie tej wypowiedzi jest dostępne w serwisie Youtube[1].

Zdanie to stało się symbolem zmian, jakie nastąpiły w Polsce po wyborach parlamentarnych w 1989, pierwszych wolnych (częściowo) wyborach od zakończenia II wojny światowej.

W 1997 wydała tom wierszy Miasta do wynajęcia, w tym samym roku napisała też monodram Goła baba. W 1999 rozpoczęła stałą współpracę z „Wysokimi Obcasami”. Felietony powstałe w trakcie tej współpracy ukazały się w formie samodzielnych zbiorów, Drugie podwórko (2000) i Sześć minut przed czasem (2004). W 2003 wydała zbiór opowiadań Fragmenty z życia lustra.

W 1998, podczas III Festiwalu Gwiazd w Międzyzdrojach, odcisnęła dłoń na promenadzie Gwiazd.

Postanowieniem z 12 grudnia 2006 została przez prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego odznaczona Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski[2]. Udekorowana nim została 3 maja 2007.

2 kwietnia 2010 została wybrana na prezesa Związku Artystów Scen Polskich (jako pierwsza kobieta na tym stanowisku)[3]. Została członkiem honorowego komitetu poparcia Bronisława Komorowskiego przed przyspieszonymi wyborami prezydenckimi 2010[4], a przed kolejnymi wyborami prezydenckimi w Polsce w 2015 roku zrezygnowała z udziału w tym komitecie[5], choć nadal dostępna jest lista, na której figuruje jej nazwisko[6][7], ale nie wiadomo wprost (brak na niej opisu) jakiego okresu dotyczy.

Życie prywatneEdytuj

Joanna Szczepkowska jest córką Andrzeja Szczepkowskiego i Romy z Parandowskich, wnuczką Jana Parandowskiego. Po matce, aktorka ma pochodzenie ukraińskie i żydowskie, natomiast po ojcu – niemieckie i polskie[8].

Była żoną aktora Mirosława Konarowskiego. Ich córkami są Maria i Hanna, również aktorki.

Genealogia

Opracowano na podstawie źródła:[9]

4. Michał Szczepkowski
(1885–1976)
     
    2. Andrzej Szczepkowski
(1923–1997)
5. Helena Recht
       
      1. Joanna Szczepkowska
(1953)
6. Jan Parandowski
(1895–1978)
   
    3. Roma Parandowska
(1927–2007)
   
7. Irena Helzel
(1903–1993)
     
 

Filmografia (wybór)Edytuj

 
Joanna Szczepkowska (2008; autor: A. Piasecki)

Polski dubbingEdytuj

Wybrane spektakleEdytuj

Opracowano na podstawie źródła:[10]

Twórczość pisarskaEdytuj

  • 1999: Miasta do wynajęcia (tomik poezji)
  • 2000: Drugie podwórko (zbiór felietonów)
  • 2004: Fragmenty z życia lustra (powieść)
  • 2004: Sześć minut przed czasem (zbiór felietonów)
  • 2005: Goła baba (monodram)
  • 2006: Jak wyprostować koło (zbiór felietonów)
  • 2006: Ludzie ulicy i inne owoce miłości (tomik poezji)
  • 2008: Wakacyjna miłość (zbiór opowiadań różnych autorów)
  • 2008: Kocham Paula McCartneya (powieść)
  • 2009: 4 czerwca (autobiografia)
  • 2009: Pod dobrą gwiazdą (zbiór opowiadań różnych autorów)
  • 2010: Piasek ze szkła (zbiór felietonów)
  • 2010: Dzisiaj nazywam się Charles (tomik poezji)
  • 2011: Zagrać Marię
  • 2012: ADHD i inne cudowne zjawiska. Wykład nieprzewidywalny (sztuka teatralna)
  • 2014: Kto ty jesteś? Początek sagi rodzinnej
  • 2014: Wygrasz jak przegrasz (autobiografia)

Odznaczenia i nagrodyEdytuj

  • Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (2007)
  • Srebrny Krzyż Zasługi (1989)
  • Złota Kamera przyznawana przez czasopismo „Film” za debiut aktorski (Con Amore, 1977)
  • Nagroda im. Leona Schillera (1978)
  • Nagroda na II Festiwalu Polskich Filmów i Widowisk Telewizyjnych w Olsztynie za role w widowiskach teatralnych Skiz, Rewizor, Niespodzianka i filmie Ostatnie takie trio (1978)
  • Nagroda im. Aleksandra Zelwerowicza – przyznawana przez redakcję miesięcznika „Teatr” – za rolę Anieli w Ślubach panieńskich Aleksandra Fredry i rolę Moniki Claverton-Ferry w przedstawieniu „Lord Claverton” Thomasa Stearnsa Eliota w Teatrze Polskim w Warszawie (1985)
  • Nagroda na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni za drugoplanową rolę kobiecą w filmie Matka Królów (1987)
  • Nagroda Przewodniczącego Komitetu ds. Radia i Telewizji za wybitne kreacje w spektaklach Teatru TV (1988)
  • Nagroda aktorska w przeglądzie Młode Kino Polskie w filmie Mecz (1989)
  • Wiktor dla osobowości telewizyjnej (1990)
  • Feliks Warszawski w kategorii Najlepsza Pierwszoplanowa Rola Kobieca za rolę Esme w Zdaniem Amy w Teatrze Powszechnym (2001)
  • Nagroda Prezydenta Miasta Gdańska „Neptuny” (2009)[11]

PrzypisyEdytuj

  1. Nagranie fragmentu Dziennika Telewizyjnego z 28 października 1989 r.
  2. M.P. z 2007 r. nr 23, poz. 257
  3. wp.pl: Szczepkowska została nowym prezesem ZASP-u. [dostęp 2010-04-02].
  4. Komitet poparcia Bronisława Komorowskiego. onet.pl, 16 maja 2010. [dostęp 26 kwietnia 2014].
  5. Joanna Szczepkowska, Uzasadnienie, Plus Minus, 8 grudnia 2017 r., dostępne w Internecie [dostęp 2017-12-28]
  6. Barbara Sowa: Kto wszedł do komitetu poparcia Komorowskiego, a kto z niego wypadł? Cała Lista. dziennik.pl, 2015-03-16. [dostęp 2015-03-21].
  7. Lista członków komitetu poparcia Bronisława Komorowskiego na portalu Dziennik.pl [dostęp 2017-12-28]
  8. PAP: Joanna Szczepkowska o historii swojej rodziny w książce "Kto ty jesteś". wyborcza.pl, 19 lutego 2014. [dostęp 11 maja 2016].
  9. The genealogical tree of Joanna Szczepkowska (ang.). aordycz.com. [dostęp 2014-03-19].
  10. E-teatr. [dostęp 2013-09-17].
  11. Nagroda Prezydenta Miasta Gdańska "Neptuny". gdansk.pl. [dostęp 2016-07-05].

BibliografiaEdytuj