Otwórz menu główne

Jobst Hermann von Ilten (ur. 1649, zm. 27 czerwca 1730) – hanowerski polityk, dyplomata i urzędnik.

Urodził się w 1649 roku w ojcowskich dobrach Gestorf w Ks. Calenberg. Chociaż luteranin wstąpił z braku pieniędzy do Jezuitów. Od 1667 w armii francuskiej, w której w latach 1672-1674 służy w wojnie przeciw Holandii. Z braku szans na objęcie dowództwa wrócił do Hanoweru.

Gdy w roku 1679 do władzy doszedł biskup Ernst August von Osnabrück, wziął von Iltena do swej ekipy ministerialnej. Von Iltenowi udało się wówczas bogato ożenić z siostrą innego ministra. Został Inspektorem Wojsk (Inspektor der Truppen) i poprowadził kampanię wojenna przeciw Francuzom w 1688-1689.

Pełnił funkcję tajnego radcy stanu (Geheimenrath) w Księstwie Brunszwik-Lüneburg, a ponieważ Jerzy I Hanowerski, elektor Hanoweru i pierwszy król Anglii z domu hanowerskiego (od 1714) był jednocześnie księciem Brunszwiku-Lüneburga i elektorem Cesarstwa, droga do hanowerskich służb dyplomatycznych stała przed von Iltenem i innymi szlachcicami z Calenbergu i Brunszwiku otworem.

W latach 1697-1708, z kilkoma przerwami był wysyłany w liczne misje dyplomatyczne. Był dwukrotnie posłem Hanoweru do Prus (w 1702 i ponownie w okresie 1705-1708). W 1706 załatwiał sprawę zaręczyn hanowerskiej księżniczki Zofii Doroty i pruskiego następcy tronu Fryderyka. Zaślubiny Fryderyka i Zofii odbyły się 28 listopada 1706 roku. Na własne życzenie odwołany z Berlina w 1708.

Gdy Elektor Jerzy-Ludwik objął w 1714 tron brytyjski jako Jerzy I Hanowerski, von Ilten został głównym Staatsminister w Hanowerze. Zmarł pełniąc tę funkcję 27 VI 1730 w Hanowerze.

Rodzina von Ilten należała do najwpływowszych w Elektoracie. Prócz Jobsta von Iltena należeli do niej:

BibliografiaEdytuj

  • Vaterländisches Archiv des Historischen Vereins für Niedersachsen, 1836, S. 265-293.

Linki zewnętrzneEdytuj