Jodła syberyjska

gatunek

Jodła syberyjska (Abies sibirica) – gatunek drzewa wiecznie zielonego należącego do rodziny sosnowatych. Zasięg tego gatunku jest największy z jodeł – obejmuje rozległe obszary północnej Rosji od Kamczatki na wschodzie, po Mandżurię i Turkiestan na południu, w strefie klimatu zimnego i chłodnego. Mimo że w obrębie naturalnego zasięgu znosi silne mrozy, sadzony w Europie przemarza z powodu spóźnionych przymrozków, ponieważ zbyt szybko rozwija tu pączki. W efekcie w Europie jest gatunkiem krótkowiecznym i źle rosnącym[5].

Jodła syberyjska
Ilustracja
Systematyka[1][2][3]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Podkrólestwo rośliny zielone
Nadgromada rośliny telomowe
Gromada rośliny naczyniowe
Podgromada rośliny nasienne
Nadklasa nagonasienne
Klasa iglaste
Rząd sosnowce
Rodzina sosnowate
Podrodzina jodłowe (Abietoideae)
Rodzaj jodła
Gatunek jodła syberyjska
Nazwa systematyczna
Abies sibirica Ledeb.
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[4]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Młode przyrosty pędów
Marny i skarłowaciały pokrój drzewa, typowy dla warunków klimatycznych panujących na kontynencie europejskim

Z młodych pędów jest wytwarzany olejek pichtowy (z rosyjskiego pichta).

MorfologiaEdytuj

Pokrój
Drzewo dorastające do 30 metrów wysokości i średnicy pnia do 0,5 metra. Korona wąskostożkowata, z ostrym wierzchołkiem[5].
Liście
Igły długości 20–35 mm i średnio 1 mm szerokości, miękkie i spłaszczone, niekłujące. Od góry zielone, od spodu białawo-zielonkawe z niepozornymi paskami aparatów szparkowych. Igły ułożone są skośnie do przodu, zakrywając od góry gałązki[5].
Szyszki
Cylindryczne, w czasie dojrzewania barwy niebieskawe, po dojrzeniu jasnobrązowe, długości od 5 do 8 cm i szerokości ok. 2,5 cm[5].

PrzypisyEdytuj

  1. Michael A. Ruggiero i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS ONE”, 10 (4), 2015, e0119248, DOI10.1371/journal.pone.0119248, PMID25923521, PMCIDPMC4418965 [dostęp 2021-03-26] (ang.).
  2. Peter F. Stevens, Pinales : Pinaceae, [w:] Angiosperm Phylogeny Website [online], Missouri Botanical Garden, 2001– [dostęp 2021-03-26] (ang.).
  3. M.J.M. Christenhusz i inni, A new classification and linear sequence of extant gymnosperms, „Phytotaxa”, 19, 2011, s. 55–70 [dostęp 2021-03-26].
  4. Abies sibirica, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species [online] (ang.).
  5. a b c d Włodzimierz Seneta: Drzewa i krzewy iglaste. Część I. Warszawa: Państwowe Wydawnictw Naukowe, 1987, s. 123-124. ISBN 83-01-05225-2.

Linki zewnętrzneEdytuj

  • T. Katsuki i inni, Abies sibirica, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species [online] [dostęp 2021-02-13] (ang.).