Johann André Forfang

norweski skoczek narciarski

Johann André Forfang (ur. 4 lipca 1995 w Tromsø[1]) – norweski skoczek narciarski, reprezentant klubu Tromsø Skiklubb. Srebrny indywidualnie na normalnej skoczni i złoty w drużynie medalista Zimowych Igrzysk Olimpijskich 2018. Drużynowy złoty medalista Mistrzostw Świata w Lotach Narciarskich 2016, 2018 i 2020 oraz srebrny medalista Mistrzostw Świata w Narciarstwie Klasycznym 2017. Trzeci zawodnik klasyfikacji generalnej Pucharu Świata w lotach narciarskich 2015/2016. Złoty indywidualnie oraz złoty i brązowy w drużynie medalista mistrzostw świata juniorów w narciarstwie klasycznym z lat 2014–2015. Medalista mistrzostw kraju.

Johann André Forfang
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 4 lipca 1995
Tromsø
Klub Tromsø Skiklubb
Debiut w PŚ 20 grudnia 2014 w Engelbergu (12. miejsce)
Pierwsze punkty w PŚ 20 grudnia 2014 w Engelbergu (12. miejsce)
Pierwsze podium w PŚ 15 lutego 2015 w Vikersund (3. miejsce)
Pierwsze zwycięstwo w PŚ 12 marca 2016 w Titisee-Neustadt
Rekord życiowy 245,5 m na Vikersundbakken w Vikersund (19 marca 2017)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Norwegia
Igrzyska olimpijskie
złoto Pjongczang 2018 duża druż.
srebro Pjongczang 2018 normalna
Mistrzostwa świata
srebro Lahti 2017 duża druż.
Mistrzostwa świata w lotach
złoto Tauplitz 2016 drużynowo
złoto Oberstdorf 2018 drużynowo
złoto Planica 2020 drużynowo
Mistrzostwa świata juniorów
złoto Ałmaty 2015 indywidualnie
złoto Ałmaty 2015 drużynowo
brąz Val di Fiemme 2014 drużynowo
Puchar Świata w lotach narciarskich
Bronze medal with cup.svg 3. miejsce
2015/2016
Willingen Five
Silver medal with cup.svg 2. miejsce
2018
Planica 7
Silver medal with cup.svg 2. miejsce
2018

Młodszy brat Daniela Forfanga, również skoczka narciarskiego[2].

Jego rekord życiowy wynosi 245,5 metra. Ustanowił go na Vikersundbakken w Vikersund 19 marca 2017[3][4].

Przebieg karieryEdytuj

Lata 2011–2014Edytuj

9 grudnia 2011 zadebiutował w zawodach FIS Cup. W norweskim Notodden zajął 16. miejsce. 28 stycznia 2012 w Bischofshofen po raz pierwszy wystartował w Pucharze Kontynentalnym. Został zdyskwalifikowany. Dzień później zajął 47. miejsce[5].

W sezonie 2012/2013 zdobył pierwsze punkty Pucharu Kontynentalnego. W styczniu 2013 w Zakopanem zajął 19. miejsce, zaś 9 marca w Vikersund odniósł pierwsze w karierze zwycięstwo w zawodach tego cyklu. Wystartował na Mistrzostwach Świata Juniorów w Narciarstwie Klasycznym 2013, zajmując 38. miejsce w zawodach indywidualnych[6].

1 lutego 2014 zdobył brązowy medal w konkursie drużynowym skoków narciarskich na Mistrzostwach Świata Juniorów w Narciarstwie Klasycznym 2014[7].

Sezon 2014/2015Edytuj

5 grudnia 2014 w Lillehammer wystartował w kwalifikacjach do zawodów Pucharu Świata, jednak został w nich zdyskwalifikowany za nieprzepisowy kombinezon. W kolejnym tygodniu wystąpił w Pucharze Kontynentalnym w Renie. Zajął tam dwukrotnie drugie i raz pierwsze miejsce. Wyniki te sprawiły, że Forfang otrzymał powołanie na zawody Pucharu Świata w Engelbergu. W swoim debiucie w cyklu 20 grudnia 2014 zajął 12. pozycję. W kolejnych zawodach Pucharu Świata odbywających się w grudniu i styczniu Forfang regularnie zdobywał punkty, zajmując miejsca w drugiej i trzeciej dziesiątce[8].

Na początku lutego 2015 wystąpił w zawodach skoków narciarskich na Mistrzostwach Świata Juniorów w Narciarstwie Klasycznym 2015 w Ałmaty, zdobywając złoty medal zarówno w konkursie indywidualnym, jak i drużynowym. 15 lutego 2015 stanął na najniższym stopniu podium indywidualnych zawodów Pucharu Świata na mamuciej skoczni Vikersundbakken. Wystąpił na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2015. W konkursie indywidualnym na skoczni normalnej został zdyskwalifikowany, zaś na skoczni dużej zajął 18. miejsce. W konkursie drużynowym nie wystartował. W marcowych zawodach jeszcze dwukrotnie zajął miejsca w pierwszej dziesiątce Pucharu Świata[8]. Sezon zakończył na 23. miejscu klasyfikacji generalnej i 8. miejscu klasyfikacji Pucharu Świata w lotach[9].

Sezon 2015/2016Edytuj

Od początku sezonu Forfang znajdował się w czołówce Pucharu Świata 2015/2016. 6 grudnia w Lillehammer stanął na najniższym stopniu podium. Wynik ten powtórzył 13 grudnia w Niżnym Tagile. We wszystkich konkursach 64. Turnieju Czterech Skoczni zajął miejsca w pierwszej dziesiątce. W rozgrywanych na skoczni Kulm w Tauplitz/Bad Mitterndorf Mistrzostwach Świata w Lotach Narciarskich 2016 zajął 4. miejsce indywidualnie po skokach na odległość 230, 216,5 i 240 metrów. W konkursie drużynowym wraz z Andersem Fannemelem, Danielem-André Tande oraz Kennethem Gangnesem zdobył złoty medal[10].

31 stycznia 2016 w Sapporo zajął 2. miejsce w konkursie Pucharu Świata. Taki sam wynik uzyskał 13 lutego na skoczni mamuciej w Vikersund. Po pięciu kolejnych konkursach zakończonych w pierwszej dziesiątce 12 marca w Titisee-Neustadt odniósł pierwsze w karierze zwycięstwo w konkursie Pucharu Świata. W kończącym sezon weekendzie na Letalnicy trzykrotnie stanął na podium zawodów indywidualnych, zajmując drugie i dwukrotnie trzecie miejsce[10][11]. W klasyfikacji generalnej Pucharu Świata 2015/2016 Forfang zajął 5. pozycję. Stanął również na najniższym stopniu podium Pucharu Świata w lotach narciarskich 2015/2016[9].

Sezon 2016/2017Edytuj

Sezon 2016/2017 Pucharu Świata Forfang rozpoczął od 24. miejsca w Ruce. W kilku kolejnych konkursach nie zdobywał punktów, wobec czego został odsunięty od występów w zawodach najwyższej rangi i na przełomie grudnia i stycznia startował w Pucharze Kontynentalnym. Po dwóch miejscach na podium w Titisee-Neustadt powrócił do Pucharu Świata, gdzie zajął między innymi 6. miejsce w Wiśle[12]. W innych styczniowych zawodach osiągał jednak gorsze wyniki i powtórnie odsunięty został od startów, by przygotowywać się do Mistrzostw Świata w Narciarstwie Klasycznym 2017[13].

Na mistrzostwach Forfang zajął indywidualnie 7. miejsce na skoczni normalnej i 12. na dużej, zaś w zawodach drużynowych zdobył, wraz z Andersem Fannemelem, Danielem-André Tande i Andreasem Stjernenem, srebrny medal. W marcowych zawodach Pucharu Świata zajmował miejsca w pierwszej dziesiątce, najwyższe – czwarte – w Vikersund[12]. W klasyfikacji generalnej cyklu znalazł się na 27. miejscu ze 197 punktami[9].

Sezon 2017/2018Edytuj

Trzykrotnie wystąpił w Letnim Grand Prix 2017, zajmując miejsca w czołowej dziesiątce. 3 października 2017 w Klingenthal ukończył zawody na 3. pozycji[14].

W pierwszej połowie sezonu 2017/2018 Pucharu Świata Forfang zajmował miejsca w pierwszej i drugiej dziesiątce. Na przełomie listopada i grudnia 2017 stawał na podium w Ruce, gdzie był 2., i w Niżnym Tagile, gdzie zajął 3. pozycję. Na Mistrzostwach Świata w Lotach Narciarskich 2018 zajął 8. miejsce indywidualnie, a w konkursie drużynowym, startując wraz z Robertem Johanssonem, Andreasem Stjernenem i Danielem-André Tande, zdobył złoty medal[14].

We wszystkich zawodach Pucharu Świata rozgrywanych w lutym i marcu 2018 Forfang zajmował miejsca w najlepszej dziesiątce. 4 lutego zwyciężył w konkursie w Willingen, ostatnim przed Zimowymi Igrzyskami Olimpijskimi 2018. Indywidualnie na igrzyskach zdobył srebrny medal na skoczni normalnej, przegrywając jedynie z Andreasem Welingerem, zaś na skoczni dużej był 5. W konkursie drużynowym wraz z Tande, Stjernenem i Johanssonem zdobył złoty medal. 23 marca 2018 zajął 2. miejsce w konkursie Pucharu Świata w Planicy[14]. W klasyfikacji generalnej cyklu zakończył sezon na 7. miejscu z 821 punktami[9].

Sezon 2018/2019Edytuj

Sezon 2018/2019 Pucharu Świata Forfang rozpoczął od 10. miejsca w Wiśle. Na początku grudnia 2018 dwukrotnie stanął na podium zawodów Pucharu Świata w Niżnym Tagile, zajmując kolejno 1. i 2. miejsce, z kolei najgorsze wyniki w sezonie osiągał na przełomie grudnia i stycznia, w ramach 67. Turnieju Czterech Skoczni trzy razy z rzędu zajmując lokaty w trzeciej dziesiątce[15].

W lutym 2019 ustabilizował formę, zajmując we wszyskich konkursach Pucharu Świata miejsca między 7. i 10. Na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2017 indywidualnie był 7. na skoczni dużej i 45. na normalnej, a w drużynie zajął 5. pozycję. We wszystkich marcowych zawodach Pucharu Świata zajął miejsca w pierwszej dziesiątce[15]. Sezon zakończył na 8. lokacie w klasyfikacji generalnej z 892 punktami[9].

Sezon 2019/2020Edytuj

W Letnim Grand Prix 2019 wystartował w dwóch konkursach rozgrywanych w Polsce. W zawodach w Zakopanem zajął 10. miejsce. W sezonie 2019/2020 Pucharu Świata regularnie zajmował punktowane lokaty. Ani razu nie stanął na podium zawodów indywidualnych, najwyżej sklasyfikowany został na 4. pozycji, 18 stycznia 2020 w Titisee-Neustadt. Poza tym występem jeszcze dziewięciokrotnie kończył zawody w pierwszej dziesiątce[16]. W klasyfikacji generalnej sezon zakończył na 12. miejscu z 579 punktami[9].

Mistrzostwa NorwegiiEdytuj

Stawał na podium mistrzostw Norwegii. W 2016[17], 2017[18], 2018[19] i 2019[20] zdobywał srebrny medal indywidualnie.

Igrzyska olimpijskieEdytuj

IndywidualnieEdytuj

2018   Pjongczang srebrny medal (K-98), 5. miejsce (K-125)

DrużynowoEdytuj

2018   Pjongczang złoty medal[a]

Starty J. A. Forfanga na igrzyskach olimpijskich – szczegółowoEdytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
2.  10 lutego 2018   Pjongczang Alpensia Jumping Park K-98 HS-109 indywid. 106,0 m 109,5 m 250,9 pkt 8,4 pkt Andreas Wellinger
5. 17 lutego 2018   Pjongczang Alpensia Jumping Park K-125 HS-142 indywid. 133,0 m 134,5 m 271,6 pkt 14,1 pkt Kamil Stoch
1.  19 lutego 2018   Pjongczang Alpensia Jumping Park K-125 HS-142 druż.[a] 132,5 m 132,0 m 1098,5 pkt (262,0 pkt)

Mistrzostwa świataEdytuj

IndywidualnieEdytuj

2015   Falun dyskwalifikacja (K-90), 18. miejsce (K-120)
2017   Lahti 7. miejsce (K-90), 12. miejsce (K-116)
2019   Seefeld/Innsbruck 7. miejsce (K-120), 45. miejsce (K-99)

DrużynowoEdytuj

2017   Lahti srebrny medal (K-116)[b]
2019   Seefeld/Innsbruck 5. miejsce (K-120)[c]

Starty J. A. Forfanga na mistrzostwach świata – szczegółowoEdytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
DSQ 21 lutego 2015   Falun Lugnet K-90 HS-100 indywid. 88,5 m DSQ Rune Velta
18. 26 lutego 2015   Falun Lugnet K-120 HS-134 indywid. 118,0 m 127,0 m 209,7 pkt 59,0 pkt Severin Freund
7. 25 lutego 2017   Lahti Salpausselkä K-90 HS-100 indywid. 93,0 m 98,5 m 253,1 pkt 17,7 pkt Stefan Kraft
12. 2 marca 2017   Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 indywid. 127,0 m 122,5 m 259,9 pkt 19,4 pkt Stefan Kraft
2.  4 marca 2017   Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 druż.[b] 126,5 m 138,0 m 1078,5 pkt (274,5 pkt) 25,7 pkt Polska
7. 23 lutego 2019   Innsbruck Bergisel K-120 HS-130 indywid. 132,5 m 125,5 m 250,9 pkt 28,5 pkt Markus Eisenbichler
5. 24 lutego 2019   Innsbruck Bergisel K-120 HS-130 druż.[c] 122,0 m 127,0 m 900,2 pkt (228,8 pkt) 87,3 pkt Niemcy
45. 1 marca 2019   Seefeld Toni-Seelos-Olympiaschanze K-99 HS-109 indywid. 84,5 m 73,5 pkt 144,8 pkt Dawid Kubacki

Mistrzostwa świata w lotach narciarskichEdytuj

IndywidualnieEdytuj

2016   Tauplitz 4. miejsce
2018   Oberstdorf 8. miejsce
2020   Planica 22. miejsce

DrużynowoEdytuj

2016   Tauplitz złoty medal[d]
2018   Oberstdorf złoty medal[e]
2020   Planica złoty medal[f]

Starty J. A. Forfanga na mistrzostwach świata w lotach – szczegółowoEdytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Skok 3 Skok 4 Nota Strata Zwycięzca
4. 15–16 stycznia 2016   Tauplitz Kulm K-200 HS-225 indywid. 230,0 m 216,5 m 240,0 m[g] [h] 602,0 pkt 38,1 pkt Peter Prevc
1.  17 stycznia 2016   Tauplitz Kulm K-200 HS-225 druż.[d] 218,5 m 201,5 m 1467,7 pkt (359,2 pkt)
8. 19–20 stycznia 2018   Oberstdorf im. Heiniego Klopfera K-200 HS-235 indywid. 207,0 m 207,5 m 225,5 m [h] 599,2 pkt 52,7 pkt Daniel-André Tande
1.  21 stycznia 2018   Oberstdorf im. Heiniego Klopfera K-200 HS-235 druż.[e] 214,0 m 217,0 m 1662,2 pkt (405,0 pkt)
22. 11–12 grudnia 2020   Planica Letalnica K-200 HS-240 indywid. 202,5 m 213,0 m 200,0 m 205,0 m 710,4 pkt 166,8 pkt Karl Geiger
1.  13 grudnia 2020   Planica Letalnica K-200 HS-240 druż.[f] 217,0 m 202,5 m 1727,7 pkt (379,5 pkt)

Mistrzostwa świata juniorówEdytuj

IndywidualnieEdytuj

2013   Liberec 38. miejsce
2015   Ałmaty złoty medal

DrużynowoEdytuj

2014   Val di Fiemme/Predazzo brązowy medal[i]
2015   Ałmaty złoty medal[j]

Starty J. A. Forfanga na mistrzostwach świata juniorów – szczegółowoEdytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
38. 24 stycznia 2013   Liberec Ještěd K-90 HS-100 indywid. 86,5 m 104,5 pkt 179,0 pkt Jaka Hvala
3.   1 lutego 2014   Predazzo Trampolino Dal Ben K-95 HS-106 druż.[i] 94,5 m 94,5 m 1011,4 pkt (239,8 pkt) 15,6 pkt Polska
1.  5 lutego 2015   Ałmaty Gornyj Gigant K-95 HS-106 indywid. 101,5 m 103,0 m 269,9 pkt
1.  7 lutego 2015   Ałmaty Gornyj Gigant K-95 HS-106 druż.[j] 99,5 m 99,5 m 893,3 pkt (236,3 pkt)

Puchar ŚwiataEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2014/2015 23.
2015/2016 5.
2016/2017 27.
2017/2018 7.
2018/2019 8.
2019/2020 12.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznieEdytuj

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Przypisy
1. 12 marca 2016   Titisee-Neustadt Hochfirstschanze K-125 HS-142 144,0 m 143,0 m 265,9 pkt
2. 4 lutego 2018   Willingen Mühlenkopfschanze K-130 HS-145 147,5 m 144,5 m 271,4 pkt * WF 2018
3. 1 grudnia 2018   Niżny Tagił Aist K-120 HS-134 135,5 m 129,0 m 264,4 pkt

Miejsca na podiumEdytuj

Sezon PŚ 1. miejsce 2. miejsce 3. miejsce Razem
2014/2015 1 1
2015/2016 1 3 4 8
2016/2017
2017/2018 1 2 1 4
2018/2019 1 1 2
2019/2020
Suma 3 6 6 15

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznieEdytuj

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 15 lutego 2015   Vikersund Vikersundbakken K-200 HS-225 214,0 m 219,0 m 374,6 pkt 3. 62,1 pkt Severin Freund
2. 6 grudnia 2015   Lillehammer Lysgårdsbakken K-90 HS-100 96,5 m 99,5 m 272,5 pkt 3. 5,7 pkt Kenneth Gangnes
3. 13 grudnia 2015   Niżny Tagił Aist K-120 HS-134 127,5 m 140,0 m 253,8 pkt 3. 13,6 pkt Peter Prevc
4. 31 stycznia 2016   Sapporo Ōkurayama K-120 HS-134 132,0 m 134,5 m 260,3 pkt 2. 5,6 pkt Anders Fannemel
5. 13 lutego 2016   Vikersund Vikersundbakken K-200 HS-225 229,0 m 222,0 m 439,4 pkt 2. 18,2 pkt Peter Prevc
6. 12 marca 2016   Titisee-Neustadt Hochfirstschanze K-125 HS-142 144,0 m 143,0 m 265,9 pkt 1.
7. 17 marca 2016   Planica Letalnica K-200 HS-225 226,0 m 226,0 m 419,0 pkt 2. 7,5 pkt Peter Prevc
8. 18 marca 2016   Planica Letalnica K-200 HS-225 223,5 m 233,0 m 439,8 pkt 3. 7,8 pkt Robert Kranjec
9. 20 marca 2016   Planica Letalnica K-200 HS-225 226,0 m 245,0 m 405,4 pkt 3. 29,6 pkt Peter Prevc
10. 26 listopada 2017   Ruka Rukatunturi K-120 HS-142 136,5 m 142,0 m 298,6 pkt 2. 2,8 pkt Jernej Damjan
11. 2 grudnia 2017   Niżny Tagił Aist K-120 HS-134 129,0 m 141,5 m 264,3 pkt 3. 3,2 pkt Richard Freitag
12. 4 lutego 2018   Willingen Mühlenkopfschanze K-130 HS-145 147,5 m 144,5 m 271,4 pkt 1.
13. 23 marca 2018   Planica Letalnica K-200 HS-240 242,0 m 234,5 m 452,2 pkt 2. 3,7 pkt Kamil Stoch
14. 1 grudnia 2018   Niżny Tagił Aist K-120 HS-134 135,5 m 129,0 m 264,4 pkt 1.
15. 2 grudnia 2018   Niżny Tagił Aist K-120 HS-134 132,5 m 130,0 m 259,2 pkt 2. 13,9 pkt Ryōyū Kobayashi

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu ŚwiataEdytuj

stan na 14 lutego 2021

Sezon 2014/2015
                                                              punkty
- - - q - - - 12 19 28 19 12 43 13 14 21 37 16 - - - - 10 3 49 24 11 9 37 9 15 325
Sezon 2015/2016
                                                          punkty
9 12 3 5 3 14 4 8 4 4 7 9 5 19 2 18 8 2 7 6 10 5 - - 4 1 2 3 3 1240
Sezon 2016/2017
                                                    punkty
24 46 43 33 q - - - - - - 32 6 42 26 - - - - - - 10 6 4 q 9 197
Sezon 2017/2018
                                            punkty
18 2 3 15 7 31 4 7 9 19 13 30 6 7 1 10 5 6 6 9 2 8 821
Sezon 2018/2019
                                                        punkty
10 13 9 1 2 4 15 25 22 21 17 11 12 4 q 10 7 8 8 7 10 9 9 5 5 7 8 8 892
Sezon 2019/2020
                                                      punkty
16 - 13 14 7 6 12 15 9 7 11 9 6 4 13 16 34 22 6 16 7 14 10 36 16 21 48 579
Sezon 2020/2021
                                                punkty
- - 5 20 7 18 20 35 9 25 26 13 34 32 13 45 23 12 42 19 11 262
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 -  – dyskwalifikacja  q  – dyskwalifikacja w kwalifikacjach  q  – zawodnik nie zakwalifikował się  -  – zawodnik nie wystartował

Turniej Czterech SkoczniEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2014/2015 21.
2015/2016 6.
2017/2018 9.
2018/2019 16.
2019/2020 6.
2020/2021 19.

Raw AirEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2017 6.
2018 6.
2019 5.
2020 23.

Willingen SixEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2018 2.
2019 11.
2020 12.
2021 35.

Planica 7Edytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2018 2.
2019 9.

Titisee-Neustadt FiveEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2020 6.

Puchar Świata w lotachEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2014/2015 8.
2015/2016 3.
2016/2017 15.
2017/2018 6.
2018/2019 9.
2019/2020 9.

Letnie Grand PrixEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2015 niesklasyfikowany
2016 45.
2017 16.
2018 67.
2019 41.

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych LGP chronologicznieEdytuj

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 3 października 2017   Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 140,0 m 123,0 m 253,7 pkt 3. 8,7 pkt Dawid Kubacki

Miejsca w poszczególnych konkursach LGPEdytuj

stan po zakończeniu LGP 2019

2015
                      punkty
32 q 38 44 - - - - - - - 0
2016
                    punkty
- 12 - - - - - - 20 16 48
2017
                  punkty
- - - - - 4 8 - 3 142
2018
                  punkty
22 - - - - - - - - 9
2019
                punkty
17 - - 10 - - - - 40
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 q  – zawodnik nie zakwalifikował się
 -  – zawodnik nie wystartował

Puchar KontynentalnyEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2011/2012 niesklasyfikowany
2012/2013 48.
2013/2014 59.
2014/2015 32.
2016/2017 27.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych Pucharu Kontynentalnego chronologicznieEdytuj

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota
1. 9 marca 2013   Vikersund Vikersundbakken K-105 HS-117 119,5 m 111,5 m 268,3 pkt
2. 14 grudnia 2014   Rena Renabakkene K-124 HS-139 136,5 m 131,0 m 270,8 pkt
3. 7 stycznia 2017   Titisee-Neustadt Hochfirstschanze K-125 HS-142 138,5 m 147,0 m 283,9 pkt

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Kontynentalnego chronologicznieEdytuj

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 9 marca 2013   Vikersund Vikersundbakken K-105 HS-117 119,5 m 111,5 m 268,3 pkt 1.
2. 12 grudnia 2014   Rena Renabakkene K-99 HS-111 109,0 m 104,0 m 263,9 pkt 2. 6,0 pkt Stephan Leyhe
3. 14 grudnia 2014   Rena Renabakkene K-124 HS-139 132,5 m 139,0 m 297,0 pkt 2. 1,8 pkt Manuel Fettner
4. 14 grudnia 2014   Rena Renabakkene K-124 HS-139 136,5 m 131,0 m 270,8 pkt 1.
5. 7 stycznia 2017   Titisee-Neustadt Hochfirstschanze K-125 HS-142 138,5 m 147,0 m 283,9 pkt 1.
6. 8 stycznia 2017   Titisee-Neustadt Hochfirstschanze K-125 HS-142 141,5 m 128,0 m 255,9 pkt 2. 5,4 pkt Viktor Polášek

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu KontynentalnegoEdytuj

stan po zakończeniu sezonu 2017/2018

Sezon 2011/2012
                                                      punkty
- - - - - - - - - - - - - - 47 - - - - - - - - - - - - 0
Sezon 2012/2013
                                                        punkty
- - 70 34 54 19 - - - - - - - - - - - - - - - - - - 14 1 - - 130
Sezon 2013/2014
                                                punkty
7 7 31 34 - - - - - - - - - - - - - - - - - 31 28 - 75
Sezon 2014/2015
                                                    punkty
2 2 1 - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 260
Sezon 2016/2017
                                                            punkty
- - - - - 4 5 1 2 - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 275
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30 

 -  - zawodnik nie wystartował  -  – dyskwalifikacja

Letni Puchar KontynentalnyEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2013 86.
2014 82.

Miejsca w poszczególnych konkursach Letniego Pucharu KontynentalnegoEdytuj

stan po zakończeniu LPK 2017

2013
                    punkty
- - - - - - - 23 - - 8
2014
                            punkty
- - - - - - - - - - - - 20 20 22
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30 

 -  – dyskwalifikacja  -  – zawodnik nie wystartował
1 Dyskwalifikacja w drugiej serii zawodów

UwagiEdytuj

  1. a b Skład zespołu: Daniel-André Tande, Andreas Stjernen, Johann André Forfang, Robert Johansson
  2. a b Skład zespołu: Anders Fannemel, Johann André Forfang , Daniel-André Tande, Andreas Stjernen
  3. a b Skład zespołu: Halvor Egner Granerud, Andreas Stjernen, Johann André Forfang, Robert Johansson
  4. a b Skład zespołu: Anders Fannemel, Johann André Forfang, Daniel-André Tande, Kenneth Gangnes
  5. a b Skład zespołu: Robert Johansson, Andreas Stjernen, Johann André Forfang, Daniel-André Tande
  6. a b Skład zespołu: Daniel-André Tande, Johann André Forfang, Robert Johansson, Halvor Egner Granerud
  7. Nie ustał tego skoku.
  8. a b Seria konkursowa została odwołana.
  9. a b Skład zespołu: Daniel-André Tande, Johann André Forfang, Hans Petter Bergquist, Mats Søhagen Berggaard
  10. a b Skład zespołu: Joacim Ødegård Bjøreng, Halvor Egner Granerud, Phillip Sjøen, Johann André Forfang

PrzypisyEdytuj

  1. Katarzyna Lipska: Andre FORFANG Johann - sylwetka. skijumping.pl, 2019-04-01. [dostęp 2019-04-12].
  2. Daniel Ludwiński: Johann Andre Forfang wdzięczny bratu. "Daniel był moją inspiracją". sportowefakty.wp.pl, 2015-12-31. [dostęp 2016-04-13].
  3. Rekordy życiowe skoczków narciarskich. skokinarciarskie.pl. [dostęp 2015-01-10].
  4. Andrzej Mysiak: Niedziela w Vikersund: 12 skoczków z życiówkami, trzy rekordy krajów, dwa - kontynentów. skokinarciarskie.pl, 2017-03-19. [dostęp 2017-04-18].
  5. FORFANG Johann Andre - Athlete Information; Season 2012 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-04-12].
  6. FORFANG Johann Andre - Athlete Information; Season 2013 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-04-12].
  7. Andrzej Mysiak: MŚJ: Polacy ze złotym medalem w drużynie. skokinarciarskie.pl, 2014-02-01. [dostęp 2014-02-23].
  8. a b FORFANG Johann Andre - Athlete Information; Season 2015 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-04-12].
  9. a b c d e f FORFANG Johann Andre - Athlete Information; World Cup Standings (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2020-04-16].
  10. a b FORFANG Johann Andre - Athlete Information; Season 2016 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-04-12].
  11. Adam Bucholz: PŚ w Titisee-Neustadt: Pierwsze w karierze zwycięstwo Johanna Andre Forfanga!. skijumping.pl, 2016-03-12. [dostęp 2016-03-13].
  12. a b FORFANG Johann Andre - Athlete Information; Season 2017 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-04-12].
  13. Martyna Szydłowska: Zaskakujący skład Norwegów na PŚ w Oberstdorfie. skokinarciarskie.pl, 2017-01-30. [dostęp 2017-01-30].
  14. a b c FORFANG Johann Andre - Athlete Information; Season 2018 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-04-12].
  15. a b FORFANG Johann Andre - Athlete Information; Season 2019 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-04-12].
  16. FORFANG Johann Andre - Athlete Information; Season 2020 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2020-04-16].
  17. Dominik Formela: Gangnes mistrzem Norwegii. skijumping.pl, 2016-01-26. [dostęp 2018-05-01].
  18. Piotr Bąk: Daniel–Andre Tande mistrzem Norwegii. skijumping.pl, 2017-01-25. [dostęp 2018-05-01].
  19. Piotr Bąk: Robert Johansson nokautuje w mistrzostwach Norwegii. skijumping.pl, 2018-02-28. [dostęp 2018-05-01].
  20. Adam Bucholz: Stjernen mistrzem Norwegii, Johansson na podium pomimo upadku. skijumping.pl, 2019-01-15. [dostęp 2019-04-12].

BibliografiaEdytuj