Otwórz menu główne

Johann André Forfang

norweski skoczek narciarski

Johann André Forfang (ur. 4 lipca 1995 w Tromsø) – norweski skoczek narciarski, reprezentant klubu Tromsø Skiklubb. Srebrny indywidualnie na normalnej skoczni i złoty w drużynie medalista Zimowych Igrzysk Olimpijskich 2018. Drużynowy złoty medalista Mistrzostw Świata w Lotach Narciarskich 2016 i 2018 i srebrny medalista Mistrzostw Świata w Narciarstwie Klasycznym 2017. Trzeci zawodnik klasyfikacji generalnej Pucharu Świata w lotach narciarskich 2015/2016. Złoty indywidualnie oraz złoty i brązowy w drużynie medalista mistrzostw świata juniorów w narciarstwie klasycznym z lat 2014–2015. Medalista mistrzostw kraju.

Johann André Forfang
Johann André Forfang
Data i miejsce urodzenia 4 lipca 1995
Norwegia Tromsø
Klub Tromsø Skiklubb
Debiut w PŚ 20 grudnia 2014 w Engelbergu (12. miejsce)
Pierwsze punkty w PŚ 20 grudnia 2014 w Engelbergu (12. miejsce)
Pierwsze podium w PŚ 15 lutego 2015 w Vikersund (3. miejsce)
Pierwsze zwycięstwo w PŚ 12 marca 2016 w Titisee-Neustadt
Rekord życiowy 245,5 m na Vikersundbakken w Vikersund (19 marca 2017)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Norwegia
Igrzyska olimpijskie
Złoto Pjongczang 2018 duża druż.
Srebro Pjongczang 2018 normalna
Mistrzostwa świata
Srebro Lahti 2017 duża druż.
Mistrzostwa świata w lotach
Złoto Tauplitz 2016 drużynowo
Złoto Oberstdorf 2018 drużynowo
Mistrzostwa świata juniorów
Złoto Ałmaty 2015 indywidualnie
Złoto Ałmaty 2015 drużynowo
Brąz Val di Fiemme 2014 drużynowo
Puchar Świata w lotach narciarskich
Bronze medal with cup.svg 3. miejsce
2015/2016
Willingen Five
Silver medal with cup.svg 2. miejsce
2018
Planica 7
Silver medal with cup.svg 2. miejsce
2018

Młodszy brat Daniela Forfanga, również skoczka narciarskiego[1].

Jego rekord życiowy wynosi 245,5 metra. Ustanowił go na Vikersundbakken w Vikersund 19 marca 2017[2][3].

Spis treści

Przebieg karieryEdytuj

Lata 2011–2014Edytuj

9 grudnia 2011 zadebiutował w zawodach FIS Cup. W norweskim Notodden zajął 16. miejsce. 28 stycznia 2012 w Bischofshofen po raz pierwszy wystartował w Pucharze Kontynentalnym. Został zdyskwalifikowany. Dzień później zajął 47. miejsce[4].

W sezonie 2012/2013 zdobył pierwsze punkty Pucharu Kontynentalnego. W styczniu 2013 w Zakopanem zajął 19. miejsce, zaś 9 marca w Vikersund odniósł pierwsze w karierze zwycięstwo w zawodach tego cyklu. Wystartował na Mistrzostwach Świata Juniorów w Narciarstwie Klasycznym 2013, zajmując 38. miejsce w zawodach indywidualnych[5].

1 lutego 2014 zdobył brązowy medal w konkursie drużynowym skoków narciarskich na Mistrzostwach Świata Juniorów w Narciarstwie Klasycznym 2014[6].

Sezon 2014/2015Edytuj

5 grudnia 2014 w Lillehammer wystartował w kwalifikacjach do zawodów Pucharu Świata, jednak został w nich zdyskwalifikowany za nieprzepisowy kombinezon. W kolejnym tygodniu wystąpił w Pucharze Kontynentalnym w Renie. Zajął tam dwukrotnie drugie i raz pierwsze miejsce. Wyniki te sprawiły, że Forfang otrzymał powołanie na zawody Pucharu Świata w Engelbergu. W swoim debiucie w cyklu 20 grudnia 2014 zajął 12. pozycję. W kolejnych zawodach Pucharu Świata odbywających się w grudniu i styczniu Forfang regularnie zdobywał punkty, zajmując miejsca w drugiej i trzeciej dziesiątce[7].

Na początku lutego 2015 wystąpił w zawodach skoków narciarskich na Mistrzostwach Świata Juniorów w Narciarstwie Klasycznym 2015 w Ałmaty, zdobywając złoty medal zarówno w konkursie indywidualnym, jak i drużynowym. 15 lutego 2015 stanął na najniższym stopniu podium indywidualnych zawodów Pucharu Świata na mamuciej skoczni Vikersundbakken. Wystąpił na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2015. W konkursie indywidualnym na skoczni normalnej został zdyskwalifikowany, zaś na skoczni dużej zajął 18. miejsce. W konkursie drużynowym nie wystartował. W marcowych zawodach jeszcze dwukrotnie zajął miejsca w pierwszej dziesiątce Pucharu Świata[7]. Sezon zakończył na 23. miejscu klasyfikacji generalnej i 8. miejscu klasyfikacji Pucharu Świata w lotach[8].

Sezon 2015/2016Edytuj

Od początku sezonu Forfang znajdował się w czołówce Pucharu Świata 2015/2016. 6 grudnia w Lillehammer stanął na najniższym stopniu podium. Wynik ten powtórzył 13 grudnia w Niżnym Tagile. We wszystkich konkursach 64. Turnieju Czterech Skoczni zajął miejsca w pierwszej dziesiątce. W rozgrywanych na skoczni Kulm w Tauplitz/Bad Mitterndorf Mistrzostwach Świata w Lotach Narciarskich 2016 zajął 4. miejsce indywidualnie po skokach na odległość 230, 216,5 i 240 metrów. W konkursie drużynowym wraz z Andersem Fannemelem, Danielem-André Tande oraz Kennethem Gangnesem zdobył złoty medal[9].

31 stycznia 2016 w Sapporo zajął 2. miejsce w konkursie Pucharu Świata. Taki sam wynik uzyskał 13 lutego na skoczni mamuciej w Vikersund. Po pięciu kolejnych konkursach zakończonych w pierwszej dziesiątce 12 marca w Titisee-Neustadt odniósł pierwsze w karierze zwycięstwo w konkursie Pucharu Świata. W kończącym sezon weekendzie na Letalnicy trzykrotnie stanął na podium zawodów indywidualnych, zajmując drugie i dwukrotnie trzecie miejsce[9][10]. W klasyfikacji generalnej Pucharu Świata 2015/2016 Forfang zajął 5. pozycję. Stanął również na najniższym stopniu podium Pucharu Świata w lotach narciarskich 2015/2016[8].

Sezon 2016/2017Edytuj

Sezon 2016/2017 Pucharu Świata Forfang rozpoczął od 24. miejsca w Kuusamo. W kilku kolejnych konkursach nie zdobywał punktów, wobec czego został odsunięty od występów w zawodach najwyższej rangi i na przełomie grudnia i stycznia startował w Pucharze Kontynentalnym. Po dwóch miejscach na podium w Titisee-Neustadt powrócił do Pucharu Świata, gdzie zajął między innymi 6. miejsce w Wiśle[11]. W innych styczniowych zawodach osiągał jednak gorsze wyniki i powtórnie odsunięty został od startów, by przygotowywać się do Mistrzostw Świata w Narciarstwie Klasycznym 2017[12].

Na mistrzostwach Forfang zajął indywidualnie 7. miejsce na skoczni normalnej i 12. na dużej, zaś w zawodach drużynowych zdobył, wraz z Andersem Fannemelem, Danielem-André Tande i Andreasem Stjernenem, srebrny medal. W marcowych zawodach Pucharu Świata zajmował miejsca w pierwszej dziesiątce, najwyższe – czwarte – w Vikersund[11]. W klasyfikacji generalnej cyklu znalazł się na 27. miejscu ze 197 punktami[8].

Sezon 2017/2018Edytuj

Trzykrotnie wystąpił w Letnim Grand Prix 2017, zajmując miejsca w czołowej dziesiątce. 3 października 2017 w Klingenthal ukończył zawody na 3. pozycji[13].

W pierwszej połowie sezonu 2017/2018 Pucharu Świata Forfang zajmował miejsca w pierwszej i drugiej dziesiątce. Na przełomie listopada i grudnia 2017 stawał na podium w Ruce, gdzie był 2., i w Niżnym Tagile, gdzie zajął 3. pozycję. Na Mistrzostwach Świata w Lotach Narciarskich 2018 zajął 8. miejsce indywidualnie, a w konkursie drużynowym, startując wraz z Robertem Johanssonem, Andreasem Stjernenem i Danielem-André Tande, zdobył złoty medal[13].

We wszystkich zawodach Pucharu Świata rozgrywanych w lutym i marcu 2018 Forfang zajmował miejsca w najlepszej dziesiątce. 4 lutego zwyciężył w konkursie w Willingen, ostatnim przed Zimowymi Igrzyskami Olimpijskimi 2018. Indywidualnie na igrzyskach zdobył srebrny medal na skoczni normalnej, przegrywając jedynie z Andreasem Welingerem, zaś na skoczni dużej był 5. W konkursie drużynowym wraz z Tande, Stjernenem i Johanssonem zdobył złoty medal. 23 marca 2018 zajął 2. miejsce w konkursie Pucharu Świata w Planicy[13]. W klasyfikacji generalnej cyklu zakończył sezon na 7. miejscu z 821 punktami[8].

Mistrzostwa NorwegiiEdytuj

Stawał na podium mistrzostw Norwegii. W 2016[14], 2017[15] i 2018[16] zdobywał srebrny medal indywidualnie.

Igrzyska olimpijskie Olympic rings without rims.svgEdytuj

IndywidualnieEdytuj

2018   Pjongczang srebrny medal (K-98), 5. miejsce (K-125)

DrużynowoEdytuj

2018   Pjongczang złoty medal[a]

Starty J. A. Forfanga na igrzyskach olimpijskich – szczegółowoEdytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
2.  10 lutego 2018   Pjongczang Alpensia Jumping Park K-98 HS-109 indywid. 106,0 m 109,5 m 250,9 pkt 8,4 pkt Andreas Wellinger
5. 17 lutego 2018   Pjongczang Alpensia Jumping Park K-125 HS-142 indywid. 133,0 m 134,5 m 271,6 pkt 14,1 pkt Kamil Stoch
1.  19 lutego 2018   Pjongczang Alpensia Jumping Park K-125 HS-142 druż.[a] 132,5 m 132,0 m 1098,5 pkt (262,0 pkt)

Mistrzostwa świataEdytuj

IndywidualnieEdytuj

2015   Falun dyskwalifikacja (K-90), 18. miejsce (K-120)
2017   Lahti 7. miejsce (K-90), 12. miejsce (K-116)

DrużynowoEdytuj

2017   Lahti srebrny medal (K-116)[b]

Starty J. A. Forfanga na mistrzostwach świata – szczegółowoEdytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
DSQ 21 lutego 2015   Falun Lugnet K-90 HS-100 indywid. 88,5 m DSQ Rune Velta
18. 26 lutego 2015   Falun Lugnet K-120 HS-134 indywid. 118,0 m 127,0 m 209,7 pkt 59,0 pkt Severin Freund
7. 25 lutego 2017   Lahti Salpausselkä K-90 HS-100 indywid. 93,0 m 98,5 m 253,1 pkt 17,7 pkt Stefan Kraft
12. 2 marca 2017   Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 indywid. 127,0 m 122,5 m 259,9 pkt 19,4 pkt Stefan Kraft
2.  4 marca 2017   Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 druż.[b] 126,5 m 138,0 m 1078,5 pkt (274,5 pkt) 25,7 pkt Polska

Mistrzostwa świata w lotach narciarskichEdytuj

IndywidualnieEdytuj

2016   Tauplitz 4. miejsce
2018   Oberstdorf 8. miejsce

DrużynowoEdytuj

2016   Tauplitz złoty medal[c]
2018   Oberstdorf złoty medal[d]

Starty J. A. Forfanga na mistrzostwach świata w lotach – szczegółowoEdytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Skok 3 Skok 4 Nota Strata Zwycięzca
4. 15–16 stycznia 2016   Tauplitz Kulm K-200 HS-225 indywid. 230,0 m 216,5 m 240,0 m[e] [f] 602,0 pkt 38,1 pkt Peter Prevc
1.  17 stycznia 2016   Tauplitz Kulm K-200 HS-225 druż.[c] 218,5 m 201,5 m 1467,7 pkt (359,2 pkt)
8. 19–20 stycznia 2018   Oberstdorf im. Heiniego Klopfera K-200 HS-235 indywid. 207,0 m 207,5 m 225,5 m [f] 599,2 pkt 52,7 pkt Daniel-André Tande
1.  21 stycznia 2018   Oberstdorf im. Heiniego Klopfera K-200 HS-235 druż.[d] 214,0 m 217,0 m 1662,2 pkt (405,0 pkt)

Mistrzostwa świata juniorówEdytuj

IndywidualnieEdytuj

2013   Liberec 38. miejsce
2015   Ałmaty złoty medal

DrużynowoEdytuj

2014   Val di Fiemme/Predazzo brązowy medal[g]
2015   Ałmaty złoty medal[h]

Starty J. A. Forfanga na mistrzostwach świata juniorów – szczegółowoEdytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
38. 24 stycznia 2013   Liberec Ještěd K-90 HS-100 indywid. 86,5 m 104,5 pkt 179,0 pkt Jaka Hvala
3.   1 lutego 2014   Predazzo Trampolino Dal Ben K-95 HS-106 druż.[g] 94,5 m 94,5 m 1011,4 pkt (239,8 pkt) 15,6 pkt Polska
1.  5 lutego 2015   Ałmaty Gornyj Gigant K-95 HS-106 indywid. 101,5 m 103,0 m 269,9 pkt
1.  7 lutego 2015   Ałmaty Gornyj Gigant K-95 HS-106 druż.[h] 99,5 m 99,5 m 893,3 pkt (236,3 pkt)

Puchar ŚwiataEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2014/2015 23.
2015/2016 5.
2016/2017 27.
2017/2018 7.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznieEdytuj

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Przypisy
1. 12 marca 2016   Titisee-Neustadt Hochfirstschanze K-125 HS-142 144,0 m 143,0 m 265,9 pkt
2. 4 lutego 2018   Willingen Mühlenkopfschanze K-130 HS-145 147,5 m 144,5 m 271,4 pkt * WF 2018
3. 1 grudnia 2018   Niżny Tagił Aist K-120 HS-134 135,5 m 129,0 m 264,4 pkt

Miejsca na podiumEdytuj

Sezon PŚ 1. miejsce 2. miejsce 3. miejsce Razem
2014/2015 1 1
2015/2016 1 3 4 8
2016/2017
2017/2018 1 2 1 4
2018/2019 1 1 2
Suma 3 6 6 15

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznieEdytuj

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 15 lutego 2015   Vikersund Vikersundbakken K-200 HS-225 214,0 m 219,0 m 374,6 pkt 3. 62,1 pkt Severin Freund
2. 6 grudnia 2015   Lillehammer Lysgårdsbakken K-90 HS-100 96,5 m 99,5 m 272,5 pkt 3. 5,7 pkt Kenneth Gangnes
3. 13 grudnia 2015   Niżny Tagił Aist K-120 HS-134 127,5 m 140,0 m 253,8 pkt 3. 13,6 pkt Peter Prevc
4. 31 stycznia 2016   Sapporo Ōkurayama K-120 HS-134 132,0 m 134,5 m 260,3 pkt 2. 5,6 pkt Anders Fannemel
5. 13 lutego 2016   Vikersund Vikersundbakken K-200 HS-225 229,0 m 222,0 m 439,4 pkt 2. 18,2 pkt Peter Prevc
6. 12 marca 2016   Titisee-Neustadt Hochfirstschanze K-125 HS-142 144,0 m 143,0 m 265,9 pkt 1.
7. 17 marca 2016   Planica Letalnica K-200 HS-225 226,0 m 226,0 m 419,0 pkt 2. 7,5 pkt Peter Prevc
8. 18 marca 2016   Planica Letalnica K-200 HS-225 223,5 m 233,0 m 439,8 pkt 3. 7,8 pkt Robert Kranjec
9. 20 marca 2016   Planica Letalnica K-200 HS-225 226,0 m 245,0 m 405,4 pkt 3. 29,6 pkt Peter Prevc
10. 26 listopada 2017   Kuusamo Rukatunturi K-120 HS-142 136,5 m 142,0 m 298,6 pkt 2. 2,8 pkt Jernej Damjan
11. 2 grudnia 2017   Niżny Tagił Aist K-120 HS-134 129,0 m 141,5 m 264,3 pkt 3. 3,2 pkt Richard Freitag
12. 4 lutego 2018   Willingen Mühlenkopfschanze K-130 HS-145 147,5 m 144,5 m 271,4 pkt 1.
13. 23 marca 2018   Planica Letalnica K-200 HS-240 242,0 m 234,5 m 452,2 pkt 2. 3,7 pkt Kamil Stoch
14. 1 grudnia 2018   Niżny Tagił Aist K-120 HS-134 135,5 m 129,0 m 264,4 pkt 1.
15. 2 grudnia 2018   Niżny Tagił Aist K-120 HS-134 132,5 m 130,0 m 259,2 pkt 2. 13,9 pkt Ryōyū Kobayashi

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu ŚwiataEdytuj

stan na 13 stycznia 2019

Sezon 2014/2015
                                                              punkty
- - - q - - - 12 19 28 19 12 43 13 14 21 37 16 - - - - 10 3 49 24 11 9 37 9 15 325
Sezon 2015/2016
                                                          punkty
9 12 3 5 3 14 4 8 4 4 7 9 5 19 2 18 8 2 7 6 10 5 - - 4 1 2 3 3 1240
Sezon 2016/2017
                                                    punkty
24 46 43 33 q - - - - - - 32 6 42 26 - - - - - - 10 6 4 q 9 197
Sezon 2017/2018
                                            punkty
18 2 3 15 7 31 4 7 9 19 13 30 6 7 1 10 5 6 6 9 2 8 821
Sezon 2018/2019
                                                        punkty
10 13 9 1 2 4 15 25 22 21 17 11 12 406
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 q  – dyskwalifikacja w kwalifikacjach  q  – zawodnik nie zakwalifikował się  -  – zawodnik nie wystartował

Turniej Czterech SkoczniEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2014/2015 21.
2015/2016 6.
2017/2018 9.
2018/2019 16.

Raw AirEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2017 6.
2018 6.

Willingen FiveEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2018 2.

Planica 7Edytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2018 2.

Puchar Świata w lotachEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2014/2015 8.
2015/2016 3.
2016/2017 15.
2017/2018 6.

Letnie Grand PrixEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2015 niesklasyfikowany
2016 45.
2017 16.
2018 67.

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych LGP chronologicznieEdytuj

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Miejsce Strata Zwycięzca
1. 3 października 2017   Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 140,0 m 123,0 m 253,7 pkt 3. 8,7 pkt Dawid Kubacki

Miejsca w poszczególnych konkursach LGPEdytuj

stan po zakończeniu LGP 2018

2015
                      punkty
32 q 38 44 - - - - - - - 0
2016
                    punkty
- 12 - - - - - - 20 16 48
2017
                  punkty
- - - - - 4 8 - 3 142
2018
                  punkty
22 - - - - - - - - 9
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 q  – zawodnik nie zakwalifikował się
 -  – zawodnik nie wystartował

Puchar KontynentalnyEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2011/2012 niesklasyfikowany
2012/2013 48.
2013/2014 59.
2014/2015 32.
2016/2017 27.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych Pucharu Kontynentalnego chronologicznieEdytuj

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota
1. 9 marca 2013   Vikersund Vikersundbakken K-105 HS-117 119,5 m 111,5 m 268,3 pkt
2. 14 grudnia 2014   Rena Renabakkene K-124 HS-139 136,5 m 131,0 m 270,8 pkt
3. 7 stycznia 2017   Titisee-Neustadt Hochfirstschanze K-125 HS-142 138,5 m 147,0 m 283,9 pkt

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Kontynentalnego chronologicznieEdytuj

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 9 marca 2013   Vikersund Vikersundbakken K-105 HS-117 119,5 m 111,5 m 268,3 pkt 1.
2. 12 grudnia 2014   Rena Renabakkene K-99 HS-111 109,0 m 104,0 m 263,9 pkt 2. 6,0 pkt Stephan Leyhe
3. 14 grudnia 2014   Rena Renabakkene K-124 HS-139 132,5 m 139,0 m 297,0 pkt 2. 1,8 pkt Manuel Fettner
4. 14 grudnia 2014   Rena Renabakkene K-124 HS-139 136,5 m 131,0 m 270,8 pkt 1.
5. 7 stycznia 2017   Titisee-Neustadt Hochfirstschanze K-125 HS-142 138,5 m 147,0 m 283,9 pkt 1.
6. 8 stycznia 2017   Titisee-Neustadt Hochfirstschanze K-125 HS-142 141,5 m 128,0 m 255,9 pkt 2. 5,4 pkt Viktor Polášek

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu KontynentalnegoEdytuj

stan po zakończeniu sezonu 2016/2017

Sezon 2011/2012
                                                      punkty
- - - - - - - - - - - - - - 47 - - - - - - - - - - - - 0
Sezon 2012/2013
                                                        punkty
- - 70 34 54 19 - - - - - - - - - - - - - - - - - - 14 1 - - 130
Sezon 2013/2014
                                                punkty
7 7 31 34 - - - - - - - - - - - - - - - - - 31 28 - 75
Sezon 2014/2015
                                                    punkty
2 2 1 - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 260
Sezon 2016/2017
                                                            punkty
- - - - - 4 5 1 2 - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 275
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30 

 -  - zawodnik nie wystartował  -  – dyskwalifikacja

Letni Puchar KontynentalnyEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2013 86.
2014 82.

Miejsca w poszczególnych konkursach Letniego Pucharu KontynentalnegoEdytuj

stan po zakończeniu LPK 2017

2013
                    punkty
- - - - - - - 23 - - 8
2014
                            punkty
- - - - - - - - - - - - 20 20 22
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30 

 -  – dyskwalifikacja  -  – zawodnik nie wystartował
1 Dyskwalifikacja w drugiej serii zawodów

UwagiEdytuj

  1. a b Skład zespołu: Daniel-André Tande, Andreas Stjernen, Johann André Forfang, Robert Johansson
  2. a b Skład zespołu: Anders Fannemel, Johann André Forfang , Daniel-André Tande, Andreas Stjernen
  3. a b Skład zespołu: Anders Fannemel, Johann André Forfang, Daniel-André Tande, Kenneth Gangnes
  4. a b Skład zespołu: Robert Johansson, Andreas Stjernen, Johann André Forfang, Daniel-André Tande
  5. Nie ustał tego skoku.
  6. a b Seria konkursowa została odwołana.
  7. a b Skład zespołu: Daniel-André Tande, Johann André Forfang, Hans Petter Bergquist, Mats Søhagen Berggaard
  8. a b Skład zespołu: Joacim Ødegård Bjøreng, Halvor Egner Granerud, Phillip Sjøen, Johann André Forfang

PrzypisyEdytuj

  1. Daniel Ludwiński: Johann Andre Forfang wdzięczny bratu. "Daniel był moją inspiracją". sportowefakty.wp.pl, 2015-12-31. [dostęp 2016-04-13].
  2. Rekordy życiowe skoczków narciarskich. skokinarciarskie.pl. [dostęp 2015-01-10].
  3. Andrzej Mysiak: Niedziela w Vikersund: 12 skoczków z życiówkami, trzy rekordy krajów, dwa - kontynentów. skokinarciarskie.pl, 2017-03-19. [dostęp 2017-04-18].
  4. FORFANG Johann Andre - Biographie (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2014-09-11].
  5. FORFANG Johann Andre - Biographie (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2014-09-11].
  6. Andrzej Mysiak: MŚJ: Polacy ze złotym medalem w drużynie. skokinarciarskie.pl, 2014-02-01. [dostęp 2014-02-23].
  7. a b FORFANG Johann Andre - Biographie (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2016-04-13].
  8. a b c d FORFANG Johann Andre - Biographie (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2018-05-01].
  9. a b FORFANG Johann Andre - Biographie (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2016-04-13].
  10. Adam Bucholz: PŚ w Titisee-Neustadt: Pierwsze w karierze zwycięstwo Johanna Andre Forfanga!. skijumping.pl, 2016-03-12. [dostęp 2016-03-13].
  11. a b FORFANG Johann Andre - Biographie (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2017-04-18].
  12. Martyna Szydłowska: Zaskakujący skład Norwegów na PŚ w Oberstdorfie. skokinarciarskie.pl, 2017-01-30. [dostęp 2017-01-30].
  13. a b c FORFANG Johann Andre - Biographie (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2018-05-01].
  14. Dominik Formela: Gangnes mistrzem Norwegii. skijumping.pl, 2016-01-26. [dostęp 2018-05-01].
  15. Piotr Bąk: Daniel–Andre Tande mistrzem Norwegii. skijumping.pl, 2017-01-25. [dostęp 2018-05-01].
  16. Piotr Bąk: Robert Johansson nokautuje w mistrzostwach Norwegii. skijumping.pl, 2018-02-28. [dostęp 2018-05-01].

BibliografiaEdytuj