Otwórz menu główne

Johanna Konta

brytyjska tenisistka

Johanna Konta (ur. 17 maja 1991 w Sydney) – brytyjska tenisistka pochodzenia węgierskiego.

Johanna Konta
Ilustracja
Państwo  Wielka Brytania
Data i miejsce urodzenia 17 maja 1991
Sydney
Wzrost 181 cm
Masa ciała 64 kg
Gra praworęczna, oburęczny backhand
Zakończenie kariery aktywna
Trener Dimitri Zavialoff
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 3 WTA, 11 ITF
Najwyżej w rankingu 4 (17 lipca 2017)
Australian Open SF (2016)
Roland Garros SF (2019)
Wimbledon SF (2017)
US Open QF (2019)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 0 WTA, 4 ITF
Najwyżej w rankingu 88 (1 sierpnia 2016)
Australian Open 2R (2016)
Roland Garros 1R (2016, 2018)
Wimbledon 3R (2016)

Kariera tenisowaEdytuj

W 2012 roku Konta otrzymała obywatelstwo brytyjskie, wcześniej reprezentowała Australię. Przez długi czas nie mogła się przebić do pierwszej setki rankingu, ale w drugiej połowie 2015 roku zaczęła osiągać ćwierćfinały w turniejach coraz wyższej rangi: Nottingham, następnie w Eastbourne, a w końcu w Wuhanie; wygrała także trzy mecze w turnieju głównym w Nowym Jorku.

2016Edytuj

Podczas Australian Open w pierwszej rundzie pokonała Venus Williams, a następnie doszła do półfinału zawodów. W Miami osiągnęła ćwierćfinał, a w Eastbourne – półfinał.

Pierwszy tytuł w cyklu WTA Tour zdobyła w zawodach rangi WTA Premier w Stanford, gdzie ponownie pokonała Venus Williams wynikiem 7:5, 5:7, 6:2. Następnie dotarła do ćwierćfinałów w Montrealu i na igrzyskach olimpijskich.

Po ćwierćfinale osiągniętym w Wuhanie, w Pekinie dotarła do finału, w którym przegrała z Agnieszką Radwańską 4:6, 2:6. W Zhuhai udało jej się wyjść z fazy grupowej, co pozwoliło na zakończenie sezonu w czołowej dziesiątce rankingu WTA.

2017Edytuj

W 2017 wygrała w finale w Sydney z Agnieszką Radwańską 6:4, 6:2. W Melbourne doszła do ćwierćfinału, pokonując po drodze Caroline Wozniacki. W Miami zdobyła tytuł, pokonując kolejno Simonę Halep, Venus Williams i w pojedynku finałowym Wozniacki wynikiem 6:4, 6:3.

Na kortach ziemnych wygrała dwa mecze, natomiast na trawie osiągnęła finał w Nottingham (porażka z Donną Vekić 6:2, 6:7(3), 5:7) i pokonała w Eastbourne liderkę światowego rankingu Angelique Kerber. Pod koniec tego meczu przewróciła się i spotkanie półfinałowe oddała walkowerem. Na Wimbledonie pokonała w ćwierćfinale Halep i jako pierwsza od czterech dekad reprezentantka gospodarzy weszła do najlepszej czwórki. W meczu o finał lepsza okazała się Venus Williams.

W okresie gry na kortach Ameryki Północnej jej największym sukcesem był przegrany z Halep ćwierćfinał w Cincinnati.

Historia występów wielkoszlemowychEdytuj

Legenda

     W, wygrany turniej

      F, przegrana w finale

      SF, przegrana w półfinale

      QF, przegrana w ćwierćfinale

     xR, przegrana w x rundzie

     Qx, przegrana w x rundzie kwalifikacji

     A, brak startu

Występy w grze pojedynczejEdytuj

Turniej 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019 Tytuły Z–P
Australian Open A A A A A Q2 Q2 Q1 SF QF 2R 2R 0 / 4 11 – 4
French Open A A A A A Q2 Q3 1R 1R 1R 1R SF 0 / 5 5 – 5
Wimbledon A A A A 1R 1R 1R 1R 2R SF 2R QF 0 / 8 11 – 8
US Open A A A A 2R Q1 1R 4R 4R 1R 1R QF 0 / 7 11 – 7
Ranking na koniec roku 668 360 248 305 153 112 150 47 10 9 39 12 0 / 24 38 – 24

Występy w grze podwójnejEdytuj

Turniej 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019 Tytuły Z–P
Australian Open A A A A A A A A 2R A A A 0 / 1 1 – 1
French Open A A A A A A A A 1R A 1R A 0 / 2 0 – 2
Wimbledon A A A A 1R 1R 1R 2R 3R A A A 0 / 5 3 – 5
US Open A A A A A A A A A A A A 0 / 0 0 – 0
Ranking na koniec roku 723 574 354 505 393 285 104 110 275 102 481 0 / 8 4 – 8

Występy w grze mieszanejEdytuj

Turniej 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019 Tytuły Z–P
Australian Open A A A A A A A A A A A A 0 / 0 0 – 0
French Open A A A A A A A A A A 2R A 0 / 1 1 – 0
Wimbledon A A A A A 2R 2R 2R A A A A 0 / 3 3 – 3
US Open A A A A A A A A A A A A 0 / 0 0 – 0
0 / 4 4 – 3

Finały turniejów WTAEdytuj

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
WTA Tour Championships
od
2009
WTA Premier Mandatory
WTA Premier 5
WTA Premier
WTA International Series

Gra pojedyncza 8 (3–5)Edytuj

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwniczka Wynik finału
Zwyciężczyni 1. 24 lipca 2016 Stanford Twarda   Venus Williams 7:5, 5:7, 6:2
Finalistka 1. 9 października 2016 Pekin Twarda   Agnieszka Radwańska 4:6, 2:6
Zwyciężczyni 2. 13 stycznia 2017 Sydney Twarda   Agnieszka Radwańska 6:4, 6:2
Zwyciężczyni 3. 1 kwietnia 2017 Miami Twarda   Caroline Wozniacki 6:4, 6:3
Finalistka 2. 18 czerwca 2017 Nottingham Trawiasta   Donna Vekić 6:2, 6:7(3), 5:7
Finalistka 3. 17 czerwca 2018 Nottingham Trawiasta   Ashleigh Barty 3:6, 6:3, 4:6
Finalistka 4. 4 maja 2019 Rabat Ceglana   Maria Sakari 6:2, 4:6, 1:6
Finalistka 5. 19 maja 2019 Rzym Ceglana   Karolína Plíšková 3:6, 4:6

Występy w Turnieju WTA Elite TrophyEdytuj

W grze pojedynczejEdytuj

Rok Rezultat Przeciwniczka Wynik
2016 Półfinał   Elina Switolina 6:2, 1:6, 4:6
2017 zrezygnowała ze startu mimo kwalifikacji
2019 zrezygnowała ze startu mimo kwalifikacji

Wygrane turnieje rangi ITFEdytuj

turnieje z pulą nagród 100 000 $
turnieje z pulą nagród 75 000 $
turnieje z pulą nagród 50 000 $
turnieje z pulą nagród 25 000 $
turnieje z pulą nagród 15 000 $
turnieje z pulą nagród 10 000 $

Gra pojedynczaEdytuj

Data Turniej Kat. ($) Naw. Finalistka Wynik
1. 11/05/2008   Mostar ITF 10 000 ziemna   Janina Toljan 6:3, 3:6, 6:4
2. 28/06/2009   Waterloo ITF 25 000 ziemna   Heidi El Tabakh 6:2, 3:6, 6:3
3. 16/05/2010   Raleigh ITF 50 000 ziemna   Lindsay Lee-Waters 6:2, 5:7, 6:4
4. 22/08/2010   Westende ITF 10 000 twarda   Nicky Van Dyck 6:1, 6:0
5. 17/07/2011   Woking ITF 25 000 twarda   Laura Robson 6:4, 1:1 krecz
6. 11/09/2011   Madryt ITF 10 000 twarda   Lucy Brown 6:2, 6:1
7. 12/02/2012   Rancho Mirage ITF 25 000 twarda   Lenka Wienerová 6:0, 6:4
8. 28/07/2013   Winnipeg ITF 25 000 twarda   Samantha Murray 6:3, 6:1
9. 04/08/2013   Vancouver ITF 100 000 twarda   Sharon Fichman 6:4, 6:2
10. 26/07/2015   Granby ITF 50 000 twarda   Stéphanie Foretz 6:2, 6:4
11. 23/08/2015   Vancouver ITF 100 000 twarda   Kirsten Flipkens 6:2, 6:4

BibliografiaEdytuj