John Boyega

John Adedayo Bamidele Adegboyega (ur. 17 marca 1992 w Londynie) – brytyjski aktor filmowy i telewizyjny. Laureat Złotego Globu za najlepszą drugoplanową rolę męską w serialu Mały topór (2020)[1], wcielał się w rolę Finna w filmach z serii Gwiezdne wojny.

John Boyega
Ilustracja
John Boyega na San Diego Comic-Conie
Imię i nazwisko John Adedayo Bamidele Adegboyega
Data i miejsce urodzenia 17 marca 1992
Londyn
Zawód aktor, producent
Lata aktywności od 2011

ŻyciorysEdytuj

Urodził się 17 marca 1992 roku w Peckham w Londynie, w rodzinie imigrantów z Nigerii, jako syn zielonoświątkowego pastora[2]. Grał w przedstawieniach szkolnych od najmłodszych lat[3], w teatrach młodzieżowych występował jako nastolatek[4].

W 2011 w swoim debiucie filmowym zagrał główną rolę w filmie Atak na dzielnicę, za którą otrzymał Czarną Szpulę dla najlepszego aktora. W 2013 wystąpił w filmie Half of a Yellow Sun na podstawie książki Chimamandy Ngozi Adichie pod tym samym tytułem.

W 2015 Boyega wystąpił jako jeden z głównych bohaterów w siódmej części Gwiezdnych wojen[5]. W filmie J.J. Abramsa Gwiezdne wojny: Przebudzenie Mocy, gdzie wcielił się w rolę Finna[6].

FilmografiaEdytuj

 
Od lewej: Josh Wiggins, John Boyega, Kodi Smit-McPhee, Sharon Swart

FilmyEdytuj

Filmy telewizyjneEdytuj

  • 2012: My Murder jako Shakilus Townsend
  • 2013: The Whale jako William Bond

Seriale telewizyjneEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Golden Globes 2021: ‘Nomadland,’ ‘Borat Subsequent Moviefilm’ win top awards, cnbc.com, 1 marca 2021 [dostęp 2021-03-01].
  2. John Boyega – His Religion, Personal Beliefs, Relationships & More (ang.). Celebrity Beliefs, 2017-12-24. [dostęp 2018-12-15].
  3. The Attack of John Boyega (ang.). „Interview”, 29 lipca 2011. [dostęp 2021-03-01].
  4. Camilla Turner: Star Wars: Five things you didn't know about John Boyega (ang.). „The Daily Telegraph”, 25 kwietnia 2015. [dostęp 2021-03-01].
  5. „Star Wars: Episode VII Cast Announced”
  6. Ben Widdicombe: How John Boyega Went From ‘Star Wars’ Stormtrooper to Sci-Fi Producer (ang.). „The New York Times”, 28 lutego 2018. [dostęp 2021-03-01].

BibliografiaEdytuj