Otwórz menu główne

Jordi Arrese

tenisista hiszpański

Jordi Arrese i Castañé (ur. 29 sierpnia 1964 w Barcelonie) – hiszpański tenisista, reprezentant w Pucharze Davisa, srebrny medalista igrzysk olimpijskich z Barcelony (1992).

Jordi Arrese
Państwo  Hiszpania
Data i miejsce urodzenia 29 sierpnia 1964
Barcelona
Wzrost 175 cm
Masa ciała 64 kg
Gra praworęczna, jednoręczny bekhend
Status profesjonalny 1982
Zakończenie kariery 1996
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 6
Najwyżej w rankingu 23 (4 listopada 1991)
Australian Open 2R (1990)
Roland Garros 3R (1985, 1987, 1990, 1993)
Wimbledon 1R (1991)
US Open 1R (1990, 1992)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 4
Najwyżej w rankingu 62 (14 sierpnia 1995)
Australian Open 1R (1990)
Roland Garros 2R (1987, 1995, 1996)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Hiszpania
Igrzyska olimpijskie
srebro Barcelona 1992 tenis ziemny
(gra pojedyncza)

Spis treści

Kariera tenisowaEdytuj

Kariera zawodowa Arrese przypadła na lata 1982–1996.

W listopadzie 1991 roku zajmował najwyższą pozycję w rankingu światowym w karierze – 23.; w rankingu deblowym najwyżej był u schyłku kariery, na pozycji nr 62. w sierpniu 1995 roku. Wygrał łącznie 6 turniejów rangi ATP World Tour w grze pojedynczej i 4 w grze podwójnej. Specjalizował się w grze z głębi kortu, jego ulubioną nawierzchnią było podłoże ziemne.

W 1986 roku był w półfinale turnieju w Nicei. W 1987 roku w drodze do 3 rundy w wielkoszlemowym French Open wyeliminował czołowego gracza amerykańskiego, Brada Gilberta. W 1988 roku dotarł do półfinału prestiżowego turnieju w Hamburgu, rok później był w półfinale w Rzymie oraz po raz pierwszy w finale, w Madrycie. W lutym 1989 roku debiutował w reprezentacji w Pucharze Davisa w meczu (zwycięskim) z Meksykiem. Arrese wygrał jeden mecz w grze pojedynczej oraz jeden przegrał.

W 1990 roku Hiszpan wygrał pierwsze turnieje ATP World Tour – w San Remo i Pradze. Także dwa turnieje wygrał w kolejnym sezonie (Madryt i brazylijskie Búzios). Trzy dalsze finały – Genua, Hilversum i Ateny – zapewniły mu najwyższe miejsce w karierze w rankingu światowym.

W sezonie 1992 Arrese odniósł jeden z największych sukcesów w karierze. Dotarł do finału gry pojedynczej na igrzyskach olimpijskich w Barcelonie. W ostatnim meczu turnieju nie sprostał Szwajcarowi Marcowi Rossetowi przegrywając 6:7, 4:6, 6:3, 6:4, 6:8. W tym samym sezonie wygrał piąty turniej w karierze – w Atenach – oraz dotarł do finału w Hilversum. Po raz drugi i ostatni wystąpił także w reprezentacji w Pucharze Davisa – zdobył punkt w pojedynku o pozostanie w grupie światowej przeciwko Izraelowi.

W 1993 roku Hiszpan ponownie triumfował w Atenach. W kolejnych latach nie odnosił już większych sukcesów w grze pojedynczej, docierając nadal najdalej do ćwierćfinałów i półfinałów turniejów.

Nie zerwał kontaktów z tenisem po zakończeniu kariery, od 2003 roku był kapitanem reprezentacji w Pucharze Davisa. W 2004 roku poprowadził zespół do zdobycia trofeum, ale rok później, po znacznie mniej udanym sezonie (Hiszpanie przegrali w 1 rundzie kolejnej edycji rozgrywek, a dalsze prawo gry w grupie światowej uzyskali dopiero po zwycięskich barażach Włochami) został zwolniony z funkcji kapitana przez krajową federację.

Finały w turniejach ATP World TourEdytuj

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
Tennis Masters Cup /
ATP Finals
ATP Masters Series /
ATP Tour Masters 1000
ATP International Series Gold /
ATP Tour 500
ATP International Series /
ATP Tour 250

Gra pojedyncza (6–6)Edytuj

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwnik Wynik finału
Finalista 1. 17 września 1989 Madryt Ceglana   Martín Jaite 3:6, 2:6
Zwycięzca 1. 5 sierpnia 1990 San Remo Ceglana   Juan Aguilera 6:2, 6:2
Zwycięzca 2. 12 sierpnia 1990 Praga Ceglana   Nicklas Kulti 7:6, 7:6
Zwycięzca 3. 5 maja 1991 Madryt Ceglana   Marcelo Filippini 6:2, 6:4
Finalista 2. 23 czerwca 1991 Genua Ceglana   Carl-Uwe Steeb 3:6, 4:6
Finalista 3. 28 lipca 1991 Hilversum Ceglana   Magnus Gustafsson 7:5, 6:7(2), 6:2, 1:6, 0:6
Finalista 4. 6 października 1991 Ateny Ceglana   Sergi Bruguera 5:7, 3:6
Zwycięzca 4. 3 listopada 1991 Búzios Ceglana   Jaime Oncins 1:6, 6:4, 6:0
Finalista 5. 26 lipca 1992 Hilversum Ceglana   Karel Nováček 2:6, 3:6, 6:2, 5:7
Finalista 6. 8 sierpnia 1992 Barcelona Ceglana   Marc Rosset 6:7, 4:6, 6:3, 6:4, 6:8
Zwycięzca 5. 11 października 1992 Ateny Ceglana   Sergi Bruguera 7:5, 3:0 krecz
Zwycięzca 6. 10 października 1993 Ateny Ceglana   Alberto Berasategui 6:4, 3:6, 6:3

Gra podwójna (4–6)Edytuj

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Finalista 1. 16 czerwca 1985 Bolonia Ceglana   Alberto Tous   Paolo Canè
  Simone Colombo
5:7, 4:6
Zwycięzca 1. 13 lipca 1986 Bordeaux Ceglana   David de Miguel   Ronald Agénor
  Mansur Bahrami
7:5, 6:4
Zwycięzca 2. 13 sierpnia 1989 Praga Ceglana   Horst Skoff   Petr Korda
  Tomáš Šmíd
6:4, 6:4
Zwycięzca 3. 4 sierpnia 1991 San Marino Ceglana   Carlos Costa   Christian Miniussi
  Diego Pérez
6:3, 3:6, 6:3
Finalista 2. 29 sierpnia 1993 Umag Ceglana   Francisco Roig   Filip Dewulf
  Tom Vanhoudt
4:6, 5:7
Finalista 3. 14 sierpnia 1994 San Marino Ceglana   Renzo Furlan   Neil Broad
  Greg Van Emburgh
4:6, 5:7
Finalista 4. 18 września 1994 Bukareszt Ceglana   José Antonio Conde   Wayne Arthurs
  Simon Youl
4:6, 4:6
Finalista 5. 18 czerwca 1995 Oporto Ceglana   Àlex Corretja   Tomás Carbonell
  Francisco Roig
3:6, 6:7
Finalista 6. 6 sierpnia 1995 Kitzbühel Ceglana   Wayne Arthurs   Francisco Montana
  Greg Van Emburgh
7:6, 3:6, 6:7
Zwycięzca 4. 13 sierpnia 1995 San Marino Ceglana   Andrew Kratzmann   Pablo Albano
  Federico Mordegan
7:6, 3:6, 6:2

BibliografiaEdytuj