José del Rosario Parodi Rojas (30 sierpnia 1932 - sierpień 2006) - paragwajski napastnik i trener. Brat byłego reprezentanta, a następnie trenera reprezentacji Paragwaju, Silvio Parodiego.

José Parodi
ilustracja
Pełne imię i nazwisko José del Rosario Parodi Rojas
Data i miejsce urodzenia 30 sierpnia 1932
Luque
Data i miejsce śmierci sierpień 2006
Luque
Wzrost 178 cm
Kariera juniorska
Lata Klub
Sportivo Luqueño Luque
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1950–1955 Sportivo Luqueño Luque
1955–1956 Padova
1956–1957 Genoa CFC
1957–1958 Sportivo Luqueño Luque
1958 Olimpia Asunción
1958–1961 Unión Las Palmas 52 (12[1])
1961–1967 Nîmes Olympique 182 (47)
1967–1969 FC Mulhouse
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
Paragwaj

Urodzony w Luque Parodi był wychowankiem klubu Sportivo Luqueño Luque, w którym w 1950 roku rozpoczął zawodową karierę piłkarską. Razem ze Sportivo Luqueño dwukrotnie zdobył mistrzostwo Paragwaju - w 1951 i 1953 roku. Jako gracz klubu Sportivo Luqueño wziął udział w turnieju Copa América 1955, gdzie Paragwaj zajął przedostatnie, piąte miejsce. Parodi zagrał w czterech meczach - z Argentyną, Urugwajem, Ekwadorem i Peru.

Po mistrzostwach kontynentalnych Parodi przeniósł się do Woch, gdzie przez rok grał w klubie Padova, by w 1956 przenieść się do Genoi. We Włoszech często występował jako Giuseppe Parodi. W 1957 wrócił do Paragwaju, by ponownie grać w klubie Sportivo Luqueño. W 1958 został piłkarzem klubu Olimpia Asunción.

Jako gracz Olimpii był w kadrze reprezentacji podczas finałów mistrzostw świata w 1958 roku, gdzie Paragwaj, pomimo bardzo bobrej postawy, odpadł już w fazie grupowej. Parodi zagrał we wszystkich trzech meczach - z Francją, Szkocją (zdobył bramkę) i Jugosławią (zdobył bramkę).

Po mistrzostwach świata Parodi ponownie wyjechał do Europy - tym razem do Hiszpanii, gdzie przez 3 lata grał w klubie Unión Las Palmas. W 1961 roku przeniósł się do Francji, gdzie przez 6 lat grał w Nimes. W Nimes otrzymał przydomek „Złota głowa”, gdy spośród 23 goli strzelonych w jednym sezonie, aż 19 strzelił głową[2]. W 1967 roku przeszedł do alzackiego klubu FC Mulhouse, w którym w 1969 zakończył karierę piłkarską.

Parodi słynął ze swojej wszechstronności i bramkostrzelności[3].

Po zakończeniu kariery piłkarskiej Parodi został trenerem - pracę w nowym zawodzie rozpoczął od drużyny FC Mulhouse[4], a w 1984 trenował zespół EP Manosque. Później wrócił do Paragwaju, by zajmować się drużynami klubów Sportivo Luqueño i 12 de Octubre Itauguá.

Zmarł w sierpniu 2006 roku w swoim rodzinnym mieście - Luque.

BibliografiaEdytuj

PrzypisyEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj