Josef Blösche

niemiecki SS-Rottenführer, zbrodniarz wojenny

Josef Blösche (ur. 5 lutego 1912 we Frýdlancie, zm. 29 lipca 1969 w Lipsku) – niemiecki zbrodniarz wojenny, służący w SS w stopniu Rottenführera[1].

Josef Blösche
Ilustracja
Josef Blösche (1943)
SS-Rottenführer SS-Rottenführer
Data i miejsce urodzenia

5 lutego 1912
Frýdlant

Data i miejsce śmierci

29 lipca 1969
Lipsk

Przebieg służby
Siły zbrojne

SS Waffen-SS

Główne wojny i bitwy

II wojna światowa

Odznaczenia
Krzyż Żelazny (1939) II Klasy

Życiorys edytuj

Był Niemcem sudeckim, członkiem NSDAP. Od połowy grudnia 1939 roku służył w policji granicznej, automatycznie zostając pracownikiem Gestapo.

W 1941 roku rozpoczął służbę w SD w getcie warszawskim, gdzie odpowiadał za utrzymanie porządku na drewnianej kładce[1] (przeprowadzonej nad ulicą Chłodną wzdłuż Żelaznej), łączącej tak zwane duże i małe getto. Szybko zasłynął z okrucieństwa – potrafił zastrzelić kogoś tylko dlatego, że ten odważył się spojrzeć mu w twarz. Często również uczestniczył w gwałtach na kobietach[1], a zgwałcone kobiety zabijał[2]. Okrucieństwu zawdzięczał przydomek, jakim określali go mieszkańcy getta – Frankenstein[1][2]. Za poświęcenie w stłumieniu powstania w getcie warszawskim otrzymał Krzyż Żelazny II klasy[3].

We wrześniu 1943 roku został ranny w Warszawie. Brał też udział w stłumieniu powstania warszawskiego[3] – udało mu się zbiec z obleganego przez powstańców gmachu policji. Następnie uczestniczył w walce z partyzantką na Słowacji. W kwietniu 1945 roku podjął nieudaną próbę ucieczki na Zachód. Sowieci, po schwytaniu, wywieźli go do ZSRR, a w 1946 roku wydali Czechosłowacji. Pracował w kopalni, gdzie kilka dni po przybyciu uległ ciężkiemu wypadkowi i jako niezdolny do pracy został zwolniony[4].

Po zwolnieniu z pracy w kopalni Josef Blösche ukrywał się w Turyngii w NRD[1], mieszkając wraz z wysiedloną wcześniej matką, współpracował ze Stasi. Zatrzymany 11 stycznia 1967 roku, po wystosowaniu przez zachodnioniemiecką prokuraturę wniosku o ekstradycję[4], natychmiast przyznał się do udziału w dwóch egzekucjach. W czasie procesu przyznał, że podczas jednej z egzekucji na podwórku jednego z budynków zamordowano około 600 osób. Wyliczył to na podstawie kilkunastometrowej i do jego ramion wysokiej sterty ciał zabitych. W tej jednej egzekucji zabił około 75 osób.

W kwietniu 1969 roku, na procesie w Erfurcie, Blösche został uznany winnym zbrodni wojennych, między innymi udziału w deportacji ponad 300 000 Żydów, zastrzeleniu co najmniej 2000 osób[4] w tym udziału w egzekucji ponad 1000 Żydów na dziedzińcu kompleksu budynków 19 kwietnia 1943 roku[3]. Sąd wymierzył mu karę śmierci, która została wykonana[1].

Odniesienia w kulturze edytuj

W 2003 roku Heribert Schwan i Helgard Heindrichs opublikowali książkę o Josefie Blöschem, Der SS-Mann – Josef Blösche – Leben und Sterben eines Mörders (Monachium, 2003). Ponadto Schwan, w tym samym roku i pod tym samym tytułem, zrealizował film dokumentalny przedstawiający sylwetkę Blöschego[4]. Jego przydomek, Frankenstein, jest również wspomniany w filmie Ulica Graniczna z 1948 roku, w reżyserii Aleksandra Forda.

Galeria edytuj

Przypisy edytuj

  1. a b c d e f Josef Blösche (1912–1969). jewishvirtuallibrary.org. [dostęp 2017-05-06]. (ang.).
  2. a b Cezary Gmyz: Seksualne niewolnice III Rzeszy. wprost.pl, 2007-04-22. [dostęp 2017-05-06].
  3. a b c A famous Holocaust Photo. deathcamps.org, 2006-07-06. [dostęp 2017-05-06]. (ang.).
  4. a b c d Heribert Schwan: Der SS-Mann. Josef Blösche – Leben und Sterben eines Mörders. heribert-schwan.de. [dostęp 2017-05-06]. (niem.).