Joseph Ignace Guillotin

lekarz francuski, działacz polityczny, inicjator zastosowania gilotyny

Joseph-Ignace Guillotin (ur. 28 maja 1738 w Saintes, zm. 26 marca 1814 w Paryżu) – francuski lekarz, od nazwiska którego nazwano przyrząd do wykonywania kary śmiercigilotynę.

Joseph Ignace Guillotin
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 28 maja 1738
Saintes
Data i miejsce śmierci 26 marca 1814
Paryż
Zawód, zajęcie lekarz
Popiersie Josepha Guillotina z Musée du Château de Versailles

W grudniu 1789 Guillotin, deputowany Zgromadzenia Narodowego z Paryża zaproponował reformę kary śmierci tak, by była dostosowana do deklaracji praw człowieka i obywatela, zwłaszcza do zasady, że wszyscy ludzie są równi[1]. Przed rewolucją karę śmierci we Francji wykonywano na różnorodne sposoby zależne od statusu społecznego danej osoby. Arystokraci ponosili śmierć w sposób godny i dyskretny, zwykli ludzie natomiast często byli torturowani, egzekucje odbywały się publicznie i były spektaklami dla tłumów[1]. Guillotin zaproponował, by wszystkie kary śmierci były wykonywane według tej samej metody[1]. Metodą, którą zaproponował, było mechaniczne urządzenie, które szybko i bez zbędnych tortur ścinało głowę skazańca[1]. Oprócz zaproponowania użycia tej maszyny postulował również zmianę prawa tak, by majątki rodziny skazanych na karę śmierci nie były konfiskowane[1]. Ten punkt reformy został wprowadzony w życie już w 1790 roku[1]. Urządzenie nie zostało jednak użyte i spotkało się początkowo ze sceptyczną reakcją innych deputowanych Zgromadzenia Narodowego[1]. Pod wpływem krytycznych reakcji Guillotin porzucił swój pomysł[2].

W 1792 projekt urządzenia został odświeżony przez innego lekarza Antoine'a Louisa[2]. Z tego względu początkowo urządzenie nazywano Louison lub Louisette[2]. Z czasem na skutek częstego stosowania w prasie przyjęto nazwę gilotyna. Odium związane z tym urządzeniem, które stało się symbolem bezlitosnego terroru rewolucji francuskiej spowodowało, że członkowie rodziny Guillotina zmuszeni byli zmienić nazwisko[potrzebny przypis].

Guillotin początkowo miał zainteresowania humanistyczne. Został profesorem literatury w Irisnah College w Bordeaux. Potem zdecydował, że zostanie lekarzem i rozpoczął studia medyczne w Reims i w Paryżu, które ukończył w roku 1770.

W roku 1784 rząd francuski zlecił mu, oraz między innymi Benjaminowi Franklinowi, badania nad teorią „zwierzęcego magnetyzmu”, którą proponował Franz Mesmer.

W roku 1789 został wybrany członkiem francuskiego Zgromadzenia Narodowego.

Maksymilian Robespierre rozkazał uwięzić Guillotina. Zaraz po upadku Robespierre’a został on uwolniony.

Guillotin był jednym z pierwszych propagatorów szczepień przeciw ospie zaproponowanych przez Edwarda Jennera i w roku 1805 został w Paryżu przewodniczącym Komitetu do spraw szczepień.

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d e f g Schama 2004 ↓, s. 524.
  2. a b c Schama 2004 ↓, s. 525.


BibliografiaEdytuj