Otwórz menu główne

Józef Knauer (ur. 1 grudnia 1764 w Czerwonym Strumieniu, zm. 16 maja 1844 we Wrocławiu) – wielki dziekan kłodzki w latach 1808–1843, biskup wrocławski w latach 1843–1844.

Joseph II Knauer
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 1 grudnia 1764
Czerwony Strumień
Data i miejsce śmierci 16 maja 1844
Wrocław
wielki dziekan kłodzki
Okres sprawowania 1808–1843
biskup wrocławski
Okres sprawowania 1843–1844
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Nominacja biskupia 6 lutego 1843
Sakra biskupia 23 kwietnia 1843
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 23 kwietnia 1843
Konsekrator Daniel Latussek

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Dzieciństwo i młodośćEdytuj

Urodził się w rodzinie ubogich chałupników z Czerwonego Strumienia. Jego rodzicami byli Jan Knauer i Teresa z domu Lux. Po ukończeniu szkoły elementarnej w Międzylesiu kontynuował naukę w katolickim gimnazjum we Wrocławiu. Następnie studiował filozofię i teologie na wrocławskiej Leopoldinie[1].

Praca duszpasterska w hrabstwie kłodzkimEdytuj

7 marca 1789 r. otrzymał święcenia kapłańskie, po których został skierowany do Międzylesia, gdzie pełnił funkcje kapelana. W 1794 r. został mianowany proboszczem w sanktuarium maryjnym w Wambierzycach. W 1814 r. otrzymał nominację na proboszcza bogatszej parafii w Bystrzycy Kłodzkiej.

Wielki dziekan kłodzkiEdytuj

Jeszcze jako proboszcz wambierzycki w 1808 r. został nominowany przez króla pruskiego wielkim dziekanem hrabstwa kłodzkiego[2] 16 stycznia 1809 r. decyzję tę zaakceptował arcybiskup metropolita praski Vilém Florentin Salm, który mianował go wikariuszem książęco-arcybiskupim hrabstwa kłodzkiego.

W czasie jego rządów papież Pius VII bullą De salute animarum z 16 lipca 1821 r. potwierdził przynależność ziemi kłodzkiej do arcybiskupstwa praskiego, ale jednocześnie wprowadził ściślejsze powiązanie dekanatu z diecezją wrocławską: każdorazowy wielki dziekan miał automatycznie zostawać honorowym kanonikiem wrocławskim. Wybierać go miano spośród proboszczów ziemi kłodzkiej[3].

W 1837 r. wydział teologiczny Śląskiego Uniwersytetu im. Fryderyka Wilhelma we Wrocławiu nadał mu tytuł doktora honoris causa. 27 sierpnia 1841 r. został członkiem wrocławskiej kapituły katedralnej. 6 lutego 1843 r. papież mianował go biskupem wrocławskim.

Biskup wrocławskiEdytuj

Jego uroczysty ingres miał miejsce 23 kwietnia 1843 r., święceń biskupich udzielił mu biskup pomocniczy Daniel Latussek. Knauer był już wtedy w bardzo podeszłym wieku. W czasie swych krótkich rządów występował przeciwko niemieckiemu Kościołowi narodowemu założonemu przez ks. Johannesa Rongego. Zmarł 16 maja 1844 r. i został pochowany w podziemiach katedry św. Jana Chrzciciela

PrzypisyEdytuj

  1. A. Herzig, M. Ruchniewicz, Dzieje Ziemi Kłodzkiej, wyd. Dobu/Oficyna Wydawnicza „Atut”, Hamburg-Wrocław 2006, s. 207.
  2. Do 1972 r. hrabstwo kłodzkie należało do archidiecezji praskiej.
  3. A. Herzig, M. Ruchniewicz, op. cit., s. 367.

BibliografiaEdytuj

  • Pater J., Poczet biskupów wrocławskich, Wrocław 2000.
  • Herzig A., M. Ruchniewicz, Dzieje Ziemi Kłodzkiej, Hamburg-Wrocław 2006.
Poprzednik
Karl Winter
wielki dziekan kłodzki
1808-1843
Następca
Johann Joseph Harbig