Otwórz menu główne
Marszałek Josias Rantzau na obrazie Jeana Alauxa
Josias de Rantzau
Herb rodziny Rantzau

Josias Rantzau, hrabia Rantzau (ur. 18 października 1609 w Bothkamp koło Kolonii, zm. 14 września 1650 w Paryżu) – marszałek Francji, jeden z najodważniejszych bohaterów wojny trzydziestoletniej (1618-1648) i wojny osiemdziesięcioletniej (1568-1648). W czasie walk odniósł blisko 60 ran. Pod koniec życia miał 1 oko, 1 ucho, 1 rękę i 1 nogę. Podczas walk doznał bardzo poważnych urazów.

Pochodził z rodziny duńskiej, która przeprowadziła się do Niemiec. Ojcem jego był Breida Rantzau (1563-1639). Pradziadem zaś Johann Rantzau (zm. 1565), sławny rycerz zamku Bothkamp. Mając 27 lat w 1636 roku poślubił swą kuzynkę Elisabeth von Rantzau (1624-1706). Małżeństwo było bezpotomne. Przed swą śmiercią w 1645 roku Josias Rantzau przyjął katolicyzm, pod wpływem swej żony. Po śmierci męża Elisabeth wstąpiła do klasztoru.

Był człowiekiem gruntownie wykształconym, poliglotą władającym 8 językami europejskimi. W młodości służył na dworze Maurycego Orańskiego i króla Dani Chrystiana IV. Podczas oblężenia Dole stracił oko i ucho, zaś pod Arras rękę i nogę. 3 marca 1637 roku otrzymał nominację na generała broni. Po bitwie pod Honnecourt dnia 18 maja 1642 roku został aresztowany przez Hiszpanów i osadzony w Tuttlingen. Po powrocie do kraju otrzymał buławę marszałka Francji 30 czerwca 1645 roku. Był gubernatorem twierdzy Dunkierka. Za namową kardynała Mazarina w czasie Frondy przebywał we więzieniu, lecz został zwolniony. Zmarł w wieku 41 lat w Paryżu.

Do historii przeszedł jako człowiek chorobliwie ambitny i dobry wojenny strateg. W walce dążył do sukcesu, za wszelką cenę nie szczędząc swego zdrowia.