Otwórz menu główne

Judith Anne Marshall „Judy” Tegart Dalton, z domu Tegart (ur. 12 grudnia 1937 w Melbourne) – australijska tenisistka, zwyciężczyni dziewięciu turniejów wielkoszlemowych w grze podwójnej i mieszanej, zdobywczyni Pucharu Federacji w 1965 i 1970 roku, działaczka na rzecz sportu kobiecego. Zdobywczyni karierowego Wielkiego Szlema w deblu (wspólnie z Margaret Smith Court). Jedna z „Original 9”, dziewięciu tenisistek, które rozpoczęły walkę o lepsze traktowanie kobiecego tenisa, zakończone organizacją profesjonalnych kobiecych rozgrywek tenisowych – Virginia Slims Tour (1971) oraz powstaniem WTA (1973)[1]. Judy Tegart Dalton wygrała w 1965 i 1966 roku Międzynarodowe Mistrzostwa Polski[2].

Judy Tegart Dalton
Państwo  Australia
Data i miejsce urodzenia 12 grudnia 1937
Melbourne
Gra praworęczna, jednoręczny bekhend
Zakończenie kariery 1978
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 10
Najwyżej w rankingu 7 (1968)
Australian Open SF (1968)
Roland Garros 4R (1964, 1966, 1967, 1972)
Wimbledon F (1968)
US Open QF (1968, 1971)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 56
Australian Open W (1964, 1967, 1969, 1970)
Roland Garros W (1966)
Wimbledon W (1969)
US Open W (1970, 1971)

Kariera tenisowaEdytuj

Jej ulubionym turniejem był Wimbledon, a preferowany styl gry to „serwis–wolej”[3].

Siedemnastokrotnie startowała w głównym turnieju gry pojedynczej mistrzostw Australii, a jej najlepszym rezultatem był półfinał z 1968 roku, w którym uległa późniejszej mistrzyni Billie Jean King. O jedną rundę dalej zaszła na londyńskiej trawie w tym samym roku, przegrywając mecz mistrzowski ponownie z King 7:9, 5:7. W ćwierćfinale pokonała wówczas Margaret Court 4:6, 8:6, 6:1. W grze podwójnej odnosiła zdecydowanie większe sukcesy. Pierwszy raz triumfowała w Australii w 1964 roku u boku Lesley Turner, stając na drodze Margaret Smith (grającej w parze z Robyn Ebbern) w zdobyciu potrójnej korony turnieju (wygrała grę pojedynczą i mieszaną). W 1966 roku ze Smith wygrała mistrzostwa Francji. Rok później ponownie z Turner powtórzyła sukces w Australii. Grając już na stałe z Margaret Smith Court, okazała się bezkonkurencyjna w pierwszym turnieju wielkoszlemowym roku w latach 1969 i 1970. Triumfowały jeszcze na Wimbledonie w 1969 roku oraz US Open w 1970. Ostatni wygrany turniej wielkoszlemowy Tegart Dalton to US Open 1971 w parze z Rosie Casals.

Jedyny wielkoszlemowy tytuł w grze mieszanej zdobyła w styczniu 1966 roku podczas Mistrzostw Australii w parze z Tonym Rochem. W półfinale pokonała Margaret Smith i Johna Newcombe’a 7:5, 11:13, 6:3, by w meczu mistrzowskim odprawić parę Robyn EbbernWilliam Bowrey wynikiem 6:1, 6:3.

W październiku 1965 roku wygrała turniej w Berkeley w grze pojedynczej, podwójnej i mieszanej. W finale singla pokonała Rosie Casals 6:4, 3:6, 7:5, w deblu (w parze z Carole Caldwell Graebner) Casals i Cecilię Martinez 6:1, 6:2, a w mikście (u boku Jimiego McManusa) Lynn Abbes i Donalda Della 6:2, 6:1. W sierpniu 1969 roku powtórzyła ten wyczyn w Hamburgu. W singlu wygrała z Helgą Niessen Masthoff 6:3, 6:4, w deblu (w parze z Masthoff) z Eddą Buding i Helgą Schultze 6:1, 6:4, a w mikście (u boku Marty’ego Riessena) z Pat Walkden i Frew McMillanem 6:4, 6:1. Ponadto jeszcze trzykrotnie wygrała grę pojedynczą i podwójną podczas jednego turnieju: w Berkeley w 1964 roku, w Surbiton w 1968 oraz rok później w Kitzbühel.

W grudniu 1977 roku, w wieku czterdziestu lat, doszła do ćwierćfinału Australian Open zarówno w grze pojedynczej (po przejściu trzystopniowych eliminacji), jak i w grze podwójnej (w parze z Diane Evers). W obu przypadkach została powstrzymana przez późniejszą podwójną mistrzynię Evonne Goolagong Cawley – w singlu 3:6, 1:6, a w deblu (Goolagong w parze z Helen Gourlay Cawley) 0:6, 5:7. Ostatni wygrany mecz w turnieju wielkoszlemowym odnotowała pół roku później – podczas turnieju deblowego na Wimbledonie w 1978 roku wygrała dwa pojedynki, odpadając dopiero w trzeciej rundzie. Karierę tenisową oficjalnie zakończyła w 1978 roku, lecz wystąpiła jeszcze w 1984 i 1985 roku podczas turniejów gry mieszanej na Wimbledonie. W obu przypadkach przegrała w pierwszej rundzie.

W Erze Open tenisa grała stosunkowo krótko – dziesięć lat. Mimo to uplasowała się wspólnie z Court na dziesiątym miejscu na liście najlepszych zespołów deblowych ery open, wygrywając wspólnie 21 tytułów, w tym cztery wielkoszlemowe (wcześniej odniosły jeszcze sześć wspólnych triumfów, w tym jeden w Wielkim Szlemie).

Jest jedną z najstarszych triumfatorek turniejów tenisowych w erze open – deblowy wygrała w czerwcu 1975 roku, w wieku 37 lat 5 miesięcy i 27 dni, w Chichester, grając w parze z o dziesięć lat młodszą Karen Krantzcke, a w grze pojedynczej pokonała pięć miesięcy później Kym Ruddell 6:2, 6:3 w finale w Melbourne, w wieku 37 lat 11 miesięcy i 10 dni.

Dodatkowo może pochwalić się jednym z najwyższych współczynników wygranych meczów w turnieju wielkoszlemowym. Wystąpiła tylko w trzech turniejach gry podwójnej na US Open i odniosła aż dziesięć zwycięstw przy zaledwie jednej porażce (dwa triumfy turniejowe), co daje 91%.

Podczas Australian Open w 2013 roku została uhonorowana miejscem w Australijskiej Tenisowej Galerii Sław[4][5].

Życie prywatneEdytuj

Wyszła za mąż 18 listopada 1969 roku za metalurga doktora Davida Daltona[6]. W 2009 roku zmarł on nagle na ich farmie niedaleko Ballarat. Ma dwójkę dzieci – syna Edwarda i córkę Sammi[7].

Historia występów wielkoszlemowychEdytuj

Legenda

     W, wygrany turniej

     F, przegrana w finale

     SF, przegrana w półfinale

     QF, przegrana w ćwierćfinale

     xR, przegrana w x rundzie

      A, brak startu

     NH, turniej się nie odbył

Turniej Australian Open odbył się dwukrotnie w 1977 roku (styczeń i grudzień), za to nie został rozegrany w 1986.

     Początek Ery Open

Występy w grze pojedynczejEdytuj

Turniej 1957 1958 1959 1960 1961 1962 1963 1964 1965 1966 1967 1968 1969 1970 1971 1972 1973 1974 1975 1976 1977 1978 Tytuły (w EO) Z–P (w EO)
Australian Open 1R 1R 1R A 3R QF 2R QF QF QF QF SF 1R QF A A A QF A 1R 1R QF A 0 / 17 (0 / 6) 22 – 17 (7 – 6)
French Open A A A A A 3R 2R 4R A 4R 4R A A 2R A 4R A A A A A A 0 / 7 (0 / 2) 9 – 7 (2 – 2)
Wimbledon A A A A A 4R 3R 4R 3R 4R QF F QF 4R SF 3R A A 2R A A A 0 / 12 (0 / 6) 32 – 12 (17 – 6)
US Open A A A A A 2R 4R 4R 3R 3R 4R QF A 3R QF A A A A A A A 0 / 9 (0 / 3) 21 – 9 (8 – 3)
Ranking na koniec roku[a] Ranking nie był publikowany 10 7 9 0 / 45 (0 / 17) 84 – 45 (34 – 17)

Występy w grze podwójnejEdytuj

Turniej 1957 1958 1959 1960 1961 1962 1963 1964 1965 1966 1967 1968 1969 1970 1971 1972 1973 1974 1975 1976 1977 1978 Tytuły (w EO) Z–P (w EO)
Australian Open 1R 1R QF A SF SF SF W QF SF W F W W A A A SF SF 2R 1R QF 1R 4 / 19 (2 / 8) 35 – 15 (14 – 6)
French Open A A A A A 3R QF QF A W SF A A SF A SF A A A A A A 1 / 7 (0 / 2) 15 – 6 (3 – 2)
Wimbledon A A A A A QF SF 3R 2R F SF SF W SF 3R F A A 1R A 2R 3R 1 / 14 (1 / 8) 37 – 13 (20 – 7)
US Open A A A A A A A A A A A 1R A W W A A A A A A A 2 / 3 (2 / 3) 10 – 1 (10 – 1)
Ranking na koniec roku Ranking nie był publikowany 8 – 43 (5 – 21) 97 – 35 (47 – 16)

Występy w grze mieszanejEdytuj

Turniej 1957 1958 1959 1960 1961 1962 1963 1964 1965 1966 1967 1968 1969 1970 1971 1972 1973 1974 1975 1976 1977 1978 1979–1983 1984 1985 Tytuły (w EO) Z–P (w EO)
Australian Open A 2R A A QF QF 2R QF SF W F QF QF Turniej nie był rozgrywany koniec kariery nie był rozgr. 1 / 10 (0 / 1) 14 – 8 (0 – 0)
French Open A A A A A SF SF 3R A SF QF A A QF A QF A A A A A A koniec kariery A A 0 / 7 (0 / 2) 14 – 5 (3 – 2)
Wimbledon A A A A A 2R 2R 4R F 4R 4R 2R F SF SF QF A A QF A QF 2R koniec kariery 1R 1R 0 / 16 (0 / 10) 32 – 16 (20 – 10)
US Open A A A A A A F F F QF A A A F SF A A A A A A A koniec kariery A A 0 / 6 (0 / 2) 15 – 5 (8 – 2)[b]
1 / 39 (0 / 15) 75 – 34 (31 – 14)[b]

Finały turniejów WTAEdytuj

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
WTA Tour Championships
Toyota Series Championships
WTA Doubles Championships
1971

1987
Virginia Slims Circuit
Grand Prix Series
Colgate Series
1988

2008
Kategoria I
Kategoria II
Kategoria III
Kategoria IV
Kategoria V

Gra pojedyncza 27 (10–17)Edytuj

Przed Erą Open 12 (4–8)Edytuj

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwniczka Wynik finału
Finalistka 1. 15 października 1961 Glen Iris Trawiasta   Beverley Rae 3:6, 2:6
Finalistka 2. 9 czerwca 1962 Manchester Trawiasta   Darlene Hard 3:6, 2:6
Finalistka 3. 18 listopada 1963 Sydney Trawiasta   Margaret Smith 1:6, 3:6
Finalistka 4. 1 stycznia 1964 Melbourne Trawiasta   Margaret Smith 1:6, 0:6
Zwyciężczyni 1. 27 września 1964 Berkeley Twada   Mimi Arnold 6:2, 6:4
Finalistka 5. 17 lipca 1965 Hoylake Trawiasta   Margaret Smith 4:6, 4:6
Zwyciężczyni 2. 3 października 1965 Berkeley Twada   Rosie Casals 6:4, 3:6, 7:5
Finalistka 6. 19 czerwca 1966 Londyn Trawiasta   Françoise Durr 6:4, 3:6, 5:7
Finalistka 7. 22 lipca 1967 Hoylake Trawiasta   Virginia Wade 3:6, 4:6
Zwyciężczyni 3. 26 listopada 1967 Sydney Trawiasta   Margaret Smith Court walkower
Zwyciężczyni 4. 17 grudnia 1967 Adelaide Trawiasta   Billie Jean King 4:6, 6:1, 6:4
Finalistka 8. 14 stycznia 1968 Hobart Trawiasta   Billie Jean King 2:6, 4:6

W Erze Open 15 (6–9)Edytuj

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwniczka Wynik finału
Zwyciężczyni 1. 1 czerwca 1968 Surbiton Trawiasta   Christine Janes 10:8, 6:4
Finalistka 1. 6 lipca 1968 Wimbledon Trawiasta   Billie Jean King 7:9, 5:7
Finalistka 2. 28 lipca 1968 Hilversum Ceglana   Margaret Court 6:8, 0:6
Finalistka 3. 11 sierpnia 1968 Hamburg Ceglana   Annette Van Zyl 1:6, 5:7
Finalistka 4. 13 kwietnia 1969 Charlotte Ceglana   Margaret Court 1:6, 1:6
Finalistka 5. 20 kwietnia 1969 Houston Ceglana   Margaret Court 6:3, 5:7, 1:6
Finalistka 6. 1 czerwca 1969 Surbiton Trawiasta   Mary-Ann Eisel 6:4, 4:6, 6:8
Zwyciężczyni 2. 10 sierpnia 1969 Hamburg Ceglana   Helga Niessen Masthoff 6:3, 6:4
Zwyciężczyni 3. 18 sierpnia 1969 Kitzbühel Ceglana   Pat Walkden 8:6, 6:2
Zwyciężczyni 4. 30 maja 1970 Surbiton Trawiasta   Joyce Barclay 9:8, 6:2
Finalistka 7. 26 września 1970 Houston Dywanowa (hala)   Rosie Casals 7:5, 1:6, 5:7
Zwyciężczyni 5. 13 czerwca 1971 Chichester Trawiasta   Janet Newberry 6:1, 6:4
Finalistka 8. 10 lipca 1971 Newport Trawiasta   Virginia Wade 3:6, 4:6
Finalistka 9. 25 czerwca 1972 Eastbourne Trawiasta   Françoise Durr 6:8, 3:6
Zwyciężczyni 6. 22 listopada 1975 Melbourne Ceglana   Kym Ruddell 6:2, 6:3

Gra podwójna 99 (56–43)Edytuj

Przed Erą Open 32 (18–14)Edytuj

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału
Finalistka 1. 17 października 1959 Glen Iris Trawiasta   Margo Rayson   Lorraine Coghlan
  Margaret Smith
1:6, 6:4, 6:8
Finalistka 2. 2 stycznia 1962 Sydney Trawiasta   Margaret Smith   Darlene Hard
  Mary Carter Reitano
3:6, 4:6
Zwyciężczyni 1. 29 lipca 1962 Hilversum Ceglana   Eva Duldig   Marlene Gerson
  Sandra Reynolds Price
6:3, 6:3
Finalistka 3. 30 września 1962 Berkeley Twada   Elizabeth Starkie   Maria Bueno
  Darlene Hard
4:6, 2:6
Finalistka 4. 1 grudnia 1962 Sydney Trawiasta   Elizabeth Starkie   Jan Lehane
  Lesley Turner
4:6, 3:6
Zwyciężczyni 2. 19 października 1963 Melbourne Ceglana   Lesley Turner   Lynne Hutchings
  Maureen Pratt
6:3, 8:6
Zwyciężczyni 3. 1 stycznia 1964 Melbourne Trawiasta   Margaret Smith   Cheryl Begbie
  Judith Robinson
6:0, 6:0
Zwyciężczyni 4. 26 stycznia 1964 Australian Championships Trawiasta   Lesley Turner   Robyn Ebbern
  Margaret Smith
6:4, 6:4
Finalistka 5. 29 marca 1964 Albury Trawiasta   Lesley Turner   Kerry Melville
  Margaret Smith
1:6, 1:6
Zwyciężczyni 5. 27 września 1964 Berkeley Twada   Rita Bentley   Jane Albert
  Rosie Darmon
4:6, 10:8, 6:3
Finalistka 6. 12 grudnia 1964 Melbourne Trawiasta   Margaret Smith   Robyn Ebbern
  Billie Jean Moffitt
7:9, 6:1, 4:6
Zwyciężczyni 6. 7 lutego 1965 Auckland Trawiasta   Jill Blackman   Elaine Becroft
  Ruia Morrison
9:7, 7:9, 6:1
Finalistka 7. 5 czerwca 1965 Manchester Trawiasta   Rita Bentley   Margaret Smith
  Lesley Turner
5:7, 4:6
Finalistka 8. 25 czerwca 1965 Hilversum Ceglana   Lesley Turner   Françoise Durr
  Jeanine Lieffrig
6:8, 6:2, 4:6
Finalistka 9. 10 lipca 1965 Birmingham Trawiasta   Ann Haydon-Jones   Margaret Smith
  Lesley Turner
4:6, 6:1, 2:6
Zwyciężczyni 7. 17 lipca 1965 Hoylake Trawiasta   Margaret Smith   Rita Bentley
  Jill Blackman
6:1, 7:5
Zwyciężczyni 8. 15 sierpnia 1965 Moskwa   Margaret Smith   Lucia Bassi
  Francesca Gordigiani
6:1, 6:1
Zwyciężczyni 9. 3 października 1965 Berkeley Twarda   Carole Caldwell   Rosie Casals
  Cecilia Martinez
6:1, 6:2
Finalistka 10. 8 listopada 1965 Brisbane Trawiasta   Carole Caldwell   Margaret Smith
  Lesley Turner
4:6, 6:4, 2:6
Zwyciężczyni 10. 14 grudnia 1965 Adelaide Trawiasta   Lesley Turner   Elizabeth Fenton
  Madonna Schacht
7:5, 6:2
Zwyciężczyni 11. 9 stycznia 1966 Perth Trawiasta   Margaret Smith   Carole Caldwell
  Nancy Richey
walkower
Zwyciężczyni 12. 5 czerwca 1966 French Championships Ceglana   Margaret Smith   Jill Blackman
  Fay Toyne
4:6, 6:1, 6:1
Zwyciężczyni 13. 10 czerwca 1966 Beckenham Trawiasta   Margaret Smith   Vicky Berner
  Esme Emanuel
6:3, 6:2
Finalistka 11. 9 lipca 1966 Wimbledon Trawiasta   Margaret Smith   Maria Bueno
  Nancy Richey
3:6, 6:4, 4:6
Zwyciężczyni 14. 2 października 1966 Berkeley Twarda   Rosie Casals   Winnie Shaw
  Virginia Wade
6:1, 6:4
Zwyciężczyni 15. 14 grudnia 1966 Adelaide Trawiasta   Lesley Turner   Rosie Casals
  Nancy Richey
7:5, 6:4
Zwyciężczyni 16. 30 stycznia 1967 Australian Championships Trawiasta   Lesley Turner   Lorraine Coghlan
  Évelyne Terras
6:0, 6:2
Zwyciężczyni 17. 22 lipca 1967 Hoylake Trawiasta   Helen Gourlay   Christine Truman
  Virginia Wade
6:4, 6:3
Zwyciężczyni 18. 7 sierpnia 1967 Hamburg Ceglana   Lesley Turner   Françoise Durr
  Gail Sherriff
8:6, 6:1
Finalistka 12. 1 października 1967 Berkeley Twarda   Françoise Durr   Rosie Casals
  Billie Jean King
6:1, 6:4
Finalistka 13. 14 stycznia 1968 Hobart Trawiasta   Mary-Ann Eisel   Margaret Court
  Gail Sherriff
2:6, 4:6
Finalistka 14. 29 stycznia 1968 Australian Championships Trawiasta   Lesley Turner   Karen Krantzcke
  Kerry Melville
4:6, 6:3, 2:6

W Erze Open 67 (38–29)Edytuj

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału
Zwyciężczyni 1. 1 czerwca 1968 Surbiton Trawiasta   Robin Blakelock   Joyce Barclay
  Winnie Shaw
10:8, 6:3
Finalistka 1. 8 czerwca 1968 Manchester Trawiasta   Betty Rosenquest   Margaret Court
  Virginia Wade
3:6, 4:6
Finalistka 2. 28 lipca 1968 Hilversum Ceglana   Astrid Suurbeek   Annette Van Zyl
  Pat Walkden
2:6, 6:3, 3:6
Finalistka 3. 11 sierpnia 1968 Hamburg Ceglana   Winnie Shaw   Annette Van Zyl
  Pat Walkden
3:6, 5:7
Finalistka 4. 1 grudnia 1968 Adelaide Trawiasta   Lesley Hunt   Karen Krantzcke
  Kerry Melville
1:6, 2:6
Zwyciężczyni 2. 7 stycznia 1969 Perth Trawiasta   Margaret Court   Françoise Durr
  Ann Haydon-Jones
6:4, 6:4
Zwyciężczyni 3. 12 stycznia 1969 Melbourne Trawiasta   Margaret Court   Karen Krantzcke
  Kerry Melville
3:6, 6:3, 6:2
Zwyciężczyni 4. 19 stycznia 1969 Sydney Trawiasta   Margaret Court   Rosie Casals
  Billie Jean King
15:13, 4:6, 6:3
Zwyciężczyni 5. 27 stycznia 1969 Australian Open Trawiasta   Margaret Court   Rosie Casals
  Billie Jean King
6:4, 6:4
Zwyciężczyni 6. 2 marca 1969 Curaçao Twarda   Margaret Court   Julie Heldman
  Nancy Richey
6:4, 6:2
Zwyciężczyni 7. 9 marca 1969 Caracas Twarda   Margaret Court   Karen Krantzcke
  Kerry Melville
7:5, 8:6
Zwyciężczyni 8. 16 marca 1969 Barranquilla Ceglana   Margaret Court   Karen Krantzcke
  Kerry Melville
6:2, 6:4
Zwyciężczyni 9. 23 marca 1969 Fort Lauderdale Ceglana   Margaret Court   Karen Krantzcke
  Virginia Wade
6:3, 3:6, 6:3
Zwyciężczyni 10. 13 kwietnia 1969 Charlotte Ceglana   Margaret Court   Mary-Ann Eisel
  Lesley Turner
6:4, 6:2
Zwyciężczyni 11. 20 kwietnia 1969 Houston Ceglana   Margaret Court   Karen Krantzcke
  Kerry Melville
6:4, 6:3
Zwyciężczyni 12. 4 maja 1969 Bournemouth Ceglana   Margaret Court   Ada Bakker
  Marijke Jansen
6:1, 6:4
Finalistka 5. 11 maja 1969 Guildford Ceglana   Margaret Court   Maryna Godwin
  Elizabeth James
walkower
Zwyciężczyni 13. 1 czerwca 1969 Surbiton Trawiasta   Winnie Shaw   Joyce Barclay
  Betty Stöve
6:4, 7:5
Zwyciężczyni 14. 15 czerwca 1969 Bristol Trawiasta   Margaret Court   Rosie Casals
  Billie Jean King
6:4, 6:2
Zwyciężczyni 15. 5 lipca 1969 Wimbledon Trawiasta   Margaret Court   Patti Hogan
  Peggy Michel
9:7, 6:2
Zwyciężczyni 16. 3 sierpnia 1969 Eastbourne Trawiasta   Margaret Court   Christine Janes
  Nell Truman
6:3, 3:6, 6:3
Zwyciężczyni 17. 10 sierpnia 1969 Hamburg Ceglana   Helga Niessen Masthoff   Edda Buding
  Helga Schultze
6:1, 6:4
Zwyciężczyni 18. 18 sierpnia 1969 Kitzbühel Ceglana   Pat Walkden   Marianna Brummer
  Anita Van Deventer
6:0, 6:3
Zwyciężczyni 19. 12 stycznia 1970 Hobart Trawiasta   Margaret Court   Karen Krantzcke
  Kerry Melville
5:7, 8:6, 6:2
Zwyciężczyni 20. 18 stycznia 1970 Melbourne Trawiasta   Margaret Court   Karen Krantzcke
  Kerry Melville
6:3, 6:4
Zwyciężczyni 21. 27 stycznia 1970 Australian Open Trawiasta   Margaret Court   Karen Krantzcke
  Kerry Melville
6:1, 6:3
Finalistka 6. 12 kwietnia 1970 Durban Twarda   Margaret Court   Rosie Casals
  Billie Jean King
5:7, 3:6
Zwyciężczyni 22. 2 maja 1970 Bournemouth Ceglana   Margaret Court   Rosie Casals
  Billie Jean King
6:2, 6:8, 7:5
Zwyciężczyni 23. 9 maja 1970 Guildford Ceglana   Margaret Court   Karen Krantzcke
  Pat Walkden
6:0, 7:9, 6:4
Zwyciężczyni 24. 13 czerwca 1970 Bristol Trawiasta   Margaret Court   Karen Krantzcke
  Kerry Melville
6:2, 6:3
Zwyciężczyni 25. 11 lipca 1970 Newport Trawiasta   Rosie Casals   Ann Haydon-Jones
  Patti Hogan
6:3, 6:2
Finalistka 7. 18 lipca 1970 Hoylake Trawiasta   Julie Heldman   Karen Krantzcke
  Kerry Melville
2:6, 10:12
Zwyciężczyni 26. 12 września 1970 US Open Trawiasta   Margaret Court   Rosie Casals
  Virginia Wade
6:3, 6:4
Finalistka 8. 4 października 1970 Berkeley Twarda   Patti Hogan   Lesley Hunt
  Kristy Pigeon
2:6, 3:6
Finalistka 9. 21 marca 1971 Detroit Dywanowa (hala)   Peaches Bartkowicz   Mary-Ann Eisel
  Valerie Ziegenfuss
6:2, 2:6, 3:6
Finalistka 10. 11 kwietnia 1971 St. Petersburg Ceglana   Julie Heldman   Françoise Durr
  Ann Haydon-Jones
6:7, 6:3, 3:6
Finalistka 11. 25 kwietnia 1971 San Diego Twarda   Françoise Durr   Rosie Casals
  Billie Jean King
7:6, 2:6, 3:6
Zwyciężczyni 27. 24 lipca 1971 Leicester Trawiasta   Evonne Goolagong   Barbara Hawcroft
  Patti Hogan
8:6, 6:4
Zwyciężczyni 28. 2 sierpnia 1971 Wenecja Ceglana   Billie Jean King   Gail Chanfreau
  Françoise Durr
3:6, 6:4, 6:4
Finalistka 12. 8 sierpnia 1971 Houston Dywanowa (hala)   Françoise Durr   Rosie Casals
  Billie Jean King
3:6, 6:1, 2:6
Zwyciężczyni 29. 15 sierpnia 1971 Indianapolis Ceglana   Billie Jean King   Julie Heldman
  Linda Tuero
6:1, 6:2
Zwyciężczyni 30. 22 sierpnia 1971 Chicago Dywanowa (hala)   Françoise Durr   Rosie Casals
  Billie Jean King
4:6, 6:7
Zwyciężczyni 31. 29 sierpnia 1971 Newport Trawiasta   Françoise Durr   Kerry Harris
  Kerry Melville
6:2, 6:1
Zwyciężczyni 32. 11 września 1971 US Open Trawiasta   Rosie Casals   Gail Chanfreau
  Françoise Durr
6:3, 6:3
Zwyciężczyni 33. 19 września 1971 Louisville Ceglana   Françoise Durr   Kerry Melville
  Betty Stöve
2:6, 6:4, 6:3
Finalistka 13. 26 września 1971 Los Angeles Twarda   Françoise Durr   Rosie Casals
  Billie Jean King
3:6, 2:6
Finalistka 14. 3 października 1971 Phoenix Twarda   Françoise Durr   Rosie Casals
  Billie Jean King
3:6, 2:6
Finalistka 15. 5 grudnia 1971 Christchurch Trawiasta   Françoise Durr   Rosie Casals
  Billie Jean King
3:6, 8:9(6)
Finalistka 16. 16 stycznia 1972 San Francisco Twarda   Françoise Durr   Rosie Casals
  Virginia Wade
3:6, 7:5, 2:6
Finalistka 17. 30 stycznia 1972 Boston Dywanowa (hala)   Françoise Durr   Rosie Casals
  Virginia Wade
6:2, 3:6, 6:7(4)
Zwyciężczyni 34. 6 lutego 1972 Fort Lauderdale Ceglana   Françoise Durr   Nancy Gunter
  Virginia Wade
6:3, 6:2
Finalistka 18. 20 lutego 1972 Oklahoma City Dywanowa (hala)   Françoise Durr   Rosie Casals
  Billie Jean King
7:6(4), 6:7(2), 2:6
Finalistka 19. 27 lutego 1972 Waszyngton Dywanowa (hala)   Françoise Durr   Billie Jean King
  Betty Stöve
1:6, 7:6, 5:7
Zwyciężczyni 35. 6 marca 1972 Birmingham (Michigan) Dywanowa (hala)   Françoise Durr   Rosie Casals
  Kerry Melville
6:1, 6:1
Finalistka 20. 13 marca 1972 Dallas Dywanowa (hala)   Françoise Durr   Rosie Casals
  Billie Jean King
3:6, 6:4, 5:7
Finalistka 21. 26 marca 1972 Richmond Ceglana (hala)   Karen Krantzcke   Rosie Casals
  Billie Jean King
5:7, 6:7
Finalistka 22. 2 kwietnia 1972 San Juan Twarda   Karen Krantzcke   Rosie Casals
  Billie Jean King
2:6, 3:6
Zwyciężczyni 36. 9 kwietnia 1972 Jacksonville Ceglana   Karen Krantzcke   Vicky Berner
  Billie Jean King
7:5, 6:1
Finalistka 23. 16 kwietnia 1972 St. Petersburg Ceglana   Françoise Durr   Karen Krantzcke
  Wendy Overton
5:7, 4:6
Finalistka 24. 23 kwietnia 1972 Tucson Twarda   Françoise Durr   Kerry Harris
  Karen Krantzcke
3:6, 7:6, 3:6
Finalistka 25. 7 maja 1972 Indianapolis Dywanowa (hala)   Françoise Durr   Rosie Casals
  Karen Krantzcke
3:6, 2:6
Finalistka 26. 25 czerwca 1972 Eastbourne Trawiasta   Françoise Durr   Lesley Hunt
  Betty Stöve
4:6, 8:6, 3:6
Finalistka 27. 8 lipca 1972 Wimbledon Trawiasta   Françoise Durr   Billie Jean King
  Betty Stöve
2:6, 6:4, 3:6
Zwyciężczyni 37. 16 lipca 1972 Newport Trawiasta   Betty Stöve   Kerry Harris
  Kerry Melville
7:5, 6:4
Finalistka 28. 31 maja 1975 Surbiton Trawiasta   Lindsay Blachford   Patti Hogan
  Greer Stevens
9:7, 1:6, 7:9
Zwyciężczyni 38. 8 czerwca 1975 Chichester Trawiasta   Karen Krantzcke   Patti Hogan
  Greer Stevens
4:6, 6:1, 6:4
Finalistka 29. 14 czerwca 1975 Beckenham Trawiasta   Karen Krantzcke   Linky Boshoff
  Patti Hogan
6:3, 7:9, 5:7

Gra mieszana 15 (6–9)Edytuj

Przed Erą Open 9 (4–5)Edytuj

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Finalistka 1. 8 września 1963 U.S. National Trawiasta   Ed Rubinoff   Margaret Smith
  Ken Fletcher
6:3, 6:8, 2:6
Finalistka 2. 13 września 1964 U.S. National Trawiasta   Ed Rubinoff   Margaret Smith
  John Newcombe
8:10, 6:4, 3:6
Finalistka 3. 2 lipca 1965 Wimbledon Trawiasta   Tony Roche   Margaret Smith
  Ken Fletcher
10:12, 3:6
Zwyciężczyni 1. 3 października 1965 Berkeley Twarda   Jim McManus   Lynn Abbes
  Donald Dell
6:2, 6:1
Zwyciężczyni 2. 9 stycznia 1966 Perth Trawiasta   Tony Roche   Lesley Hunt
  Tom Okker
9:7, 6:3
Zwyciężczyni 3. 31 stycznia 1966 Australian Championships Trawiasta   Tony Roche   Robyn Ebbern
  William Bowrey
6:1, 6:3
Finalistka 4. 12 września 1965 U.S. National Trawiasta   Frank Froehling   Margaret Smith
  Fred Stolle
4:6, 4:6
Zwyciężczyni 4. 14 grudnia 1966 Adelaide Trawiasta   Tony Roche   Françoise Durr
  Claude de Gronckel
6:4, 7:5
Finalistka 5. 30 stycznia 1967 Australian Championships Trawiasta   Tony Roche   Lesley Turner
  Owen Davidson
7:9, 4:6

W Erze Open 6 (2–4)Edytuj

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Finalistka 1. 29 września 1968 Berkeley Twarda   Jim McManus   Margaret Court
  Stan Smith
10:8, 2:6, 2:6
Finalistka 2. 5 lipca 1969 Wimbledon Trawiasta   Tony Roche   Ann Haydon-Jones
  Fred Stolle
2:6, 3:6
Zwyciężczyni 1. 10 sierpnia 1969 Hamburg Ceglana   Marty Riessen   Pat Walkden
  Frew McMillan
6:4, 6:1
Zwyciężczyni 2. 9 maja 1970 Guildford Ceglana   Geoff Masters   Pat Walkden
  Keith Diepraam
6:3, 6:3
Finalistka 3. 12 lipca 1970 Newport Trawiasta   Owen Davidson   Rosie Casals
  Cliff Drysdale
7:5, 3:6, 3:6
Finalistka 4. 13 września 1970 US Open Trawiasta   Frew McMillan   Margaret Court
  Marty Riessen
4:6, 4:6

UwagiEdytuj

  1. Oficjalny komputerowy ranking WTA rozpoczął się od 1975 roku. Dane wcześniejsze podane na podstawie „The Bud Collins History of Tennis”, Third Edition 2017.
  2. a b Brak danych z turnieju gry mieszanej z Mistrzostw USA z 1963 roku, stąd ilość meczów nie zawiera tych danych.

PrzypisyEdytuj

  1. The women who changed tennis: Why the 'Original 9' matter to the WTA (ang.). wtatennis.com. [dostęp 2018-02-16].
  2. Andrzej Frąfara: Cały Ten Tenis, Encyklopedia. Ożarów Mazowiecki: Wydawnictwo Olesiejuk, 2016, s. 285. ISBN 978-83-274-5271-9.
  3. Adam Lincoln: In Her Own Words: Judy Dalton (ang.). www.wtatennis.com, 23 września 2010. [dostęp 28 lutego 2018].
  4. Linda Pearce: Get me to the court on time (ang.). www.smh.com.au, 2013-01-13. [dostęp 22 lutego 2018].
  5. Australian Tennis Hall of Fame – Judy (Tegart) Dalton (ang.). www.tennis.com.au, 2013. [dostęp 22 lutego 2018].
  6. John Grasso: Historical Dictionary of Tennis. Scarecrow Press, Inc., 2011, s. 279. ISBN 978-0-8108-7237-0.
  7. Adam Lincoln: In Her Own Words: Judy Dalton (ang.). www.wtatennis.com, 23 września 2010. [dostęp 28 lutego 2018].

BibliografiaEdytuj