Otwórz menu główne

Jules Dassin

amerykański reżyser filmowy

Julius "Jules" Dassin[1][2] (ur. 18 grudnia 1911 w Middletown, zm. 31 marca 2008 w Atenach) – amerykański reżyser, scenarzysta i producent filmowy. Ojciec piosenkarza Joe Dassina.

Jules Dassin
ilustracja
Prawdziwe imię i nazwisko Julius Dassin
Data i miejsce urodzenia 18 grudnia 1911
Middletown, Connecticut
Data i miejsce śmierci 31 marca 2008
Ateny, Grecja
Zawód reżyser, scenarzysta, producent filmowy
Współmałżonek Béatrice Launer
(1937–1962; rozwód);
Melina Mercouri
(1966–1994; jej śmierć)
Lata aktywności 1941-1980

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Był jednym z ośmiorga dzieci żydowskiego[2] fryzjera, emigranta z Rosji. Dorastał w Harlemie. Po ukończeniu w 1929 szkoły w Bronksie odbył studia teatralne w Europie. W latach 1934-1939 występował jako aktor w ARTEF (Yiddish Proletarian Theater) w Nowym Jorku, grając głównie w jidysz. W tym czasie przez krótki czas należał do partii komunistycznej[3].

W 1940 pojawił się w Hollywood, gdzie m.in. asystował Alfredowi Hitchcockowi. Zadebiutował w 1941, reżyserując adaptację utworu Edgara Allana Poe. Stał się znany pod koniec lat 40. po zrealizowaniu filmów kina "noir": Brute Force, The Naked City czy Night and the City. Zadenuncjowany przez reżysera Edwarda Dmytryka w latach 50. został oskarżony o działalność antyamerykańską i znalazł się na czarnej liście Hollywood[3].

W 1953 przeniósł się do Francji, gdzie również z powodzeniem realizował filmy. Za film Rififi (1955) otrzymał nagrodę dla najlepszego reżysera na 8. MFF w Cannes. Tam spotkał swą przyszłą żonę, Melinę Mercouri. W 1960 film Dassina Nigdy w niedzielę przyniósł dla Mercouri nagrodę dla najlepszej aktorki na 13. MFF w Cannes oraz Oscara za muzykę. Film był także nominowany do Oscara w czterech innych kategoriach (w tym dla Dassina za reżyserię i scenariusz)[3].

W połowie lat 60. Dassin wrócił do USA. Wraz z Meliną Mercouri aktywnie działał przeciw greckiej juncie wojskowej. Po upadku dyktatury, w 1974, małżonkowie osiedlili się w Grecji, a Mercouri została ministrem kultury Grecji. Po śmierci żony Dassin założył Melina Mercouri Institution[3].

Zmarł 31 marca 2008 w Atenach w wieku 96. lat[3].

Życie prywatneEdytuj

Był dwukrotnie żonaty: z Béatrice Launer (1932-1962) miał syna Joe'go oraz dwie córki - Richelle i Julie. Drugą żoną Dassina była aktorka Melina Mercouri (1966-1994).

FilmografiaEdytuj

  • The Tell-Tale Heart (1941)
  • Nazi Agent (1942)
  • The Affairs of Martha (1942)
  • Reunion in France (1942)
  • Young Ideas (1943)
  • Duch Canterville (The Canterville Ghost, 1944)
  • Two Smart People (1946)
  • A Letter for Evie (1946)
  • Brutalna siła (1947)
  • Nagie miasto (1948)
  • Złodziejski trakt (1949)
  • Noc i miasto (1950)
  • Rififi (1955)
  • Celui qui doit mourir (1957)
  • La Legge (1959)
  • Nigdy w niedzielę (1960)
  • Phaedra (1962)
  • Topkapi (1964)
  • 10:30 P.M. Summer (1966)
  • Hamilchama al hashalom (1968)
  • Up Tight! (1968)
  • Promise at Dawn (1970)
  • The Rehearsal (1974)
  • Kravgi gynaikon (1978)
  • Circle of Two (1980)

PrzypisyEdytuj

  1. Personalidade: Jules Dassin (EUA) (port.). InterFilmes.com. [dostęp 2016-10-30]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-03-14)].
  2. a b Jules Dassin Pictures (ang.). FanPix.Net. [dostęp 2018-06-14].
  3. a b c d e Richard Severo (2008-04-01): Jules Dassin, Filmmaker on Blacklist, Dies at 96 (ang.). The New York Times. [dostęp 2016-10-30]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-03-14)].

Linki zewnętrzneEdytuj