Otwórz menu główne

Julia Görges

niemiecka tenisistka

Julia Görges (ur. 2 listopada 1988 w Bad Oldesloe) – niemiecka tenisistka, finalistka French Open 2014 w grze mieszanej, zwyciężczyni WTA Elite Trophy 2017 w grze pojedynczej.

Julia Görges
Ilustracja
Państwo  Niemcy
Data i miejsce urodzenia 2 listopada 1988
Bad Oldesloe
Wzrost 180 cm
Masa ciała 70 kg
Gra praworęczna, oburęczny backhand
Status profesjonalny lipiec 2005
Zakończenie kariery aktywna
Trener Michael Geserer
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 7 WTA, 6 ITF
Najwyżej w rankingu 9 (20 sierpnia 2018)
Australian Open 4R (2012, 2013, 2015)
Roland Garros 4R (2015)
Wimbledon SF (2018)
US Open 4R (2017, 2019)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 5 WTA, 6 ITF
Najwyżej w rankingu 12 (22 sierpnia 2016)
Australian Open SF (2015, 2016)
Roland Garros 3R (2011, 2016)
Wimbledon SF (2016)
US Open QF (2012)
Strona internetowa

Kariera tenisowaEdytuj

Jest tenisistką praworęczną z oburęcznym backhandem, od 2005 roku w gronie profesjonalistek.

W zawodach cyklu ITF ma na koncie 6 zwycięstw singlowych i tyle samo deblowych.

Jej pierwszym tytułem na poziomie WTA Tour było zwycięstwo w 2010 roku w Bad Gastein. Rok później na kortach ziemnych wygrała turniej rangi WTA Premier w Stuttgarcie oraz doszła do półfinału w Madrycie; w obu zawodach pokonała ówczesną liderkę rankingu Caroline Wozniacki.

W 2014 roku osiągnęła finał miksta podczas French Open, grając w parze z Nenadem Zimonjiciem. W 2015 roku w rozgrywkach deblowych dotarła do półfinału Australian Open i wygrała zawody w New Haven.

Kontynuując karierę deblową, w 2016 roku awansowała do półfinałów wielkoszlemowych w Australian Open i na Wimbledonie, a w Indian Wells – do finału.

Pod koniec 2017 roku wygrała w rozgrywkach gry pojedynczej w Moskwie, a następnie w zawodach WTA Elite Trophy.

Sezon 2018 Goerges rozpoczęła od zdobycia tytułu w Auckland. Następnie doszła do półfinału w Petersburgu, ćwierćfinału w Doha, finału w Charleston oraz przedostatniej rundy na Wimbledonie i w New Haven.

Życie prywatneEdytuj

Trenowana jest przez Saschę Nensela, byłego szkoleniowca Nicolasa Kiefera. Ojcem tenisistki jest Klaus Görges, a matką Inga Görges. Oboje rodzice pracują w biurze ubezpieczeń. Ma starszą siostrą Maike. Zaczęła grać w tenisa jako sześciolatka. Za wzór tenisowy uważa Martinę Hingis. Lubi nawierzchnię twardą.

Historia występów wielkoszlemowychEdytuj

Legenda

     W, wygrany turniej

     F, przegrana w finale

     SF, przegrana w półfinale

     QF, przegrana w ćwierćfinale

     xR, przegrana w x rundzie

     Qx, przegrana w x rundzie kwalifikacji

     A, brak startu

Występy w grze pojedynczejEdytuj

Turniej 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019 Tytuły Z–P
Australian Open A A A Q2 1R 2R 3R 4R 4R 2R 4R 2R 2R 2R 1R 0 / 11 16 – 11
French Open A A A Q3 1R 2R 3R 3R 1R 2R 4R 2R 1R 3R 1R 0 / 11 12 – 11
Wimbledon A A A 2R 1R 1R 3R 3R 1R 1R 1R 1R 1R SF 3R 0 / 12 12 – 12
US Open A A 1R 1R 1R 2R 3R 1R 1R 1R 1R 2R 4R 1R 4R 0 / 13 11 – 13
Ranking na koniec roku 1118 425 131 102 78 40 21 18 73 75 50 54 14 14 0 / 47 50 – 47

Występy w grze podwójnejEdytuj

Turniej 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019 Tytuły Z–P
Australian Open A A A A A 1R 3R 2R 2R 2R SF SF 1R A A 0 / 8 13 – 8
French Open A A A A A 2R 3R 1R A 1R 1R 3R A A A 0 / 6 5 – 6
Wimbledon A A A Q1 A QF 1R 1R QF QF 1R SF 3R A A 0 / 8 15 – 8
US Open A A A A 1R 3R 2R QF 2R 1R 1R 3R 1R A 1R 0 / 10 9 – 10
Ranking na koniec roku 569 366 266 68 36 40 21 27 40 24 16 82 299 0 / 32 42 – 32

Występy w grze mieszanejEdytuj

Turniej 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019 Tytuły Z–P
Australian Open A A A A A A A A A QF A A A A A 0 / 1 2 – 1
French Open A A A A A A A A A F A A A A A 0 / 1 4 – 1
Wimbledon A A A A A 1R A QF 2R A A A A A A 0 / 3 3 – 3
US Open A A A A A A A 1R 1R 1R 2R A A A A 0 / 4 1 – 4
0 / 9 10 – 9

Finały turniejów WTAEdytuj

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
WTA Tour Championships
WTA Elite Trophy
od
2009
WTA Premier Mandatory
WTA Premier 5
WTA Premier
WTA International Series

Gra pojedyncza 17 (7–10)Edytuj

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwniczka Wynik finału
Zwyciężczyni 1. 25 lipca 2010 Bad Gastein Ceglana   Timea Bacsinszky 6:1, 6:4
Finalistka 1. 24 października 2010 Luksemburg Twarda (hala)   Roberta Vinci 3:6, 4:6
Zwyciężczyni 2. 24 kwietnia 2011 Stuttgart Ceglana (hala)   Caroline Wozniacki 7:6(3), 6:3
Finalistka 2. 25 lutego 2012 Dubaj Twarda   Agnieszka Radwańska 5:7, 4:6
Finalistka 3. 14 października 2012 Linz Twarda (hala)   Wiktoryja Azaranka 3:6, 4:6
Finalistka 4. 9 stycznia 2016 Auckland Twarda   Sloane Stephens 5:7, 2:6
Finalistka 5. 25 czerwca 2017 Santa Ponça Trawiasta   Anastasija Sevastova 4:6, 6:3, 3:6
Finalistka 6. 23 lipca 2017 Bukareszt Ceglana   Irina-Camelia Begu 3:6, 5:7
Finalistka 7. 6 sierpnia 2017 Waszyngton Twarda   Jekatierina Makarowa 6:3, 6:7(2), 0:6
Zwyciężczyni 3. 21 października 2017 Moskwa Twarda (hala)   Darja Kasatkina 6:1, 6:2
Zwyciężczyni 4. 5 listopada 2017 Zhuhai Twarda (hala)   Coco Vandeweghe 7:5, 6:1
Zwyciężczyni 5. 7 stycznia 2018 Auckland Twarda   Caroline Wozniacki 6:4, 7:6(4)
Finalistka 8. 8 kwietnia 2018 Charleston Ceglana   Kiki Bertens 2:6, 1:6
Zwyciężczyni 6. 20 października 2018 Luksemburg Twarda (hala)   Belinda Bencic 6:4, 7:5
Zwyciężczyni 7. 6 stycznia 2019 Auckland Twarda   Bianca Andreescu 2:6, 7:5, 6:1
Finalistka 9. 23 czerwca 2019 Birmingham Trawiasta   Ashleigh Barty 3:6, 5:7
Finalistka 10. 20 października 2019 Luksemburg Twarda (hala)   Jeļena Ostapenko 4:6, 1:6

Gra podwójna 17 (5–12)Edytuj

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału
Zwyciężczyni 1. 20 lipca 2009 Portorož Twarda   Vladimíra Uhlířová   Camille Pin
  Klára Zakopalová
6:4, 6:2
Finalistka 1. 27 lipca 2009 Stambuł Twarda   Patty Schnyder   Lucie Hradecká
  Renata Voráčová
6:2, 3:6, 10–12
Finalistka 2. 12 czerwca 2010 Palermo Ceglana   Jill Craybas   Alberta Brianti
  Sara Errani
4:6, 1:6
Zwyciężczyni 2. 2 sierpnia 2010 Kopenhaga Twarda   Anna-Lena Grönefeld   Witalija Djaczenko
  Tacciana Puczak
6:4, 6:4
Zwyciężczyni 3. 26 września 2010 Seul Twarda   Polona Hercog   Natalie Grandin
  Vladimíra Uhlířová
6:3, 6:4
Finalistka 3. 17 lipca 2011 Bad Gastein Ceglana   Jarmila Gajdošová   Eva Birnerová
  Lucie Hradecká
6:4, 2:6, 10–12
Finalistka 4. 16 października 2011 Linz Twarda (hala)   Anna-Lena Grönefeld   Marina Erakovic
  Jelena Wiesnina
5:7, 1:6
Finalistka 5. 7 stycznia 2012 Auckland Twarda   Flavia Pennetta   Andrea Hlaváčková
  Lucie Hradecká
7:6(2), 2:6, 7–10
Finalistka 6. 29 kwietnia 2012 Stuttgart Ceglana (hala)   Anna-Lena Grönefeld   Iveta Benešová
  Barbora Záhlavová-Strýcová
4:6, 5:7
Zwyciężczyni 4. 29 kwietnia 2012 Bad Gastein Ceglana   Jill Craybas   Anna-Lena Grönefeld
  Petra Martić
6:7(4), 6:4, 11–9
Finalistka 7. 14 października 2012 Linz Twarda (hala)   Barbora Záhlavová-Strýcová   Anna-Lena Grönefeld
  Květa Peschke
4:6, 5:7
Finalistka 9. 5 stycznia 2013 Auckland Twarda   Jarosława Szwiedowa   Cara Black
  Anastasija Rodionowa
6:2, 2:6, 5–10
Finalistka 10. 29 lipca 2013 Stanford Twarda   Darija Jurak   Raquel Kops-Jones
  Abigail Spears
2:6, 6:7(4)
Finalistka 11. 14 września 2014 Québec Dywanowa (hala)   Andrea Hlaváčková   Lucie Hradecká
  Mirjana Lučić-Baroni
3:6, 6:7(8)
Zwyciężczyni 5. 29 sierpnia 2015 New Haven Twarda   Lucie Hradecká   Chuang Chia-jung
  Liang Chen
6:3, 6:1
Finalistka 12. 20 marca 2016 Indian Wells Twarda   Karolína Plíšková   Bethanie Mattek-Sands
  Coco Vandeweghe
6:4, 4:6, 6–10

Gra mieszana 1 (0–1)Edytuj

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Finalistka 1. 5 czerwca 2014 French Open Ceglana   Nenad Zimonjić   Anna-Lena Grönefeld
  Jean-Julien Rojer
6:4, 2:6, 7–10

Występy w Turnieju WTA Elite TrophyEdytuj

W grze pojedynczejEdytuj

Rok Rezultat Przeciwniczka Wynik
2017 Zwycięstwo   Coco Vandeweghe 7:5, 6:1
2018 Półfinał   Ashleigh Barty 6:4, 3:6, 2:6
2019 zrezygnowała ze startu mimo kwalifikacji

BibliografiaEdytuj