Julia Görges

niemiecka tenisistka

Julia Görges (ur. 2 listopada 1988 w Bad Oldesloe) – niemiecka tenisistka, finalistka French Open 2014 w grze mieszanej, zwyciężczyni WTA Elite Trophy 2017 w grze pojedynczej.

Julia Görges
Ilustracja
Państwo  Niemcy
Data i miejsce urodzenia 2 listopada 1988
Bad Oldesloe
Wzrost 180 cm
Masa ciała 70 kg
Gra praworęczna, oburęczny backhand
Status profesjonalny lipiec 2005
Zakończenie kariery 21 października 2020
Trener Michael Geserer
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 7 WTA, 6 ITF
Najwyżej w rankingu 9 (20 sierpnia 2018)
Australian Open 4R (2012, 2013, 2015)
Roland Garros 4R (2015)
Wimbledon SF (2018)
US Open 4R (2017, 2019)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 5 WTA, 6 ITF
Najwyżej w rankingu 12 (22 sierpnia 2016)
Australian Open SF (2015, 2016)
Roland Garros 3R (2011, 2016)
Wimbledon SF (2016)
US Open QF (2012)
Strona internetowa

Kariera tenisowaEdytuj

Görges to tenisistka praworęczna z oburęcznym backhandem, od 2005 roku w gronie profesjonalistek.

W zawodach cyklu ITF odniosła 6 zwycięstw singlowych i tyle samo deblowych.

Jej pierwszym tytułem na poziomie WTA Tour było zwycięstwo w 2010 roku w Bad Gastein. Rok później na kortach ziemnych wygrała turniej rangi WTA Premier w Stuttgarcie oraz doszła do półfinału w Madrycie; w obu zawodach pokonała ówczesną liderkę rankingu Caroline Wozniacki.

W 2014 roku osiągnęła finał miksta podczas French Open, grając w parze z Nenadem Zimonjiciem. W 2015 roku w rozgrywkach deblowych dotarła do półfinału Australian Open i wygrała zawody w New Haven.

Kontynuując karierę deblową, w 2016 roku awansowała do półfinałów wielkoszlemowych w Australian Open i na Wimbledonie, a w Indian Wells – do finału.

Pod koniec 2017 roku wygrała w rozgrywkach gry pojedynczej w Moskwie, a następnie w zawodach WTA Elite Trophy.

Sezon 2018 Görges rozpoczęła od zdobycia tytułu w Auckland. Następnie doszła do półfinału w Petersburgu, ćwierćfinału w Dosze, finału w Charleston oraz przedostatniej rundy na Wimbledonie i w New Haven. W październiku zwyciężyła również w Luksemburgu.

W 2019 roku obroniła tytuł zdobyty przed rokiem w Auckland, a także awansowała do finału zawodów w Birmingham.

W październiku 2020 roku poinformowała o zakończeniu kariery zawodowej[1].

Życie prywatneEdytuj

Trenowana jest przez Saschę Nensela, byłego szkoleniowca Nicolasa Kiefera. Ojcem tenisistki jest Klaus Görges, a matką Inga Görges. Oboje rodzice pracują w biurze ubezpieczeń. Ma starszą siostrą Maike. Zaczęła grać w tenisa jako sześciolatka. Za wzór tenisowy uważa Martinę Hingis. Lubi nawierzchnię twardą.

Historia występów wielkoszlemowychEdytuj

Legenda

     W, wygrany turniej

     F, przegrana w finale

     SF, przegrana w półfinale

     QF, przegrana w ćwierćfinale

     xR, przegrana w x rundzie

     Qx, przegrana w x rundzie kwalifikacji

     A, brak startu

     NH, turniej nie odbył się

Występy w grze pojedynczejEdytuj

Turniej 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019 2020 Tytuły Z–P
Australian Open A A A Q2 1R 2R 3R 4R 4R 2R 4R 2R 2R 2R 1R 3R 0 / 12 18 – 12
French Open A A A Q3 1R 2R 3R 3R 1R 2R 4R 2R 1R 3R 1R 2R 0 / 12 13 – 12
Wimbledon A A A 2R 1R 1R 3R 3R 1R 1R 1R 1R 1R SF 3R NH 0 / 12 12 – 12
US Open A A 1R 1R 1R 2R 3R 1R 1R 1R 1R 2R 4R 2R 4R A 0 / 13 11 – 13
Ranking na koniec roku 1118 425 131 102 78 40 21 18 73 75 50 54 14 14 28 0 / 49 54 – 49

Występy w grze podwójnejEdytuj

Turniej 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019 2020 Tytuły Z–P
Australian Open A A A A A 1R 3R 2R 2R 2R SF SF 1R A A 2R 0 / 9 14 – 9
French Open A A A A A 2R 3R 1R A 1R 1R 3R A A A A 0 / 6 5 – 6
Wimbledon A A A Q1 A QF 1R 1R QF QF 1R SF 3R A A NH 0 / 8 15 – 8
US Open A A A A 1R 3R 2R QF 2R 1R 1R 3R 1R A 1R A 0 / 10 9 – 10
Ranking na koniec roku 569 366 266 68 36 40 21 27 40 24 16 82 299 126 0 / 33 43 – 33

Występy w grze mieszanejEdytuj

Turniej 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019 2020 Tytuły Z–P
Australian Open A A A A A A A A A QF A A A A A A 0 / 1 2 – 1
French Open A A A A A A A A A F A A A A A NH 0 / 1 4 – 1
Wimbledon A A A A A 1R A QF 2R A A A A A A NH 0 / 3 3 – 3
US Open A A A A A A A 1R 1R 1R 2R A A A A NH 0 / 4 1 – 4
0 / 9 10 – 9

Finały turniejów WTAEdytuj

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
WTA Tour Championships
WTA Elite Trophy
2009

2020
WTA Premier Mandatory
WTA Premier 5
WTA Premier
WTA International Series
WTA 125K series (2012–2020)

Gra pojedyncza 17 (7–10)Edytuj

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwniczka Wynik finału
Zwyciężczyni 1. 25 lipca 2010 Bad Gastein Ceglana   Timea Bacsinszky 6:1, 6:4
Finalistka 1. 24 października 2010 Luksemburg Twarda (hala)   Roberta Vinci 3:6, 4:6
Zwyciężczyni 2. 24 kwietnia 2011 Stuttgart Ceglana (hala)   Caroline Wozniacki 7:6(3), 6:3
Finalistka 2. 25 lutego 2012 Dubaj Twarda   Agnieszka Radwańska 5:7, 4:6
Finalistka 3. 14 października 2012 Linz Twarda (hala)   Wiktoryja Azaranka 3:6, 4:6
Finalistka 4. 9 stycznia 2016 Auckland Twarda   Sloane Stephens 5:7, 2:6
Finalistka 5. 25 czerwca 2017 Santa Ponça Trawiasta   Anastasija Sevastova 4:6, 6:3, 3:6
Finalistka 6. 23 lipca 2017 Bukareszt Ceglana   Irina-Camelia Begu 3:6, 5:7
Finalistka 7. 6 sierpnia 2017 Waszyngton Twarda   Jekatierina Makarowa 6:3, 6:7(2), 0:6
Zwyciężczyni 3. 21 października 2017 Moskwa Twarda (hala)   Darja Kasatkina 6:1, 6:2
Zwyciężczyni 4. 5 listopada 2017 Zhuhai Twarda (hala)   Coco Vandeweghe 7:5, 6:1
Zwyciężczyni 5. 7 stycznia 2018 Auckland Twarda   Caroline Wozniacki 6:4, 7:6(4)
Finalistka 8. 8 kwietnia 2018 Charleston Ceglana   Kiki Bertens 2:6, 1:6
Zwyciężczyni 6. 20 października 2018 Luksemburg Twarda (hala)   Belinda Bencic 6:4, 7:5
Zwyciężczyni 7. 6 stycznia 2019 Auckland Twarda   Bianca Andreescu 2:6, 7:5, 6:1
Finalistka 9. 23 czerwca 2019 Birmingham Trawiasta   Ashleigh Barty 3:6, 5:7
Finalistka 10. 20 października 2019 Luksemburg Twarda (hala)   Jeļena Ostapenko 4:6, 1:6

Gra podwójna 17 (5–12)Edytuj

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału
Zwyciężczyni 1. 20 lipca 2009 Portorož Twarda   Vladimíra Uhlířová   Camille Pin
  Klára Zakopalová
6:4, 6:2
Finalistka 1. 27 lipca 2009 Stambuł Twarda   Patty Schnyder   Lucie Hradecká
  Renata Voráčová
6:2, 3:6, 10–12
Finalistka 2. 12 czerwca 2010 Palermo Ceglana   Jill Craybas   Alberta Brianti
  Sara Errani
4:6, 1:6
Zwyciężczyni 2. 2 sierpnia 2010 Kopenhaga Twarda   Anna-Lena Grönefeld   Witalija Djaczenko
  Tacciana Puczak
6:4, 6:4
Zwyciężczyni 3. 26 września 2010 Seul Twarda   Polona Hercog   Natalie Grandin
  Vladimíra Uhlířová
6:3, 6:4
Finalistka 3. 17 lipca 2011 Bad Gastein Ceglana   Jarmila Gajdošová   Eva Birnerová
  Lucie Hradecká
6:4, 2:6, 10–12
Finalistka 4. 16 października 2011 Linz Twarda (hala)   Anna-Lena Grönefeld   Marina Erakovic
  Jelena Wiesnina
5:7, 1:6
Finalistka 5. 7 stycznia 2012 Auckland Twarda   Flavia Pennetta   Andrea Hlaváčková
  Lucie Hradecká
7:6(2), 2:6, 7–10
Finalistka 6. 29 kwietnia 2012 Stuttgart Ceglana (hala)   Anna-Lena Grönefeld   Iveta Benešová
  Barbora Záhlavová-Strýcová
4:6, 5:7
Zwyciężczyni 4. 29 kwietnia 2012 Bad Gastein Ceglana   Jill Craybas   Anna-Lena Grönefeld
  Petra Martić
6:7(4), 6:4, 11–9
Finalistka 7. 14 października 2012 Linz Twarda (hala)   Barbora Záhlavová-Strýcová   Anna-Lena Grönefeld
  Květa Peschke
4:6, 5:7
Finalistka 9. 5 stycznia 2013 Auckland Twarda   Jarosława Szwiedowa   Cara Black
  Anastasija Rodionowa
6:2, 2:6, 5–10
Finalistka 10. 29 lipca 2013 Stanford Twarda   Darija Jurak   Raquel Kops-Jones
  Abigail Spears
2:6, 6:7(4)
Finalistka 11. 14 września 2014 Québec Dywanowa (hala)   Andrea Hlaváčková   Lucie Hradecká
  Mirjana Lučić-Baroni
3:6, 6:7(8)
Zwyciężczyni 5. 29 sierpnia 2015 New Haven Twarda   Lucie Hradecká   Chuang Chia-jung
  Liang Chen
6:3, 6:1
Finalistka 12. 20 marca 2016 Indian Wells Twarda   Karolína Plíšková   Bethanie Mattek-Sands
  Coco Vandeweghe
6:4, 4:6, 6–10

Gra mieszana 1 (0–1)Edytuj

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Finalistka 1. 5 czerwca 2014 French Open Ceglana   Nenad Zimonjić   Anna-Lena Grönefeld
  Jean-Julien Rojer
6:4, 2:6, 7–10

Występy w Turnieju WTA Elite TrophyEdytuj

W grze pojedynczejEdytuj

Rok Rezultat Przeciwniczka Wynik
2017 Zwycięstwo   Coco Vandeweghe 7:5, 6:1
2018 Półfinał   Ashleigh Barty 6:4, 3:6, 2:6
2019 zrezygnowała ze startu mimo kwalifikacji

PrzypisyEdytuj

  1. Wozniacki, Sharapova & the WTA stars who have retired in 2020 (ang.). wtatennis.com, 2020-11-01. [dostęp 2020-11-01].

BibliografiaEdytuj