Otwórz menu główne

Julian Lewiński (ur. 13 października 1942 w m. Dykla) – generał dywizji Wojska Polskiego.

Julian Lewiński
generał dywizji generał dywizji
Data i miejsce urodzenia 13 października 1942
Dykla
Przebieg służby
Lata służby 1960–1997
Stanowiska dowódca Warszawskiego Okręgu Wojskowego
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Medal Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny Srebrny Medal Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny Brązowy Medal Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny Złoty Medal za Zasługi dla Obronności Kraju Srebrny Medal za Zasługi dla Obronności Kraju Brązowy Medal za Zasługi dla Obronności Kraju

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

W 1960 po ukończeniu Liceum Ogólnokształcącego w Paczkowie przyjęty został do Oficerskiej Szkoły Wojsk Zmechanizowanych we Wrocławiu. W 1963 rozpoczął zawodową służbę wojskową na stanowisku dowódcy plutonu w 42 pułku zmechanizowanym w Żarach,następnie był dowódca plutonu i kompanii podchorążych w WSOWZ we Wrocławiu. Po studiach w Akademii Sztabu Generalnego w Rembertowie został skierowany do SOW, gdzie w latach 1972-75 pełnił służbę w Oddziale Operacyjnym, a następnie objął stanowisko szefa sztabu 11 Pułku Zmechanizowanego w Krośnie Odrzańskim. W latach 1975–1976 dowodził 17 Pułkiem Zmechanizowanym w Międzyrzeczu, a następnie w latach 1976-78 był szefem sztabu 5 Dywizji Pancernej w Gubinie. W latach 1978–1980 był słuchaczem Wojskowej Akademii Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych ZSRR.

W latach 1980–1984 był dowódcą 5 Saskiej Dywizji Pancernej w Gubinie. Następnie pełnił służbę w Sztabie Ślaskiego Okręgu Wojskowego na stanowisku szefa Oddziału Szkolenia Bojowego. W latach 1986–1988 był zastępcą szefa Głównego Zarządu Szkolenia Bojowego WP – szefem Zarządu Operacyjnego, a w latach 1988-92 Szefem Zarządu Szkolenia Bojowego. W okresie od 4 września 1992 do 21 marca 1997 dowodził Warszawskim Okręgiem Wojskowym. Później w roku 1999 przeszedł w stan spoczynku.

Należał do partii Inicjatywa dla Polski i kandydował z 1. miejsca jej listy w wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2004 w okręgu lubusko-zachodniopomorskim[1] (ugrupowanie nie osiągnęło progu wyborczego).

Nominacje generalskieEdytuj

Ordery i odznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj

  • Warszawski Okręg Wojskowy. Historia i współczesność, Wyd. Bellona, Warszawa 1997.