Otwórz menu główne

Julian Zubczewski (ur. 17 lutego 1855 w Osowcach, zm. w maju 1924 w Zakopanem) – polski nauczyciel.

Julian Zubczewski
Data i miejsce urodzenia 17 lutego 1855
Osowce
Data i miejsce śmierci maj 1924
Zakopane
Miejsce spoczynku Nowy Cmentarz w Zakopanem
Zawód, zajęcie nauczyciel
Narodowość  Polska
Tytuł naukowy inżynier
Małżeństwo Olga
Krewni i powinowaci Helena Sikorska, Władysław Sikorski
Odznaczenia
Kawaler Orderu Franciszka Józefa (Austro-Węgry)

ŻyciorysEdytuj

Urodził się 17 lutego 1855 w Osowcach[1][2]. Był synem Teofila[3]. Pochodził z Zakopanego[potrzebny przypis]. Zdał egzamin kwalifikacyjny z matematyki i fizyki na nauczyciela szkół realnych[2]. Podjął pracę nauczyciela od 10 listopada 1878[1]. Był aplikantem, a później suplentem szkół realnych oraz seminariów żeńskich i męskich we Lwowie[2]. Wykładał matematykę i fizykę[4]. Egzamin zawodowy złożył 11 lipca 1879[1]. Został mianowany nauczycielem rzeczywistym 25 lipca 1887[1]. Został mianowany na stanowisko dyrektora szkoły 5 sierpnia 1896[1]. W 1897 był dyrektorem Seminarium Nauczycielskiego w Tarnopolu[2]. Był dyrektorem Seminarium Nauczycielskiego w Rzeszowie. Od 1899 był dyrektorem Seminarium Nauczycielskiego Żeńskiego we Lwowie[4]. Z tej posady w połowie 1903 został przeniesiony na stanowisko dyrektora C. K. Seminarium Nauczycielskiego Męskiego w Stanisławowie (zamieniony miejscami z prof. Janem Wojciechowskim)[1][5][6]. Od września 1902 był dyrektorem c. k. komisji egzaminacyjnej dla nauczycieli szkół ludowych pospolitych i wydziałowych we Lwowie, po czym latem 1903 został mianowany na stanowisko dyrektora c. k. komisji egzaminacyjnej dla nauczycieli szkół ludowych w Stanisławowie (także zamieniony posadami z J. Wojciechowskim)[7][8]. 14 lutego 1904 odbyła się w Stanisławowie uroczystość z okazji jubileuszu 25-lecia pracy Juliana Zubczewskiego[9]. W styczniu 1910 otrzymał VI rangę w zawodzie[10]. W pierwszej połowie 1911 na własną prośbę został przeniesiony w stan spoczynku, a przy tej sposobności otrzymał podziękowania od C. K. Rady Szkolnej Krajowej za swoją pracę oświatową i na rzecz kształcenia nauczycieli[11].

Był członkiem koła męskiego Towarzystwa Szkoły Ludowej w Stanisławowie[12], członkiem Towarzystwa dla Popierania Nauki Polskiej[13]. W 1908 został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Franciszka Józefa[1][14].

Julian Zubczewski i jego żona Olga nie mieli własnych dzieci[4]. Ich adoptowaną córką była Helena (1888-1972)[4]. Pełniąc stanowisko dyrektora rzeszowskiego seminarium Julian Zubczewski zwrócił uwagę na przybyłego do szkoły w 1898 Władysława Sikorskiego i przyjął go do swojego mieszkania jako domownika, wspierał materialnie, a po przeprowadzce do Lwowa w 1899 posłał go kontynuowania nauki w C. K. Gimnazjum im. Franciszka Józefa we Lwowie[15][16]. W 1909 Helena i Władysław Sikorski wzięli ślub[17].

Julian Zubczewski zmarł w maju 1924 w Zakopanem[18]. Został pochowany w grobowcu rodzinnym na Nowym Cmentarzu w Zakopanem, gdzie spoczęła także jego żona Olga, a w 1972 zostały pochowane prochy Heleny Sikorskiej[4].

PublikacjeEdytuj

  • Sługa Boży (1912, dramat w ośmiu odsłonach)[19]

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d e f g Henryk Kopia: Spis nauczycieli szkół średnich w Galicyi oraz polskiego gimnazyum w Cieszynie. Lwów: Towarzystwo Nauczycieli Szkół Wyższych, 1909, s. 3.
  2. a b c d Księga pamiątkowa Towarzystwa „Bratniej Pomocy” Słuchaczów Politechniki we Lwowie (wydana z powodu Zjazdu z dnia 12. lipca 1894 byłych słuchaczów Akademii technicznej, następnie Szkoły politechnicznej we Lwowie). Lwów: 1897, s. 284.
  3. Julian Zubczewski. geni.com. [dostęp 2016-05-22].
  4. a b c d e Sikorskich Republika Pl. Helena Zubczewska-Sikorska - żona generała. sikorskich.republika.pl. [dostęp 2016-05-22].
  5. Wiadomości osobiste. „Dziennik Urzędowy C. K. Rady Szkolnej Krajowej w Galicyi”, s. 334, Nr 23 z 15 lipca 1903. 
  6. Jerzy Majka: Generał Władysław Sikorski. loustrzyki.edu.pl. s. 2. [dostęp 2016-05-22].
  7. Wiadomości osobiste. „Dziennik Urzędowy C. K. Rady Szkolnej Krajowej w Galicyi”, s. 441, Nr 32 z 24 września 1902. 
  8. Wiadomości osobiste. „Dziennik Urzędowy C. K. Rady Szkolnej Krajowej w Galicyi”, s. 384, Nr 23 z 16 sierpnia 1905. 
  9. Wiadomości bieżące. Stanisławów. „Słowo Polskie”, s. 6, Nr z 19 lutego 1904. 
  10. Wiadomości osobiste. „Dziennik Urzędowy C. K. Rady Szkolnej Krajowej w Galicyi”, s. 18, Nr 2 z 26 stycznia 1910. 
  11. Wiadomości osobiste. „Dziennik Urzędowy C. K. Rady Szkolnej Krajowej w Galicyi”, s. 180, Nr 12 z 15 maja 1911. 
  12. Sprawozdanie Zarządu Koła Męskiego Towarzystwa "Szkoły Ludowej" w Stanisławowie za rok 1904. Stanisławów: 1905, s. 31.
  13. Sprawozdanie Wydziału Towarzystwa dla Popierania Nauki Polskiej za rok 1910. Lwów: 1911, s. 29.
  14. Hof- und Staatshandbuch der Österreichisch-Ungarischen Monarchie für das Jahr 1918. Wiedeń: 1918, s. 203.
  15. Jerzy Majka: Generał Władysław Sikorski. loustrzyki.edu.pl. s. 2. [dostęp 2016-05-22].
  16. Krótka biografia gen. Władysław Sikorskiego, Wielkiego Bohatera Narodowego, człowieka, który Wolność Polski cenił ponad wszystko. gim50.kopernik.edu.pl. [dostęp 2016-05-22].
  17. Jerzy Majka: Generał Władysław Sikorski. loustrzyki.edu.pl. s. 4. [dostęp 2016-05-22].
  18. Drobne wiadomości. „Goniec Śląski”, s. 2, nr 121 z 26 maja 1924. 
  19. VI. Teatr. „Katalog Nowych Książek”. 9-10, s. 81, 87, 1912.