Juliusz Florus

Iulius Florus (zm. 21 n.e.) – galijski arystokrata z plemienia Trewerów, który otrzymał obywatelstwo rzymskie. Razem z Juliuszem Sakrowirem jeden z przywódców powstania antyrzymskiego w Galii w 21 n.e.

Powodem do powstania były zbyt duże ciężary podatkowe nałożone na Galów, a sprzyjającym momentem śmierć Germanika w 19 n.e. Florus miał podburzać Belgów[1]. Próbował przeciągnąć na swoją stronę oddział jazdy rekrutującej się spośród Trewerów[2]. Legiony pod wodzą legata Acyliusza Awioli, Wizeliusza Warrona legata Germanii Dolnej i Gajusza Syliusza legata Germanii Górnej wysłane do stłumienia powstania szybko uporały się ze zbuntowanymi plemionami[3]. Sam Florus w obliczu klęski popełnił samobójstwo[2]. W walce z Florusem brał udział oddział Juliusza Indusa, również pochodzącego z plemienia Trewerów. Według Tacyta Indus miał być poróżniony z Florusem i dlatego tym chętniej przyłączył się do tłumienia powstania[2].

Łuk triumfalny w Arauzjonie (obecnie Orange w południowej Francji) datowany na czasy Tyberiusza został zapewne wzniesiony dla uczczenia zwycięstwa nad Florusem i Sakrowirem[4][5].

PrzypisyEdytuj

  1. Tacyt ↓, Roczniki III, 40.
  2. a b c Tacyt ↓, Roczniki III, 42.
  3. Tacyt ↓, Roczniki III, 41.
  4. Cary i Scullard 1992 ↓, s. 593.
  5. Krawczuk 2005 ↓, s. 364.

BibliografiaEdytuj

Źródła
Opracowania