Otwórz menu główne

Juliusz Kalinowski (ur. 7 listopada 1888 w Warszawie, zm. 27 czerwca 1983 tamże) – polski aktor, teatralny i filmowy.

Juliusz Kalinowski
Data i miejsce urodzenia 7 listopada 1888
Warszawa
Data i miejsce śmierci 27 czerwca 1983
Warszawa
Zawód aktor
Lata aktywności 1937–1983
Odznaczenia
Order Krzyża Grunwaldu III klasy Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Krzyż Partyzancki Srebrny Krzyż Zasługi Medal Zwycięstwa i Wolności 1945 Medal 10-lecia Polski Ludowej

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

 
Grób aktora Juliusza Kalinowskiego na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie

Od 1905 członek Polskiej Partii Socjalistycznej. Od 1908 był słuchaczem warszawskiej Szkoły Aplikacyjnej. W 1912 ukończył studia w Klasie Dykcji i Deklamacji przy Warszawskim Towarzystwie Muzycznym.

Przed II wojną światową występował na scenach Teatru Polskiego w Łodzi (1912–1913), Teatru Miejskiego w Kaliszu (1913–1914), Teatru Letniego w Wilnie (1915) oraz teatrów warszawskich: Teatr Praski (1915–1916), Teatr Rozmaitości (1917–1924), Teatr Polski (1924–1926 i 1935–1939), Teatr Narodowy (1926–1935). Od 1937 grał w filmach, głównie role epizodyczne. Podczas okupacji był żołnierzem Armii Krajowej.

Po wojnie występował na deskach scen warszawskich: Miejskich Teatrów Dramatycznych (1945–1948), Teatru Letniego (1948–1949), Ludowego Teatru Muzycznego (1949–1952), Teatru Ludowego (1952-1961) oraz Praskiego Teatru Ludowego (1961–1965). Całe życie łączył pracę zawodowego aktora z działalnością polityczną i społeczną. W 1921 ZASP powierzył mu zorganizowanie biblioteki przy Zarządzie Głównym. Inicjator powstania biblioteki i ofiarodawca kilkusettomowego księgozbioru.

Wystąpił również w Teatrze Telewizji, w spektaklach: Profesor Skutarewski Leonida Leonowa w reż. Konstantego Ciciszwili jako taksator (1971), Maskarada Michaiła Lermontowa w reż. Konstantego Ciciszwili jako gracz (1973) i Eryku XIV Augusta Strindberga w reż. Jerzego Gruzy jako złotnik Nigels (1979).

Filmografia (wybór)Edytuj

● odc. 1. Misja specjalna – starzec w dworku
● odc. 3. Najspokojniejsze miejsce na świecie – staruszek z pieskiem u fotografa
● odc. 4. Wieczne zmartwienia
● odc. 7. Wiatr w oczy

OdznaczeniaEdytuj

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj