Junior Boy's Own

brytyjska wytwórnia muzyczna

Junior Boy's Own – niezależna brytyjska wytwórnia płytowa, założona w 1990 roku w Londynie przez Terry’ego Farleya, Andrew Weatheralla, Cymona Eckela i Stevena Halla. Specjalizuje się w elektronicznej muzyce tanecznej. Wydała nagrania takich wykonawców jak The Chemical Brothers i Underworld.

Junior Boy's Own
Rok powstania

1990

Założyciel

Terry Farley, Andrew Weatherall, Cymon Eckel i Steven Hall

Gatunki

Elektroniczna muzyka taneczna

Siedziba

Londyn

Kraj pochodzenia

Wielka Brytania

HistoriaEdytuj

Rewolucja spod znaku acid house końca lat 80. XX wieku zmieniła sposób imprezowania, tworzenia muzyki, ubierania się i walki z prawem. Od 1988 roku na czele ruchy znaleźli się Boys Own. Organizowali oni żywiołowe imprezy przy dźwiękach DJ-ów Terry’ego Farleya i Andrew Weatheralla, jednocześnie wydając własny, prześmiewczy magazyn dla fanów, który następnie utorował drogę wytwórni Boy's Own[1], której współzałożycielami byli, obok nich, Pete Heller i Cymon Eckel[2].

W wywiadzie udzielonym Clive’owi Martinowi z magazynu Vice Terry Farley stwierdził, iż założeniu wytwórni nie towarzyszył żaden plan:

Nie mieliśmy żadnego planu, po prostu postanowiliśmy spróbować podrażnić ludzi. Ja, Andrew, Steven, wszyscy mieliśmy różne kolekcje płyt. Wszyscy chodziliśmy do tych samych klubów i uwielbialiśmy płyty, które tam grali, ale jeśli poszedłeś do naszych domów, mieliśmy zupełnie inne gusta muzyczne. Kiedy po raz pierwszy założyliśmy wytwórnię, było to bardzo obłędne, zupełnie bez celu. Nigdy nie wiedzieliśmy, co robimy, nie robiliśmy arkusza kalkulacyjnego.

Terry Farley, Vice[3]

Z Boy's Own (zwanej również Boy's Own Productions), wyodrębniły się z czasem dwa wydawnictwa: Junior Boy's Own oraz Boy's Own Recordings[2]. Przez pewien czas równolegle ukazywały się wydawnictwa Boy's Own (seria BOIX/BOX), Collect Boy's Own (seria COLLECT) oraz Junior Boy's Own[4].

Od momentu powstania w 1990 roku wytwórnia Junior Boy's Own stała się, dzięki wydaniu takich singli jak: „Where Were You?” (Black Science Orchestra), „Moving On” (Roach Motel), „Muzik X-Press” (X-Press 2), „In Your Bones” (Fire Island) i „Big Mouth” Lemon Interrupt, jedną z najbardziej cenionych w dziedzinie muzyki klubowej[5].

Pod koniec 1997 roku Junior Boy's Own nawiązała współpracę z V2 Records. Według szefa Junior Boy's Own, Steve’a Halla umowa z dużą firmą miała pomóc jego wydawnictwu w zachowaniu niezależności i kontroli artystycznej. Pierwszym wspólnym przedsięwzięciem obu wytwórni był album Beaucoup Fish zespołu Underworld, a następnie debiutancki longplay duetu Sycamore[5].

Artyści (wybór)Edytuj

Lista według Discogs:

Zobacz teżEdytuj

Z tym tematem związana jest kategoria: Albumy Junior Boy's Own.

PrzypisyEdytuj

  1. Record Collector: Junior Boys Own: A Boys Own Odyssey – Acid House Scrapes & Capers | Junior Boys Own (ang.). recordcollectormag.com. [dostęp 2021-07-07].
  2. a b Discogs: Boy's Own Productions (ang.). www.discogs.com. [dostęp 2021-07-07].
  3. Clive Martin: The Story of Boy's Own: The Acid House Gang Who Changed British Clubbing (ang.). Vice. [dostęp 2021-07-08].
  4. International DJ Magazine: Junior Boy's Own (ang.). www.internationaldjmag.com. [dostęp 2021-07-07].
  5. a b Michael Paoletta. Junior Boy’s Own Looks Towards Second Year Of V2 Deal. „Billboard”. Nr 108. 111, s. 37, 17. New York: Nielsen Business Media, Inc. ISSN 0006-2510 (ang.). [dostęp 2021-07-07]. 

Linki zewnętrzneEdytuj