Otwórz menu główne

Just z Tęgoborzy, również Just-Jodok (zm. ok. 1009) – pustelnik, święty Kościoła katolickiego.

Święty
Just z Tęgoborzy
Data i miejsce urodzenia w X w.
pustelnia na wzgórzu k. Tęgoborza
Data i miejsce śmierci ok. 1009
pustelnia na wzgórzu
Czczony przez Kościół katolicki
Wspomnienie 17 lipca
Szczególne miejsca kultu Tęgoborze (Polska)
Kościół NNMP na Juście.

Żywot świętegoEdytuj

Just-Jodok żył na przełomie X i XI wieku w pustelni, na jednym ze wzgórz w okolicach Tęgoborza, które już przed 1347 nazwano jego imieniem. Do dzisiaj przełęcz pod tym wzgórzem nosi nazwę Przełęczy świętego Justa. Od 1400 czczony był również przez "Ojców Marków" (krakowskich kanoników z klasztoru św. Marka), w ówczesnym klasztorze na Wzgórzu św.Justa, zniszczonym przez dziedzica Tęgoborzy w 1611 roku.

Według tradycji zapisanej w 1609 r. przez Marcina Barańskiego, przejętej od zakonników znających lokalne opowieści i zapisy, Just był uczniem św. Andrzeja Świerada. Obu wymieniono w krakowskiej Litanii do Wszystkich Świętych w 1427. Tego samego roku powstał Brewiarz krakowski ze wspomnieniem św. Świerada w kalendarzu świętych pod datą 17 lipca[1].

Żył i zmarł w swojej pustelni, w obecności innych świętych pustelników: św. Świerada i św. Benedykta, w 1009 roku. Tu został również pochowany.

KultEdytuj

W miejscu, gdzie według tradycji znajdowała się pustelnia świętego, stoi drewniany kościół pw. Najświętszej Panny Marii (Kościół Narodzenia NMP na Juście) wybudowany w II połowie XVII wieku. W ołtarzu głównym tej kaplicy znajduje się, obok kopii obrazu Matki Boskiej Częstochowskiej, obraz świętego pustelnika Justa-Jodoka zwieńczający ołtarz.

Wspomnienie liturgiczne św. Justa obchodzone jest 17 lipca.

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj