Otwórz menu główne

Kłębowisko żmij (film)

Kłębowisko żmij (ang. The Snake Pit) – amerykański film psychologiczny z 1948 roku w reżyserii Anatole’a Litvaka na podstawie powieści Mary Jane Ward, z Olivią de Havilland w roli głównej.

Kłębowisko żmij
The Snake Pit
ilustracja
Gatunek film psychologiczny
Rok produkcji 1948
Data premiery 4 listopada 1948
Kraj produkcji  Stany Zjednoczone
Język angielski
Czas trwania 108 min
Reżyseria Anatole Litvak
Scenariusz Frank Partos
Millen Brand
Główne role Olivia de Havilland
Mark Stevens
Leo Genn
Celeste Holm
Muzyka Alfred Newman
Zdjęcia Leo Tover
Produkcja Robert Bassler
Anatole Litvak
Darryl F. Zanuck
Wytwórnia 20th Century Fox

Opis fabułyEdytuj

Bohaterką filmu jest Virginia Cunningham, schizofreniczka wysłana do szpitala psychiatrycznego, gdzie pod opieką doktora Kika próbuje wyleczyć się ze swojej choroby.

OdbiórEdytuj

Choć Kłębowisko żmij było z początku zamierzone jako krytyka fatalnych warunków panujących w amerykańskich szpitalach psychiatrycznych i nietolerancji społeczeństwa wobec osób z zaburzeniami psychicznymi[1], oferowało zgoła optymistyczne zakończenie, dowodzące rzekomej skuteczności tychże placówek w leczeniu chorób psychicznych. Z początku spotkało się z entuzjastycznym odbiorem ze strony krytyków filmowych, którzy chwalili twórców za precyzję w pokazaniu przebiegu choroby oraz odważne ujęcie tematu[2].

W latach siedemdziesiątych XX w. zaczęto jednak film poddawać rewizji. Leslie Fishbein zauważa, iż Kłębowisko żmij nie jest opowiadane z punktu widzenia głównej bohaterki, jak w pierwowzorze Ward, a próba ujęcia jej choroby przez filmowców z perspektywy Freudowskiej psychoanalizy stanowi przykład uprzedmiotowienia postaci granej przez Havilland[3]. Mary Ann Doane zauważyła, że Kłębowisko węży wpisuje się w panującą w Stanach Zjednoczonych lat 30. i 40. XX w. fascynację psychoanalizą, która w istocie utrwalała różnicę płci między mężczyznami a kobietami[4].

NagrodyEdytuj

Pomimo dwuznacznego przesłania utwór Litvaka znalazł się na liście dziesięciu najlepszych filmów roku National Board of Review, a Havilland została uhonorowana Pucharem Volpiego dla najlepszej aktorki na 10. MFF w Wenecji. Odpowiedzialny za udźwiękowienie filmu Thomas Moulton otrzymał Oscara[5].

ObsadaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Fishbein 1979 ↓, s. 644.
  2. Fishbein 1979 ↓, s. 643.
  3. Fishbein 1979 ↓, s. 647–648.
  4. Doane 1985 ↓, s. 213.
  5. The Snake Pit - Awards. IMDb. [dostęp 2018-04-12].

BibliografiaEdytuj

  • Mary Ann Doane, The Clinical Eye: Medical Discourses in the „Woman’s Film” of the 1940s, „Poetics Today”, 6 (1/2), 1985, s. 205–227.
  • Leslie Fishbein, The Snake Pit (1948): The Sexist Nature of Sanity, „American Quarterly”, 31 (5), 1979, s. 641–665.

Linki zewnętrzneEdytuj