KAI T-50 Golden Eagle

południowokoreański samolot szkolno-bojowy

KAI T-50 Golden Eagle (kor. 골든이글) – południowokoreański samolot szkolno-bojowy produkowany od 2002 przez Korea Aerospace Industries z siedzibą w Sach'ŏn, w Korei Południowej, przy współpracy z amerykańskim koncernem Lockheed Martin. Jedna z najnowocześniejszych obecnie maszyn szkolno-bojowych na świecie[potrzebny przypis].

KAI T-50 Golden Eagle
Ilustracja
Samolot T-50 w barwach Black Eagles
Dane podstawowe
Państwo

 Korea Południowa

Producent

Korea Aerospace Industries

Typ

samolot szkolno-treningowy

Konstrukcja

metalowa ze stopów aluminium

Załoga

2

Historia
Data oblotu

20 sierpnia 2002

Liczba wypadków
 • w tym katastrof


2

Dane techniczne
Napęd

1 silnik turboodrzutowy General Electric F404

Ciąg

53,07 kN

Wymiary
Rozpiętość

9,17 m

Długość

12,98 m

Wysokość

4,78

Powierzchnia nośna

26,00 m²

Masa
Własna

6350 kg

Użyteczna

6700 kg

Startowa

13 470 kg

Osiągi
Prędkość maks.

1,5 Mach

Pułap

14 630 m

Zasięg

1851 km

Dane operacyjne
Użytkownicy
Korea Południowa (80 sztuk)
Indonezja (16 sztuk)
Filipiny (12 sztuk)
Tajlandia (4 sztuki)
Irak (24 sztuki)

Samolot był kandydatem do zakupu przez Siły Powietrzne jako samolot szkolenia zaawansowanego dla pilotów polskich samolotów wielozadaniowych F-16 Jastrząb. Oprócz koreańskiego T-50 do przetargu wystartował BAE Hawk oraz Alenia Aermacchi M-346 Master. 12 grudnia 2013 Irak podpisał kontrakt na 24 samoloty oznaczone T-50IQ, które mają być zbliżone do wersji bojowej FA-50[1].

UżytkownicyEdytuj

  Korea Południowa
  Indonezja
  • Indonezyjskie Siły Powietrzne zamówiły w maju 2011 roku 16 T-50[3][4], mają zastąpić samoloty szkolne Hawk Mk 53[5]. Dostawy zrealizowano od września 2013 do stycznia 2014 roku[6]. Ostatnie z zamówionych maszyn, dwa samoloty dostarczono 27 stycznia 2014 roku[7].
  Filipiny
  • Filipińskie Siły Powietrzne kupiły dwanaście sztuk samolotów F/A-50PH. Oblot pierwszej z zamówionych maszyn odbył się 19 czerwca 2015 roku. Do końca 2016 roku koreański producent ma dostarczyć wszystkie samoloty. Zakup tego typu maszyn przez Filipiny związany jest agresywną polityką Chin w regionie i dynamicznym wyścigiem zbrojeń zapoczątkowanym przez to państwo. Eksploatacja F/A-50 ma umożliwić filipińskim pilotom przygotowanie się do przejęcia w przyszłości docelowych, wielozadaniowych samolotów bojowych[8].
  Tajlandia
  • Królewskie Tajskie Siły Powietrzne zakupiły cztery maszyny T-50TH wraz z pakietem szkoleniowym i logistycznym. Stosowna umowa została podpisana 17 września 2015 roku. Samoloty zastąpią wykorzystywane wcześniej w celach szkoleniowych maszyny Aero L-39ZA Albatros. Z produktem koreańskim rywalizował chiński Hongdu L-15, ale nie znalazł uznania w oczach tajskich decydentów. W umowie jest opcja na zakup kolejnych 20 maszyn a całość ma zostać zrealizowana w przeciągu 30 miesięcy od podpisania kontraktu[9][10][11].
  Irak
  • Irackie Siły Powietrzne W 2013 roku podpisano kontrakt z Korea Aerospace Industries na 24 egzemplarze samolotów T-50IQ za 1,1 miliarda USD. Maszyny maja być używane przede wszystkim do szkolenia pilotów F-16IQ oraz jako lekkie maszyny szturmowe[12].

  Polska

Niezrealizowana sprzedażEdytuj

  Uzbekistan
  • Uzbekistańskie Siły Powietrzne negocjowały zakup dwunastu maszyn T-50, jednak jak 25 października 2015 roku podała południowokoreańska prasa, sprzedaż samolotów do tego kraju została zablokowana przez administrację Stanów Zjednoczonych. Powodami decyzji mają być obawy o dostanie się amerykańskich technologii użytych w konstrukcji samolotu w ręce Rosji, najbliższego sojusznika Uzbekistanu oraz możliwość naruszenia równowagi sił w regionie[14].


WypadkiEdytuj

  • 15 listopada 2012 - samolot T-50B koreańskich sił powietrznych rozbił się o zbocze górskie w prowincji Gangwon w Korei Południowej. W katastrofie zginął pilot. Maszyna została utracona[15]. Przyczyną katastrofy był błąd obsługi naziemnej przed startem[16].
  • 28 sierpnia 2013 w pobliżu macierzystej bazy w Gwangju rozbił się szkolny T-50, zginęło dwóch członków załogi[17].

Podobne maszynyEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Greg Waldron: Iraqi air force orders 24 KAI T-50s. flightglobal.com, 12 grudnia 2013. [dostęp 2016-09-13]. (ang.).
  2. Zdjęcie. a.imageshack.us. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-07-24)].
  3. Indonesia buys $400M of Korean jets, joongangdaily.joins.com, 26 maja 2011 [dostęp 2011-06-05] [zarchiwizowane z adresu 2011-05-28] (ang.).
  4. Jung Sung-Ki, Indonesia to buy 16 S. Korean T-50 trainers, defensenews.com, 26 maja 2011 [dostęp 2011-07-09] [zarchiwizowane z adresu 2013-01-21] (ang.).
  5. T-50 Perkuat TNI AU. AntaraNews.com (2011-04-09). Dostęp on 2011-06-05.
  6. Indonesia deploys 16 S. Korean T-50 Golden Eagle fighter jets.. [dostęp 2014-02-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-03-02)].
  7. Indonezyjskie T-50i Golden Eagle w komplecie, "Lotnictwo", nr 3 (2014), s. 5, ISSN 1732-5323
  8. Oblot pierwszego filipińskiego F/A-50PH Golden Eagle, „Lotnictwo”, nr 8 (2015), s. 6, ISSN 1732-5323
  9. Tajlandzkie zakupy, „Lotnictwo”, nr 11 (2015), s. 4, ISSN 1732-5323
  10. Tajlandia zamówiła 4 T-50
  11. KAI will export T-50s to Thailand
  12. Juliusz Sabak, Irak wybrał koreańskie samoloty T-50 w bojowo-szkolnej wersji, defence24.pl, 12 grudnia 2013 [zarchiwizowane z adresu 2016-09-21].
  13. Polska kupiła lekkie myśliwce z Korei. Umowy podpisane, defence24.pl [dostęp 2022-09-16] (pol.).
  14. Nie każdy może kupić T-50 Golden Eagle, „Lotnictwo Aviation International”, nr 4 (2015), s. 5, ISSN 2450-1298
  15. Hou Qiang, S. Korean jet crashes into mountain: report, Xinhua [dostęp 2012-11-15] [zarchiwizowane z adresu 2012-11-18] (ang.).
  16. Accident KAI T-50B Golden Eagle , 15 Nov 2012, aviation-safety.net [dostęp 2017-11-24].
  17. 28-AUG-2013 KAI T-50 Golden Eagle 07-015.

BibliografiaEdytuj

  • David Rendall: Jane's: Lotnictwo Przewodnik Encyklopedyczny. Poznań: Wydawnictwo Zysk i S-ka, 2001. ISBN 83-7150-819-0.

Linki zewnętrzneEdytuj