Kader Arif

polityk francuski

Kader Arif (ur. 3 lipca 1959 w Algierze) – francuski polityk pochodzenia algierskiego, eurodeputowany, poseł do Zgromadzenia Narodowego, minister delegowany (2012–2014) oraz sekretarz stanu (2014) we francuskim rządzie.

Kader Arif
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

3 lipca 1959
Algier

Zawód, zajęcie

polityk

Życiorys edytuj

Studiował w Castres i Tuluzie. Absolwent Université de Toulouse-II-Le Mirail, uzyskał magisterium z zakresu komunikacji społecznej.

Zaangażował się w działalność Partii Socjalistycznej. Od 1988 do 1992 pełnił funkcję doradcy Lionela Jospina. Przez następne trzy lata był doradcą rządowym. Pracował następnie w liniach lotniczych Air Liberté i jako wykładowca akademicki. Przez kilka lat był radnym Castanet-Tolosan.

W 1999 został przewodniczącym socjalistów w departamencie Górna Garonna, rok później wszedł w skład biura krajowego PS. W 2004 z jej ramienia uzyskał mandat posła do Parlamentu Europejskiego. Przystąpił do grupy Partii Europejskich Socjalistów oraz do Komisji Handlu Międzynarodowego. W 2009 został wybrany na kolejną kadencję. 16 maja 2012 objął urząd ministra delegowanego ds. kombatantów w rządzie, którego premierem został Jean-Marc Ayrault[1]. Utrzymał to stanowisko także w drugim rządzie tego samego premiera (od 21 czerwca 2012), uzyskując wcześniej w wyborach parlamentarnych mandat deputowanego do Zgromadzenia Narodowego XIV kadencji[2]. Funkcję ministra delegowanego sprawował do końca funkcjonowania rządu w 2014, 9 kwietnia tegoż roku nominowany na sekretarza stanu ds. kombatantów w rządzie Manuela Vallsa[3]. Ponownie powołany w sierpniu tegoż roku w skład drugiego gabinetu tegoż premiera. Zakończył urzędowanie 21 listopada 2014.

Przypisy edytuj

  1. Décret du 16 mai 2012 relatif à la composition du Gouvernement. legifrance.gouv.fr, 17 maja 2012. [dostęp 2014-10-19]. (fr.).
  2. Résultats des élections législatives 2012. lexpress.fr, 17 czerwca 2012. [dostęp 2012-06-21]. (fr.).
  3. Découvrez la liste des 14 secrétaires d'État du gouvernement Valls. lefigaro.fr, 9 kwietnia 2014. [dostęp 2014-04-10]. (fr.).

Bibliografia edytuj