Otwórz menu główne

Kalendarium powstania warszawskiego – 6 września

6 września, środaEdytuj

Niemcy przystępują do ostatecznego szturmu na Powiśle, uderzając z trzech stron (od północy, południa i wschodu) na powstańcze pozycje. Natarciu towarzyszą naloty i ostrzał artyleryjski. Uszkodzenie Biblioteki Krasińskich i gmachu Konserwatorium. Niemcy ostrzeliwują szpital przy ulicy Pierackiego 3 (dziś Foksal), w którym spłonęło żywcem około 80 rannych.

Wobec przygniatającej przewagi wroga siły powstańcze wycofują się z Powiśla na ulice Warecką i Chmielną. W trakcie ewakuacji powstańcza żandarmeria samowolnie rozstrzeliwuje przy ulicy Pierackiego około 40 uwięzionych volksdeutschów[1].

Mieszkańcy Powiśla są wśród mordów i gwałtów wypędzani ze swych domów, po czym gromadzeni przy ulicy Browarnej i przez Ogród Saski gnani na Wolę, a następnie do obozu w Pruszkowie.

W ręce Niemców wpadają powstańcze szpitale na Powiślu. Przy ulicy Tamka 3 (piwnice firmy Alfa-Laval) SS-mani mordują 11 ciężko rannych AK-owców oraz ich kapelana, o. Michała Czartoryskiego. Przy pobliskiej barykadzie rozstrzeliwują 30 polskich cywilów[2].

Z depeszy Bora-Komorowskiego do Londynu:
Sytuacja osiąga swój punkt kulminacyjny. Ludność cywilna przeżywa kryzys, który może mieć zasadniczy wpływ na oddziały walczące. Przyczyny kryzysu: coraz silniejsze i zupełnie bezkarne ostrzeliwanie i burzenie miasta, świadomość, że npl [nieprzyjaciel] dąży do zniszczenia całego obszaru na wzór Starówki, bezterminowe przedłużanie się walki, coraz mniejsze porcje głodowe dla pogorzelców i szybkie wyczerpywanie się żywności dla pozostałych, wielka śmiertelność wśród niemowląt, agitacja czynników wrogich, brak wody i elektryczności we wszystkich dzielnicach. (...) Amunicja jest na wyczerpaniu. (...) Na szybkie opanowanie Warszawy przez Sowiety nie liczymy.

PrzypisyEdytuj

  1. Adam Borkiewicz, Powstanie warszawskie. Zarys działań natury wojskowej, Instytut Wydawniczy „Pax”, Warszawa 1969 r., s. 371.
  2. Jan Grzegorczyk, Poród dla wieczności, Wydawnictwo „W drodze”, Zeszyt nr 9 (373), 2004, za: http://mateusz.pl/wdrodze/nr373/07-wdr.htm.