Otwórz menu główne

Kalendarium powstania warszawskiego – 21 września

21 września, czwartekEdytuj

 
Przy placu Krasińskich

Trwają zaciekłe walki na Solcu (określanym jako Górny Czerniaków). Resztki oddziałów Kedywu i „berlingowcy” odpierają niemieckie ataki idące wzdłuż ulicy Wilanowskiej. Niemcy z wielkim trudem zdobywają domy nr 3/5, 4 i 6. Ostatecznie w polskich rękach pozostają tylko dwie zniszczone bombami kamienice: Wilanowska 1 i przyległa do niej Solec 53 oraz odcinek ok. 200 metrów brzegu Wisły z zatopionym częściowo statkiem spacerowym „Bajka”. Obrońcom brakuje już wszystkiego: amunicji, żywności, nawet wody, po którą wieczorami organizowane są ryzykowne wyprawy nad rzekę.

W zajętej kamiennicy przy Wilanowskiej 5 Niemcy wieszają 12 schwytanych tam mężczyzn, w tym kapelana księdza „Karola”. W podziemiach budynku mordują 122 rannych, wśród których znajdował się m.in. kapitan „Topolnicki” (Jan Misiurewicz) – dowódca kompanii w brygadzie „Broda 53”. 17 rannych ratuje opiekująca się nimi lekarka – doktor „Konstancja” (Irena Konopacka-Semadeni)[1].

Ostatnie zrzuty z samolotów aliantów nad Warszawą, Kampinosem i Lasem Kabackim; w stolicy odebrano 45. Duże straty w załogach lotniczych. Mieszkańcy i żołnierze głodują.

Z meldunku Bora-Komorowskiego:
Sytuacja w rejonie Starego Miasta poważna. Amunicja na wyczerpaniu. Żołnierz bardzo zmęczony. Druzgocąca przewaga techniczna nieprzyjaciela wystawiła na ciężką próbę odporność naszego żołnierza i społeczeństwa.

Z meldunku Antoniego Chruściela („Montera”):
Naszych zwrotów zaczepnych npl [nieprzyjaciel] nie wytrzymuje. Toteż jest to nasza najwłaściwsza forma walki.

Wyświetlenie w kinie Palladium (przy ul. Złotej 7/9) drugiej części kroniki filmowej pt. Warszawa walczy, w której ukazane były sceny zdobycia PAST-y (z 20 sierpnia). Wysadzenie przez Niemców Pawiaka, wraz z oddziałem kobiecym (tzw. Serbia). Centralny Komitet Ludowy uznaje PKWN za rząd tymczasowy.

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Adam Borkiewicz, Powstanie warszawskie. Zarys działań natury wojskowej, Instytut wydawniczy PAX, Warszawa 1969 r., s. 475.