Kalnica (powiat leski)

wieś w województwie podkarpackim, powiecie leskim

Kalnicawieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie leskim, w gminie Cisna[3][4]. Leży przy drodze wojewódzkiej nr 897. Kalnica tzw. Górna położona jest ok. 600 m n.p.m., na wschodnim stoku góry Krzemienna, zaś przez dolną część wsi przepływa rzeka Wetlina będąca prawobrzeżnym dopływem Solinki.

Kalnica
wieś
Ilustracja
Widok na Kalnicę z bieszczadzkiej obwodnicy
Państwo  Polska
Województwo  podkarpackie
Powiat leski
Gmina Cisna
Wysokość 570-650 m n.p.m.
Liczba ludności (2011) 141[1][2]
Strefa numeracyjna 13
Kod pocztowy 38-608
Tablice rejestracyjne RLS
SIMC 0347838
Położenie na mapie gminy Cisna
Mapa lokalizacyjna gminy Cisna
Kalnica
Kalnica
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kalnica
Kalnica
Położenie na mapie województwa podkarpackiego
Mapa lokalizacyjna województwa podkarpackiego
Kalnica
Kalnica
Położenie na mapie powiatu leskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu leskiego
Kalnica
Kalnica
Ziemia49°11′14″N 22°25′35″E/49,187222 22,426389

Wieś prawa wołoskiego Kalenica w latach 1551-1600, położona w ziemi sanockiej województwa ruskiego[5]. W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa krośnieńskiego.

HistoriaEdytuj

Około 1539 wieś była w posiadaniu Mikołaja Herburta Odnowskiego. Historycznie należała do parafii rzymskokatolickiej w Wołkowyi oraz greckokatolickiej w Smereku. Z Kalnicy pochodził Apolinary Staszewski (Julian Zachiewicz), uczestnik powstania styczniowego z 1864. W połowie XIX wieku właścicielami posiadłości tabularnej w Kalnicy Górnej ze Strubowiskiem byli Stanisława i Florian z Brześciańsich[6]. W 1881 wieś liczyła 415 mieszkańców. We wsi znajdował się drewniany kościół pw. Najświętszej Marii Panny. Pod koniec XIX w. wieś była własnością Adelajdy hr. Dawidów, częścią wsi była wówczas osada Strzebowiska.

W okresie międzywojennym w miejscowości stacjonowała placówka Straży Granicznej I linii „Kalnica”[7].

W drugiej połowie lat 40. XX w. mieszkańcy Kalnicy zostali przesiedleni do ZSRR. We wrześniu 1964 w Kalnicy otwarto stację Bieszczadzkiej Kolejki Leśnej, działającą nieprzerwanie aż do 1994.

Obecnie w Kalnicy znajdują się między innymi: wyciąg narciarski i schronisko PTSM w budynku zlikwidowanej szkoły podstawowej.

DemografiaEdytuj

  • 1921 – Kalnicę zamieszkiwało 217 osób (w 36 domach mieszkalnych):
    • 196 wyznania greckokatolickiego,
    • 15 wyznania mojżeszowego,
    • 6 wyznania rzymskokatolickiego,
  • 1991 – 124 osoby,
  • 2004 – 142 osoby.

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Portal polskawliczbach.pl
  2. GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.. [dostęp 2018-03-18].
  3. GUS. Wyszukiwarka TERYT
  4. Rozporządzenie w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  5. Tomasz Figlus, Villae iuris valachici. Z problematyki rozwoju osadnictwa wołoskiego w Polsce na przykładzie ziemi sanockiej, w: Studia z Geografii Politycznej i Historycznej tom 5 (2016), s. 31.
  6. Skorowidz wszystkich miejscowości położonych w królestwie Galicyi i Lodomeryi jakoteż w wielkim księstwie Krakowskiem i księstwie Bukowińskiem, pod względem politycznej i sądowej organizacyi kraju wraz z dokładnem oznaczeniem parafii, poczt i właścicieli tabularnych, ułożony porządkiem abecadłowym. Lwów: Karol Wild, 1855, s. 82.
  7. Marek Jabłonowski, Bogusław Polak: Polskie formacje graniczne 1918−1839. Dokumenty organizacyjne, wybór źródeł. T. II. Koszalin: Wydawnictwo Uczelniane Politechniki Koszalińskiej, 1999, s. 28. ISBN 83-87424-77-3.

Linki zewnętrzneEdytuj