Otwórz menu główne

Kalwy

wieś w województwie wielkopolskim

Kalwywieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie poznańskim, w gminie Buk[2].

Kalwy
Fragment wsi
Fragment wsi
Rodzaj miejscowości wieś
Państwo  Polska
Województwo wielkopolskie
Powiat poznański
Gmina Buk
Liczba ludności (31 grudnia 2016) 161[1]
Strefa numeracyjna (+48) 61
Kod pocztowy 64-320 Buk
Tablice rejestracyjne PZ, POZ
SIMC 0581020
Położenie na mapie gminy Buk
Mapa lokalizacyjna gminy Buk
Kalwy
Kalwy
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kalwy
Kalwy
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa wielkopolskiego
Kalwy
Kalwy
Położenie na mapie powiatu poznańskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu poznańskiego
Kalwy
Kalwy
52°24′05,8320″N 16°36′12,6720″E/52,401620 16,603520

W okresie Wielkiego Księstwa Poznańskiego (1815-1848) Kalwy należały do wsi większych w ówczesnym powiecie bukowskim, który dzielił się na cztery okręgi (bukowski, grodziski, lutomyślski oraz lwowkowski)[3]. Kalwy należały do okręgu bukowskiego i były częścią majętności Otusz, której właścicielem był Jan Sierakowski[3]. W skład majątku Otusz wchodziły ponadto: Niepruszewo, folwark Józefowo oraz folwark Wygoda. Według spisu urzędowego z 1837 roku wieś liczyła 107 mieszkańców i 11 dymów (domostw)[3]. Pod koniec XIX wieku Kalwy obejmowały wieś z 8 dymami i 69 mieszkańcami (wszyscy katolicy, 7 analfabetów) i folwark w dominium Niepruszewo (6 dymów, 95 mieszkańców)[4].

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa poznańskiego. W 2016 liczyła 161 mieszkańców[1].

W Kalwach urodził się biskup kaliski Stanisław Napierała.

PrzypisyEdytuj

  1. a b Demografia (pol.). buk.gmina.pl, 31 grudnia 2016. [dostęp 23 grudnia 2018].
  2. Główny Urząd Statystyczny: Rejestr TERYT. [dostęp 2014-03-01].
  3. a b c Leon Plater: Opisanie historyczno-statystyczne Wielkiego Ksie̜stwa Poznańskiego. Lipsk: Ksie̜garnia Zagraniczna (Librairie Étrangère), 1846, s. 198-201.
  4. Kalwy w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. III: Haag – Kępy. Warszawa 1882.