Otwórz menu główne

Kamienica Antoniego Engela

kamienica w Łodzi

Kamienica Antoniego Engelakamienica znajdująca się przy ul. Piotrkowskiej 3 w Łodzi. W kamienicy mieścił się pierwszy łódzki hotel – Hotel de Pologne[1][2].

Kamienica Antoniego Engela
Ilustracja
Państwo  Polska
Miejscowość Łódź
Adres ul. Piotrkowska 3
Architekt Johann Karl Mertsching
Kondygnacje 3
Rozpoczęcie budowy 1853
Pierwszy właściciel Antoni Engel
Kolejni właściciele Teodor Engel
Położenie na mapie Łodzi
Mapa lokalizacyjna Łodzi
Kamienica Antoniego Engela
Kamienica Antoniego Engela
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kamienica Antoniego Engela
Kamienica Antoniego Engela
Położenie na mapie województwa łódzkiego
Mapa lokalizacyjna województwa łódzkiego
Kamienica Antoniego Engela
Kamienica Antoniego Engela
Ziemia51°46′33″N 19°27′17″E/51,775833 19,454722

HistoriaEdytuj

Przed rokiem 1853 na posesji, której właścicielem był Antoni Engel, znajdował się parterowy drewniany dom tkaczy z pięcioma izbami oraz sklepem. W 1853 roku na miejscu domu Antoni Engel wybudował jednopiętrowy murowany zajazd, któremu właściciel nadał nazwę Hotel de Pologne[2][3]. Projekt hotelu sporządził architekt Karol Mertsching. Był to wówczas najznamienitszy zajazd w Łodzi. Budynek na parterze miał 7 okien (4 od ulicy), dwoje drzwi frontowych oraz dwie bramy dwuskrzydłowe, a na piętrze 10 okiem, z których 7 znajdowało się od Piotrkowskiej. Od podwórza na wysokości piętra był ganek z galerią. Dom miał poddasze z dwoma oknami. Całość ogrzewana była 5 piecami kaflowymi. W podwórzu znajdowała się murowana jednopiętrowa oficyna. Po wybudowaniu lewej oficyny hotel dysponował łącznie 30 pokojami z 60 miejscami do spania[3]. Posiłki dla gości hotelowych serwowano na parterze, gdzie urządzono karczmę z wyszynkiem. W 1872 roku właścicielem kamienicy i hotelu został Teodor Engel, który karczmę zastąpił restauracją[1].

Po II wojnie światowej fasada kamienicy została pozbawiona sztukaterii, a budynek przekształcono na mieszkalny[4]. W 1946 roku pod tym adresem zarejestrowano główną siedzibę Spółdzielni Pracy Lekarzy Specjalistów[2]. W latach 2013–2014, w ramach projektu Mia100 kamienic, budynek wyremontowano, przywracając m.in. pierwotny wygląd elewacji. Podwórko posesji przekształcono w Pasaż Róży, łączący ulicę Piotrkowską z ulicą Zachodnią[4]. Autorką projektu pasażu jest Joanna Rajkowska[5].

PrzypisyEdytuj

  1. a b Igor Rakowski-Kłos, Aleksandra Hac. Pasaż będzie popularny jak woonerf?. „Gazeta Wyborcza Łódź”, s. 2, 17 października 2014. Agora. ISSN 0860-908x. 
  2. a b c Sławomir Krajewski, Jacek Kusiński: Spacer pierwszy. Ulica Piotrkowska. Łódź: Wydawnictwo Jacek Kusiński, 2008. ISBN 978-83-927666-4-3.
  3. a b Anna Rynkowska, Ulica Piotrkowska, wyd. I, Łódź: Wydawnictwo Łódzkie, 1970, s. 47, ISBN 978-83-939822-4-0.
  4. a b Adam Tubilewicz: Zobacz, jak powstaje szklane podwórko przy Piotrkowskiej (pol.). mmlodz.pl, 2014-06-05. [dostęp 2014-11-29].
  5. Aleksandra Hac, irk: Pasaż Róży Joanny Rajkowskiej w miejscu pierwszego łódzkiego hotelu. lodz.gazeta.pl, 2014-07-09. [dostęp 2014-11-23].

Linki zewnętrzneEdytuj