Otwórz menu główne

Kamienica Dawida Szmulewiczakamienica znajdująca się przy ulicy Piotrkowskiej 37 w Łodzi.

Kamienica Dawida Szmulewicza
Obiekt zabytkowy nr rej. A/68 z 20.01.1971
Ilustracja
Stan obecny (2017)
Państwo  Polska
Miejscowość Łódź
Adres ul. Piotrkowska 37
Typ budynku kamienica
Styl architektoniczny secesja
Architekt Gustaw Landau-Gutenteger
Kondygnacje 5
Rozpoczęcie budowy 1903
Ukończenie budowy 1904
Pierwszy właściciel Dawid Szmulewicz
Położenie na mapie Łodzi
Mapa lokalizacyjna Łodzi
Kamienica Dawida Szmulewicza
Kamienica Dawida Szmulewicza
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kamienica Dawida Szmulewicza
Kamienica Dawida Szmulewicza
Położenie na mapie województwa łódzkiego
Mapa lokalizacyjna województwa łódzkiego
Kamienica Dawida Szmulewicza
Kamienica Dawida Szmulewicza
Ziemia51°46′17,30″N 19°27′21,63″E/51,771472 19,456008

Spis treści

HistoriaEdytuj

Posesja przy ulicy Piotrkowskiej 37, należała w 1887 roku do Icka Lejba Kona. Stał tam wtedy parterowy budynek frontowy, z przylegającą do niego jednopiętrową oficyną, a od południowej granicy znajdowała się trzypiętrowa oficyna. W 1894 roku właścicielem działki został Dawid Szmulewicz.

Na zamówienie Szmulewicza w 1903 roku wzięty architekt Gustaw Landau-Gutenteger opracował projekt nowej kamienicy, o elewacji w modnym wówczas stylu secesji, z oficynami. Projekt zrealizowano w 1904 roku[1]. W roku 1945 w kamienicy otwarto pierwszą w Łodzi wypożyczalnię książek dla dzieci i młodzieży[2].

ArchitekturaEdytuj

Jest to imponująca pięciokondygnacyjna, secesyjna kamienica czynszowa, zwiastująca swoją formą nadejście modernizmu[2], wzniesiona na planie prostokąta, z wykuszem na osi, z dwoma oficynami od zachodu, ustawionymi skośnie do budynku frontowego i jedna poprzeczną zamykającą podwórze od zachodu. Oficyny są trzypiętrowe z poddaszami. Wykusz przez trzy piętra, na planie prostokąta, wsparty na wolutowych wspornikach nad parterem, zakończony jest u szczytu balkonem. Nad najwyższą kondygnacja wznosi się ciekawa, smukła kopuła nakryta hełmem. Nadproża okien fasady ozdobione są ornamentem o charakterze secesyjnym: liście, wstęgi, głowy lwów i maski kobiece (maszkarony). Okna na pierwszym i czwartym piętrze prostokątne, wąskie i wysokie.

Okna pierwszego, czwartego piętra i okna w górnej części wykusza zamknięte łukiem odcinkowym – spłaszczonym. Architekt zaprojektował również stolarkę drzwi i okien, bramę i kraty o delikatnym, charakterystycznym dla secesji rysunku. Zachowała się dekoracja bramy wjazdowej, balustrada schodów, a także sztukatorski wystrój pomieszczeń i klatek schodowych. Parter kamienicy został przebudowany.

PrzypisyEdytuj

  1. Anna Rynkowska, Ulica Piotrkowska, wyd. I, Łódź: Wydawnictwo Łódzkie, 1970, s. 191, ISBN 978-83-939822-4-0.
  2. a b Sławomir Krajewski, Jacek Kusiński: Spacer pierwszy. Ulica Piotrkowska. Łódź: Wydawnictwo Jacek Kusiński, 2008. ISBN 978-83-927666-4-3.

BibliografiaEdytuj