Otwórz menu główne

Kamienica Henryka Birnbaumaneorenesansowa kamienica znajdująca się przy ul. Piotrkowskiej 258/260 w Łodzi.

Kamienica Henryka Birnbauma
Obiekt zabytkowy nr rej. A/339/1-3 z 19 października 1993[1]
Ilustracja
Kamienica w czasie remontu w roku 2006
Państwo  Polska
Miejscowość Łódź
Adres ul. Piotrkowska 258/260
Styl architektoniczny neorenesans
Architekt Gustaw Landau-Gutenteger
Inwestor Henryk Birnbaum
Ukończenie budowy 1893
Pierwszy właściciel Henryk Birnbaum
Położenie na mapie Łodzi
Mapa lokalizacyjna Łodzi
Kamienica Henryka Birnbauma
Kamienica Henryka Birnbauma
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kamienica Henryka Birnbauma
Kamienica Henryka Birnbauma
Położenie na mapie województwa łódzkiego
Mapa lokalizacyjna województwa łódzkiego
Kamienica Henryka Birnbauma
Kamienica Henryka Birnbauma
Ziemia51°45′01,45″N 19°27′38,92″E/51,750403 19,460811

Spis treści

HistoriaEdytuj

Kamienica została zbudowana w 1893, początkowo jako jednopiętrowa, według projektu Gustawa Landaua-Gutentegera na zamówienie fabrykanta Henryka Birnbauma (który w latach 90. XIX wieku miał w podwórzu posesji przędzalnię wełny czesankowej)[2] oraz zarządu spółki Dąbrówka. W latach 1891–1900 na posesji działała przędzalnia kamgarnu Birnbauma, a następnie fabryka walców do apretury Karola Roedera. W okresie międzywojennym (do 1939) mieścił się tutaj konsulat niemiecki[3].

W latach 1980–1981 Zarząd Regionu NSZZ „Solidarność”[3]. W grudniu 1981, po wprowadzeniu stanu wojennego gmach został opieczętowany, przez wiele lat będąc pustostanem[3], i wtedy też kamienica została podpalona. W trakcie gaszenia pożaru zniszczono oryginalne parkiety, stolarkę i sztukaterie.

W roku 1996 w posiadanie gmachu wszedł Instytut Europejski, a w 1998 rozpoczął się remont kamienicy polegający na częściowym rozebraniu i odbudowaniu budynku, a także wkomponowaniu bryły zabytku w bryłę kompleksu dydaktyczno-konferencyjnego. Podczas przebudowy odtworzono oryginalne detale architektoniczne[3]. W 2005 zakończono remont. W budynku działa Centrum Szkoleniowo-Konferencyjne Instytutu Europejskiego.

ArchitekturaEdytuj

Architektura kamienicy jest eklektyczna z elementami barokowymi. W oknach znajdują się mansardy obramowane wolutami[2]. W Centrum Szkoleniowo-Konferencyjnym zamontowano witrażowe drzwi z wizerunkiem byłego włoskiego premiera Alcide de Gasperiego.

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo łódzkie. 2018-09-30. s. 43. [dostęp 2011-08-27].
  2. a b Anna Rynkowska, Ulica Piotrkowska, wyd. I, Łódź: Wydawnictwo Łódzkie, 1970, s. 210, ISBN 978-83-939822-4-0.
  3. a b c d Sławomir Krajewski, Jacek Kusiński: Spacer drugi. Ulica Piotrkowska. Łódź: Wydawnictwo Jacek Kusiński, 2008. ISBN 978-83-927666-8-1.