Otwórz menu główne

Kamienica Józefa Rosenthala

Kamienica w Łodzi

Kamienica Józefa Rosenthalakamienica znajdująca się w Łodzi przy ul. Piotrkowskiej 46[1]. Została wpisana do rejestru zabytków nieruchomych województwa łódzkiego 20 stycznia 1971 z numerem A/69[2] oraz do Gminnej Ewidencji Zabytków miasta Łodzi z numerem 964[3].

Kamienica Józefa Rosenthala
Obiekt zabytkowy nr rej. A/69 z 20.01.1971
Ilustracja
Kamienica Józefa Rosenthala, 2018
Państwo  Polska
Miejscowość Łódź
Adres ul. Piotrkowska 46
Kondygnacje 2
Ukończenie budowy II poł. lat 60. XIX w.
Pierwszy właściciel Józef Rosenthal
Położenie na mapie Łodzi
Mapa lokalizacyjna Łodzi
Kamienica Józefa Rosenthala
Kamienica Józefa Rosenthala
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kamienica Józefa Rosenthala
Kamienica Józefa Rosenthala
Położenie na mapie województwa łódzkiego
Mapa lokalizacyjna województwa łódzkiego
Kamienica Józefa Rosenthala
Kamienica Józefa Rosenthala
Ziemia51°46′17″N 19°27′22″E/51,771389 19,456111

HistoriaEdytuj

 
Fragment kamienicy na fotografii Bronisława Wilkoszewskiego, 1896

Pierwotnie posesje nr 46 i 48 obejmowała jedna duża działka, mająca do 1850 roku nr porządkowy 192, a następnie (jako nr hipoteczny) 262[4]. Po 1850 roku duża działka została podzielona[4]. W połowie lat 60. właścicielem domu był Józef Rosenthal[1]. Na części działki, pod nowym nr hipotecznym 262a[4][5], w II poł. lat 60. XIX wieku została wybudowana jednopiętrowa, murowana kamienica[6]. Od lat 80. XIX wieku właścicielem nieruchomości był aptekarz, Fryderyk Müller[5], który od 1883 roku prowadził tu aptekę przeniesioną z Piotrkowskiej 33.

Przejściowo (przed 1893[7] do 1899 roku[8]) w kamienicy mieścił się skład fortepianów i pianin oraz księgarnia nut i melodyków firmy „Gebethner i Wolff”. Obok księgarni filię miał „Kurier Codzienny” publikujący kronikę łódzką[9] i „Tygodnik Ilustrowany”[5], co zostało uwiecznione na fotografii Bronisława Wilkoszewskiego z 1896 roku. W 1897 roku, podczas kilkumiesięcznego pobytu w Łodzi celem zbierania materiałów i pisania „Ziemi obiecanej”, początkowo mieszkał przy Piotrkowskiej 46 Władysław Reymont. Ponadto w kamienicy mieścił się skład fabryki wyrobów bawełnianych Karola Steinerta[5]. Na posesji znajdowało się również atelier fotograficzne H. Petri oraz na przestrzeni lat wiele innych składów materiałów włókienniczych[7].

ArchitekturaEdytuj

Architektura elewacji jednopiętrowej kamienicy jest eklektyczna z elementami klasycystycznymi i renesansowymi. Dom wyróżnia się harmonijną fasadą. Na osi fasady w ryzalicie znajduje się balkon i gzymsy wieńczące ze sztukaterią. Nad oknami są ozdobne gzymsy, a brama zamknięta półkoliście[6].

PrzypisyEdytuj

  1. a b Anna Rynkowska, Ulica Piotrkowska, wyd. I, Łódź: Wydawnictwo Łódzkie, 1970, s. 73, ISBN 978-83-939822-4-0.
  2. Rejestr zabytków nieruchomych, województwo łódzkie. nid.pl, 2011-12-31. s. 43. [dostęp 2018-12-26].
  3. Wykaz kart adresowych gminnej ewidencji zabytków miasta Łodzi. Załącznik do zarządzenia Nr 7257/VII/17 Prezydenta Miasta Łodzi z dn. 20 listopada 2017 r.. uml.lodz.pl, 2017-11-20. s. 37. [dostęp 2018-01-02].
  4. a b c Anna Rynkowska, Ulica Piotrkowska, wyd. I, Łódź: Wydawnictwo Łódzkie, 1970, s. 219, ISBN 978-83-939822-4-0.
  5. a b c d Piotrkowska 46, piotrkowska-nr.pl [dostęp 2018-12-27].
  6. a b Anna Rynkowska, Ulica Piotrkowska, wyd. I, Łódź: Wydawnictwo Łódzkie, 1970, s. 193–194, ISBN 978-83-939822-4-0.
  7. a b Piotrkowska 46 – „Dom Müllera”. baedekerlodz.blogspot.com. [dostęp 2018-12-27].
  8. Anna Rynkowska, Ulica Piotrkowska, wyd. I, Łódź: Wydawnictwo Łódzkie, 1970, s. 157, ISBN 978-83-939822-4-0.
  9. Sławomir Krajewski, Jacek Kusiński: Spacer pierwszy. Ulica Piotrkowska. Łódź: Wydawnictwo Jacek Kusiński, 2008. ISBN 978-83-927666-4-3.