Otwórz menu główne

Kamienica Pod Gwiazdąkamienica mieszczańska znajdująca się w Toruniu.

Kamienica Pod Gwiazdą
Obiekt zabytkowy nr rej. A/81/214 z 21 sierpnia 1929 i 24 czerwca 1998
Ilustracja
Fasada kamienicy
Państwo  Polska
Województwo  kujawsko-pomorskie
Miejscowość Toruń
Adres Rynek Staromiejski 35
Typ budynku kamienica mieszczańska
Ukończenie budowy 2. połowa XIII wieku
Ważniejsze przebudowy połowa XVI wieku
Położenie na mapie Torunia
Mapa lokalizacyjna Torunia
Kamienica Pod Gwiazdą
Kamienica Pod Gwiazdą
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kamienica Pod Gwiazdą
Kamienica Pod Gwiazdą
Położenie na mapie województwa kujawsko-pomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa kujawsko-pomorskiego
Kamienica Pod Gwiazdą
Kamienica Pod Gwiazdą
Ziemia53°00′38,25″N 18°36′18,43″E/53,010625 18,605119
Strona internetowa

Wyróżnia się ona późnobarokową fasadą, ozdobioną na szczycie złotą gwiazdą, od której pochodzi jej nazwa. Do jej obecnego kształtu przyczyniły się wielokrotne przebudowy i remonty.

Spis treści

LokalizacjaEdytuj

Kamienica znajduje się na terenie Zespołu Staromiejskiego, we wschodniej pierzei Rynku Staromiejskiego, pod numerem 35

HistoriaEdytuj

Kamienica została wybudowana w drugiej połowie XIII wieku. W okresie gotyku kilka razy przebudowywano ją, zmieniała także właścicieli. Jednym z nich był wychowawca synów Kazimierza Jagiellończyka, poeta i humanista Filippo Buonaccorsi (1437-1496), zwany Kallimachem. Następną przebudowę kamienica przebyła w drugiej połowie XVI w. Została wówczas podwyższona o drugie piętro, otrzymując zachowany do dziś charakterystyczny dla ówczesnych kamienic mieszczańskich kilkukondygnacyjny układ przestrzenny łączący funkcje mieszkalne i handlowo-magazynowe. Powstały wtedy galeryjki w środkowym trakcie pięter, a także polichromowany strop w tylnym trakcie parteru. Z ok. 1630-40 pochodzi strop na pierwszym, a z ok. 1620 roku na drugim piętrze (przeniesiony z kamienicy przy Rynku Staromiejskim 24).

Pod koniec XVII w. nowy właściciel - rajca staromiejski Jan Jerzy Zöbner, nadał kamienicy barokowy wystrój. Otrzymała wtedy barokową formę zewnętrzną z bogato zdobionym portalem. Fasadę ozdobiono dekoracją z motywami kwiatów i owoców, wykonaną w stiuku. W sieni znajdują się kręcone schody typu gdańskiego, których strzegą figura Minerwy i lew trzymający tarczę.

Na początku XIX wieku salę pierwszego piętra ozdobiono klasycystyczną polichromią z namalowaną iluzjonistycznie kolumnadą w porządku jońskim oraz pseudokasetonami na suficie. Dziś dzięki toruńskim konserwatorom możemy oglądać rekonstrukcję tej polichromii. W drugiej poł. XIX w., podczas następnej przebudowy kamienicy, w miejscu komina umieszczono drugie kręcone schody - tym razem żeliwne[1][2][3].

Od 1970 roku w kamienicy znajduje się Muzeum Sztuki Dalekiego Wschodu[4].

GaleriaEdytuj

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj