Kamienica Przechodnia w Krakowie

kamienica w Krakowie

Kamienica Przechodnia – zabytkowa kamienica, zlokalizowana przy placu Szczepańskim na krakowskim Starym Mieście.

Kamienica Przechodnia
Symbol zabytku nr rej. A-655 z dnia 25.06.1984
Ilustracja
Państwo

 Polska

Województwo

 małopolskie

Miejscowość

Kraków

Adres

pl. Szczepański 6

Położenie na mapie Starego Miasta w Krakowie
Mapa konturowa Starego Miasta w Krakowie, u góry nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Kamienica Przechodnia”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole znajduje się punkt z opisem „Kamienica Przechodnia”
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa konturowa województwa małopolskiego, blisko centrum na lewo u góry znajduje się punkt z opisem „Kamienica Przechodnia”
Położenie na mapie Krakowa
Mapa konturowa Krakowa, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „Kamienica Przechodnia”
Ziemia50°03′51,09″N 19°56′09,74″E/50,064192 19,936039

Historia

edytuj

W XIV wieku na miejscu obecnej kamienicy wzniesiono dwa gotyckie domy. Zachodni należał do rzemieślniczej rodziny Falkowiczów, wschodni zaś od końca XVI wieku do węgierskiego złotnika J. Kolaia. Około 1595 Kolai zakupił także kamienicę zachodnią i zlecił połączenie obu budynków. W tym samym czasie przebudowano oficynę tylną i przekształcono ją w budynek mieszkalny. W XVI i XVII wieku w kamienicy mieściła się mennica. Pomiędzy pierwszą a trzecią ćwiercią XVII wieku kamienica powróciła w ręce rodziny Falkowiczów. W XVII wieku została przebudowana. Pod koniec XVII wieku budynek stał się własnością rodzin Zacherlów i Kikulinusów. W 1816 przebudowano oficynę, zaś w 1820 przeprowadzono gruntowny remont kamienicy, wymieniając m.in. drewniane ściany. W 1824 została ona zakupiona przez nieznanego z imienia Rajskiego. Budynek wyburzono na początku XX wieku. W latach 1907–1910 wzniesiono w jego miejscu nową kamienicę o fasadzie modernistycznej z elementami secesji. Projektantem był architekt Władysław Hanisz. W tym samym okresie oficyna tylna została przebudowana na samodzielny budynek z elewacją główną wychodzącą na ulicę Reformacką[1].

25 czerwca 1984 kamienica została wpisana do rejestru zabytków wraz z kamienicą przy ulicy Reformackiej 3, która była kiedyś jej oficyną. Pomimo iż obecnie są to administracyjnie dwa budynki, w rejestrze nadal widnieją pod jednym wpisem[2].

Przypisy

edytuj
  1. Agnieszka Zabielska. Plac Szczepański przez wieki. „Folia Historica Cracoviensis”. 10, s. 522, 2004. Kraków. 
  2. Rejestr zabytków nieruchomych miasta Krakowa