Otwórz menu główne

Kamienica Rafała Sachsa

Kamienica w Łodzi

Kamienica Rafała Sachsakamienica znajdująca się w Łodzi przy ul. Piotrkowskiej 44[1]. Została wpisana do rejestru zabytków nieruchomych województwa łódzkiego 20 stycznia 1971 z numerem A/43[2] oraz do Gminnej Ewidencji Zabytków miasta Łodzi, z numerem 962[3].

Kamienica Rafała Sachsa
Obiekt zabytkowy nr rej. A/43 z 20.01.1971
Ilustracja
Kamienica Rafała Sachsa, 2011
Państwo  Polska
Miejscowość Łódź
Adres ul. Piotrkowska 44
Kondygnacje 2
Ukończenie budowy II poł. lat 60. XIX w.
Pierwszy właściciel Rafał Sachs
Położenie na mapie Łodzi
Mapa lokalizacyjna Łodzi
Kamienica Rafała Sachsa
Kamienica Rafała Sachsa
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kamienica Rafała Sachsa
Kamienica Rafała Sachsa
Położenie na mapie województwa łódzkiego
Mapa lokalizacyjna województwa łódzkiego
Kamienica Rafała Sachsa
Kamienica Rafała Sachsa
Ziemia51°46′17,6″N 19°27′22,0″E/51,771556 19,456111

HistoriaEdytuj

Pierwotnie posesje nr 44 i 42 obejmowała jedna duża działka, mająca do 1850 roku nr porządkowy 191, a następnie (jako nr hipoteczny) 261[4]. Na froncie parceli, w jej środkowej części, stał drewniany, parterowy dom[5].

Kamienica została wybudowana w II poł. lat 60. XIX wieku, a w 1868 roku kupił ją Rafał Sachs[1], który prowadził produkcję związaną z branżą chemiczną (m.in. farby, kleje, zapałki)[5]. Po śmierci Rafała Sachsa posesja przeszła na własność firmy „Rafał Sachs”, którą kierował Jakób Sachs (syn), a z kolei po jego śmierci (1896) właścicielką była Rozalia Sachs[5]. W roku 1906 dom przejął Bank Handlowy w Łodzi[1] i Łódzki Bank Kupiecki[5], a od 1912 roku była własnością Towarzystwa Aukcyjnego Wyrobów Wełnianych Juliusza Heinzla[6].

ArchitekturaEdytuj

Architektura elewacji jednopiętrowej kamienicy jest eklektyczna z elementami klasycystycznymi i renesansowymi. Dom wyróżnia się harmonijną fasadą. Ma trzy ryzality. W środkowym znajduje się balkon, a całość tego ryzalitu wieńczy trójkątny tympanon. Elewacja jest ozdobiona pilastrami o kompozytowych kapitelach, parter częściowo boniowany. Pomiędzy kondygnacjami biegnie fryz z rozetami i motywami roślinnymi. Nad oknami są ozdobne gzymsy, a brama zamknięta półkoliście[1].

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d Anna Rynkowska, Ulica Piotrkowska, wyd. I, Łódź: Wydawnictwo Łódzkie, 1970, s. 193–194, ISBN 978-83-939822-4-0.
  2. Rejestr zabytków nieruchomych, województwo łódzkie. nid.pl, 2011-12-31. s. 43. [dostęp 2018-12-26].
  3. Wykaz kart adresowych gminnej ewidencji zabytków miasta Łodzi. Załącznik do zarządzenia Nr 7257/VII/17 Prezydenta Miasta Łodzi z dn. 20 listopada 2017 r.. uml.lodz.pl, 2017-11-20. s. 37. [dostęp 2018-01-02].
  4. Anna Rynkowska, Ulica Piotrkowska, wyd. I, Łódź: Wydawnictwo Łódzkie, 1970, s. 219, ISBN 978-83-939822-4-0.
  5. a b c d Piotrkowska 44, piotrkowska-nr.pl [dostęp 2018-12-27].
  6. Sławomir Krajewski, Jacek Kusiński: Spacer pierwszy. Ulica Piotrkowska. Łódź: Wydawnictwo Jacek Kusiński, 2008. ISBN 978-83-927666-4-3.