Kamion (województwo łódzkie)

wieś w województwie łódzkim

Kamionwieś (dawniej miasto) w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie wieluńskim, w gminie Wierzchlas.

Kamion
wieś
Ilustracja
Most nad Wartą w Kamionie w ciągu drogi powiatowej (widok od strony przyczółka zachodniego – od strony miejscowości Toporów)
Państwo

 Polska

Województwo

 łódzkie

Powiat

wieluński

Gmina

Wierzchlas

Liczba ludności (2011)

155

Strefa numeracyjna

43

Kod pocztowy

98-324

Tablice rejestracyjne

EWI

SIMC

0718358

Położenie na mapie gminy Wierzchlas
Mapa konturowa gminy Wierzchlas, w centrum znajduje się punkt z opisem „Kamion”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko centrum na dole znajduje się punkt z opisem „Kamion”
Położenie na mapie województwa łódzkiego
Mapa konturowa województwa łódzkiego, na dole po lewej znajduje się punkt z opisem „Kamion”
Położenie na mapie powiatu wieluńskiego
Mapa konturowa powiatu wieluńskiego, na dole nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Kamion”
Ziemia51°09′12″N 18°44′38″E/51,153333 18,743889

Kamion uzyskał lokację miejską w 1462 roku, zdegradowany przed 1583 rokiem[1]. Miasto królewskie w starostwie wieluńskim w powiecie wieluńskim województwa sieradzkiego w końcu XVI wieku[2]. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa sieradzkiego.

Wieś malowniczo położona nad Wartą w obrębie Załęczańskiego Parku Krajobrazowego. Obecnie to niewielka miejscowość, położona na uboczu uczęszczanych tras z malutkim rynkiem.

HistoriaEdytuj

Nazwa miejscowości może pochodzić od ceramiki. Wzmiankowana prawdopodobnie już w 1198 r. w przywileju dla bożogrobców z Miechowa. W 1198 Kagnimir wymienił Kamion i Borowno na Żytno. Pierwsza wzmianka pewna pochodzi z 1381 roku. Kamion w przeszłości położony był przy ważnym szlaku handlowym łączącym Ruś ze Śląskiem. W 1382 książę Władysław Opolczyk nadał klasztorowi na Jasnej Górze dziesięcinę w miodzie ze swojej wsi Kamion. Wieś leżała wówczas w dystrykcie Wieluńskim. W 1454 Jan z Kalinowej odstąpił matce Nowojce m.in. połowę soli i wszystkie pieniądze z cła w Kamionie. W 1456 plebanem w Kamionce był Jan z Witkowic. W 1459 wioską władał Wiktor z Kamiona.

W 1462 r. otrzymał prawa miejskie i miał drewniany kościół filialny parafii Mierzyce. Należał do dóbr królewskich i stanowił tzw. dobra stołowe królowej Bony, następnie przeszedł w posiadanie arcybiskupa gnieźnieńskiego. W 1462 mieszkał tu szewc Maciej z Kamiona i inni. W 1468 Weronika ze Zdrgań zwróciła A. Jasieńskiemu z Chabielic 10 grzywien, które pożyczyła pod zastaw 2 mieszczan w Kamionie. W latach 1487 oraz 1552 jest mowa o oppidum – miasteczku. W 1496 młynarz Maciej zapisał synowi Janowi 14 grzywien na młynie w Kamionie. W 1498 pracował tu kowal. W 1511 istniał kościół parafialny. W 1520 jest mowa o kaplicy Wniebowzięcia NMP, filii parafii w Mierzycach. W 1520 mieszczanie płacą dziesięcinę z łanu po 7 gr prepozytowi wieluńskiemu, zagrodnicy po 1 gr plebanowi w Mierzycach, sołtys z Załęcza Małego dawał dziesięcinę plebanowi w Kamionie. W latach 1545–1546 został wybudowany dwór "villa". W 1552 istniała parafia w Kamionie. W 1563 pobierana jest dziesięcina od 4 rzemieślników po 4 grosze, szos 4 floreny 24 grosze. W 1564 pobierany jest od 10 mieszczan czynsz z ról, a z barci po 4 rączki miodu i inne. Z pustej roli 1 floren 6 groszy, 5 mieszczan płaciło tylko z domków po 12 groszy, szósty 6 groszy i od jeziora 6 groszy, siódmy 1 floren, z nowo pobudowanych jeden 12 groszy, drugi 24 grosze, wójt 1 floren 18 groszy wiecznego. Nie pobierano żadnych robót, tylko – kiedy potrzeba – drzewo i wymiar z młyna wożono do zamku. W 1564 miasteczko przynależy do starostwa wieluńskiego. W 1564 młyny na Warcie z piłą. Cło mostowe od wozu wynosiło 6 denarów, od wozu z solą – miara soli. W 1583 mieszczanie dali szkole w Kamionie łąkę na rzece Warcie. W XVII w. Kamion utracił prawa miejskie.

ZabytkiEdytuj

 
Kapliczka w Kamionie

Na rozdrożu dróg stoi kapliczka z 1750–1770 r.

TurystykaEdytuj

Wieś stanowi centrum lokalnego ruchu turystycznego. Na wysokim brzegu Warty szereg ośrodków wypoczynku świątecznego. Za czasów istnienia drugiego województwa sieradzkiego odbywały i nadal odbywają się tu coroczne plenery plastyczne dla artystów z całej Polski pod nazwą "Gdzieś w środku Polski".

Przez wieś przebiegają:

  • pieszy, znakowany na żółto   szlak "Przełomu Warty przez Wyżynę Wieluńską" (Krzeczów – Kamion – Ogroble – Góra Świętej Genowefy – Bobrowniki – Lisowice – Działoszyn). Wiedzie wewnętrzną częścią tzw. Wielkiego Łuku Warty. Umożliwia poznanie terenów będących wynikiem działalności rzeki Warty, lądolodu skandynawskiego oraz rzeźby krasowej. Pozwala poznać bardzo ciekawą szatę roślinną, ale także przeszłość historyczną i zabytki tej części powiatu wieluńskiego.
  • rowerowy "Szlak Przełomu Krzeczowskiego" EWI - 5 znakowany na żółto (dawniej: na czerwono) szlak ma kształt wydłużonej ósemki, której osią jest dolina Warty. Wiodąc przez pola i lasy, to wznosząc się na wysoczyznę, to znów opadając na dno doliny, pokonuje rzekę aż czterokrotnie – dwa razy most w m. Toporów – Kamion, most w m. Krzeczów oraz most w m. Przywóz – Ogroble. Trasa tego szlaku pozwala poznać krajobrazy Załęczańskiego Parku Krajobrazowego w rejonie "Krzeczowskiego Przełomu Warty", w tym jego odcinek zwany "Doliną Warty pod Kamionem". Szlak na długość 20.5 km.

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Robert Krzysztofik, Lokacje miejskie na obszarze Polski. Dokumentacja geograficzno-historyczna, Katowice 2007, s. 38-39.
  2. Województwo sieradzkie i województwo łęczyckie w drugiej połowie XVI wieku. Cz. 2, Komentarz, indeksy, Warszawa 1998, s. 65

Linki zewnętrzneEdytuj