Kanał Łączański

Kanał Łączański[1] (także Kanał Łączany-Skawina) – żeglowny kanał wodny długości 15,7 km poprowadzony równolegle do Wisły łączący Łączany ze Skawiną. Wybudowany został w latach 1955–1958. Doprowadza on wodę do elektrowni w Skawinie oraz służy do poruszania się obiektów pływających o nośności 600 ton. Jest tam klub kajakowy. Kanał Łączany-Skawina jest wąski i zarośnięty wodorostami. Zgodnie z Rozporządzeniem Rady Ministrów z 2002 r. ws. klasyfikacji śródlądowych dróg wodnych[2], Kanał Łączański ma klasę żeglugową II.

Kanał Łączański
Ilustracja
Kanał Łączański – śluza Borek Szlachecki (po lewej) oraz wejście do kanału doprowadzającego wodę do Elektrowni Skawina (w tle).
Państwo  Polska
Województwo  małopolskie
Długość 15,7 km
Początek
Akwen Wisła
Miejsce Łączany
współrzędne 49°59′16″N 19°34′54″E/49,987778 19,581667
Koniec
Akwen Wisła
Miejsce Kopanka
współrzędne 49°59′05″N 19°47′05″E/49,984722 19,784722
Typ kanału żeglugowy
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa małopolskiego
początek
początek
koniec
koniec
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
początek
początek
koniec
koniec

Kanał Łączany-Skawina jest elementem tzw. Drogi Wodnej Górnej Wisły. Na kanale znajduje się śluza w Borku Szlacheckim. Długość 85 m, szerokość 12 m, spiętrzenie 12,0 m (najwyższe w Polsce). Czas śluzowania w górę i dół wynosi 45 min[3]. Kanał należy do Zespołu Obiektów Hydrotechnicznych Łączany-Skawina.

PrzypisyEdytuj

  1. Komisja Nazw Miejscowości i Obiektów Fizjograficznych: Hydronimy. Izabella Krauze-Tomczyk, Jerzy Ostrowski (oprac. red). T. 1. Cz. 1: Wody płynące, źródła, wodospady. Warszawa: Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 2006. ISBN 83-239-9607-5.
  2. Dz.U. z 2002 r. nr 77, poz. 695.
  3. Opis obiektów Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej w Krakowie.