Otwórz menu główne
Kanał Saimiański

Kanał Saimiański (fin. Saimaan kanava, szw. Saima kanal, ros. Сайменский канал) – łączy jezioro Saimaa wraz z całym systemem 120 jezior i śródlądowych szlaków z Zatoką Fińską. Przewozy towarów od 2000 r. utrzymują się na poziomie powyżej 2 mln ton rocznie. Pasażerów jeszcze w latach dziewięćdziesiątych przewożono 100 tys., a obecnie poniżej 40 tys. Rocznie przez kanał przechodzi około 3 tys. statków, w tym w dużej większości są to przewozy drobnicowe.

Kanał został oddany do użytku w 1856 r. na terytorium należącego do Imperium Rosyjskiego Wielkiego Księstwa Fińskiego między miastami Lappeenranta i Wyborg. Po agresji sowieckiej zwanej wojną zimową w 1940 r. podpisano pokój w Moskwie, na mocy którego Finlandia scedowała na rzecz ZSRR Przesmyk Karelski wraz z Wyborgiem. Nowa granica podzieliła kanał na pół, co spowodowało jego zamknięcie dla żeglugi na 28 lat.

W 1962 r. oba państwa zawarły umowę, z mocy której Finlandia wydzierżawiła na 50 lat znajdującą się teraz na terytorium ZSRR część kanału wraz pasem lądu o szerokości 30 metrów od obu brzegów kanału i 200 metrów od jego urządzeń (śluz), a także wyspę Małyj Wysockij położoną naprzeciwko miasteczka Wysock. Finowie zobowiązali się także do pogłębienia torów żeglugowych i naprawy urządzeń kanału. Zgodnie z umową wszystkie niewojenne statki fińskie oraz wszystkie handlowe statki państw trzecich mają prawo do żeglugi między Zatoką Fińską przez morze terytorialne i wody wewnętrzne oraz rosyjską (dzierżawioną) część Kanału Saimiańskiego do portów fińskich. W 2010 podpisano nowy układ w sprawie eksploatacji kanału, oznaczający wydłużenie dotychczasowych warunków eksploatacji kanału do 2063 roku, z tym że wyspa Małyj Wysockij powróci pod bezpośrednią jurysdykcję Rosji.

W 1968 r. ponownie oddano do użytku kanał o zapewnionej głębokości nawigacyjnej 4,35 metra i wymiarach w śluzach 85 metrów na 13,2 metra. Umożliwia to żeglugę statków o nośności do 2500 ton między portami śródlądowymi Wschodniej Finlandii a resztą Europy. Śródlądowe drogi wodne obejmują głębokowodne kanały systemu Jeziora Saimaa o łącznej długości 814 km i zapewnionej głębokości 4,2 metrów, główne kanały o łącznej długości 1560 km i zapewnionej głębokości 2,4 metra oraz ich odgałęzienia o długości 1203 km i minimalnej głębokości 2,4 metra. Daje to całkowitą długość 3577 km (dla porównania odległość z Moskwy do Barcelony wynosi 3600 km). Do pierwszej śluzy kanału od strony morza można podejść z wód międzynarodowych szlakiem długości 71 mil morskich lub bezpośrednio wzdłuż wybrzeża z fińskich wód terytorialnych. Długość samego kanału wynosi tylko 42,9 km (w tym w rosyjskiej części 19,6 km). Na tym odcinku znajduje się 8 śluz oraz i 13 mostów, w tym 7 zwodzonych. Dla porównania Kanał Elbląski ma 44 km długości (wraz z jeziorami 83 km).

Zobacz teżEdytuj