Kanał Skolwińskikanał wodny[1] przy Odrze, w Szczecinie, w Dolinie Dolnej Odry, pomiędzy Skolwinem a wyspą Żurawi Ostrów.

Kanał Skolwiński
Kontynent Europa
Państwo Polska
Województwo zachodniopomorskie
Początek Odra
53°30′36″N 14°37′44″E/53,510000 14,628889
Koniec Odra
53°31′21″N 14°37′48″E/53,522500 14,630000
Udostępniony dla żeglugi tak
Kanały wodne Polski

Kanał Skolwiński został włączony do morskich wód wewnętrznych[2][3]. Wody kanału znajdują się w granicach portu morskiego Szczecin.

Według danych z 23 października 2017 bezpieczne zanurzenie statków wynoszą:

  • 3,4 m – od północnego cypla Żurawiego Ostrowa do nabrzeża Fant,
  • 3,6 m – od nabrzeża Fant do południowego cypla Żurawiego Ostrowa[4].

Nad zachodnim brzegiem położona jest Fabryka Papieru „Szczecin-Skolwin”. Przy zachodnim brzegu znajduje się przystań żeglarska, administrowana przez Skolwin Yacht Club, a także sąsiadująca przystań Koła wędkarskiego nr 83 PZW „Okoń” Skolwin[5].

Do kanału uchodzą wody Skolwinki.

Do 1945 r. stosowano niemiecką nazwę Königsfahrt[6]. W 1949 r. ustalono urzędowo polską nazwę Kanał Skolwiński[7]. Nazwą oboczną jest Nurt Skolwiński[8].

PrzypisyEdytuj

  1. Komisja Nazw Miejscowości i Obiektów Fizjograficznych: Hydronimy. Izabella Krauze-Tomczyk, Jerzy Ostrowski (oprac. red). T. 1. Cz. 1: Wody płynące, źródła, wodospady. Warszawa: Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 2006, s. 255. ISBN 83-239-9607-5.
  2. Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 22 maja 2018 r. w sprawie granic między śródlądowymi wodami powierzchniowymi a morskimi wodami wewnętrznymi i wodami morza terytorialnego (Dz.U. z 2018 r. poz. 1138)
  3. Międzyodrze i Szczeciński Węzeł Wodny. Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej w Szczecinie. [dostęp 2017-10-24].
  4. Wykaz bezpiecznych zanurzeń statków dla portu Szczecin i rejonu Zalewu Szczecińskiego. Urząd Morski w Szczecinie, 2017-10-23. [dostęp 2017-10-24].
  5. PZW Okoń Skolwin koło nr 83. [dostęp 2017-10-24].
  6. Arkusz 2453 Pölitz. W: Topografische Karten (Meßtischblatt) 1:25 000. Reichsamt für Landesaufnahme, 1938.
  7. Rozporządzenie Ministra Administracji Publicznej z dnia 11 lutego 1949 r. o przywróceniu i ustaleniu nazw miejscowości (M.P. z 1949 r. nr 17, poz. 225, s. 4)
  8. PRNG - nazwy obiektów fizjograficznych. W: 2. zbiory danych Państwowego Rejestru Nazw Geograficznych [on-line]. Centralny Ośrodek Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficzne, 2017-10-09. [dostęp 2017-10-24].