Kanał Szymoński

kanał w Polsce, w województwie warmińsko-mazurskim

Kanał Szymońskikanał mazurski łączący jezioro Szymon z jeziorem Szymoneckim (zatoka jeziora Jagodnego). Przechodzi przez niego droga z Rucianego-Nidy, Pisza i Mikołajek do Węgorzewa (przez Giżycko). Jest to drugi pod względem długości z kanałów mazurskich, ustępuje swoją długością tylko kanałowi Jeglińskiemu.

Kanał Szymoński
Ilustracja
Zawody wędkarskie nad Kanałem Szymońskim
Państwo  Polska
Województwo  warmińsko-mazurskie
Droga wodna Kanały mazurskie
Długość 2,36 km
Głębokość
• średnia

1,8 m
Szerokość
• maksymalna

25 m
Początek
Akwen Szymon
współrzędne 53°54′03″N 21°40′01″E/53,900833 21,666944
Koniec
Akwen Jezioro Szymoneckie
współrzędne 53°53′30″N 21°38′26″E/53,891667 21,640556
Typ kanału żeglugowy
Położenie na mapie gminy Ryn
Mapa konturowa gminy Ryn, na dole po prawej znajduje się punkt z opisem „początek”, poniżej na lewo znajduje się również punkt z opisem „koniec”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, u góry po prawej znajduje się punkt z opisem „początek”, poniżej na lewo znajduje się również punkt z opisem „koniec”
Położenie na mapie województwa warmińsko-mazurskiego
Mapa konturowa województwa warmińsko-mazurskiego, blisko centrum na prawo znajduje się punkt z opisem „początek”, poniżej na lewo znajduje się również punkt z opisem „koniec”
Położenie na mapie powiatu giżyckiego
Mapa konturowa powiatu giżyckiego, na dole nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „początek”, natomiast na dole po lewej znajduje się punkt z opisem „koniec”

Historia kanałuEdytuj

Kanał został wykopany z inicjatywy władz pruskich w latach 1765–1772[1], jednak w 1789 roku wraz z okolicznymi kanałami przestał on funkcjonować. Podczas wojen napoleońskich został całkowicie zniszczony. Kanał odbudowano w czasie robót publicznych realizowanych w latach 1854–1857[2].

Kanał ma 2360 metrów długości, 25 metrów szerokości i średnio 1,8 metra głębokości[3]. Jego brzegi zostały wybetonowane podczas jedynego od II wojny światowej remontu w latach 50. XX wieku[2]. Na obu brzegach biegnie (częściowo zniszczona) ścieżka do burłaczenia[3].

Status kanałuEdytuj

Zgodnie z Rozporządzeniem Rady Ministrów z 2002 r. ws. klasyfikacji śródlądowych dróg wodnych, kanał ma klasę żeglowną Ia[4]. Na Mapie Podziału Hydrograficznego Polski kanał jest odcinkiem Pisy o identyfikatorze cieku 136584, nazwie Kanał Szymoński od jez. Szymoneckiego do jez. Szymon i identyfikatorze MPHP10 264173[5]. W planie gospodarowania wodami na obszarze dorzecza Wisły z 2011 został włączony do naturalnej jednolitej części wód PLRW200025264199 (Pisa od wypływu z jez. Kisajno do wypływu z jez. Tałty (EW. + z jez. Niegocin, Ryńskie))[6]. Znajduje się na obszarze chronionego krajobrazu Krainy Wielkich Jezior Mazurskich[7].

Przebudowa kanałuEdytuj

W listopadzie 2018 roku Urząd Marszałkowski Województwa Warmińsko-Mazurskiego oraz Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie rozpoczęły proces modernizacji dróg wodnych na Mazurach, w ramach którego kanał ma zostać przebudowany i pogłębiony, a jego infrastruktura umocniona[2][8]. Remont rozpoczął się w lutym 2021 roku, a ma zakończyć się w kwietniu 2023 roku[9][10][11]. Koszt remontu kanału wynosi ok. 32 milionów złotych[11].

OkoliceEdytuj

Przez kanał przechodzi droga ze Starej Rudówki do Szymonki. Most drogowy znajduje się na 650. metrze od strony jeziora Szymoneckiego[12]. Przy północnym brzegu (po stronie Starej Rudówki) znajdują się stanowiska artylerii niemieckiej z I wojny światowej[13].

Kanał bywa często odwiedzany przez wędkarzy[3][14], którzy w jego wodach łapią leszcze, okonie, sandacze, szczupaki i węgorze[15]. W przeszłości na kanale Mioduńskim oraz kanale Szymońskim odbywały się Grand Prix Polski i klubowe mistrzostwa Polski w wędkarstwie[15].

PrzypisyEdytuj

  1. Wojciech Kuczkowski, Szlak Wielkich Jezior Mazurskich: przewodnik dla turystów wodnych, Włodzimierz Kukawski (red.), wyd. Wydanie V (III w tej edycji), Warszawa: Oficyna Wydawnicza Alma-Press, s. 84, ISBN 978-83-7020-719-9, OCLC 1050838720 [dostęp 2021-04-15] (pol.).
  2. a b c Krzysztof Siemieński, Wielkie Jeziora Mazurskie – Od Pisza i Karwicy przez Mikołajki, Ryn, Giżycko do Węgorzewa, Rafał Sarna (red.), wyd. Wydanie II zaktualizowane, Warszawa: Nautica, 2021, s. 130, ISBN 978-83-66846-03-6 [dostęp 2021-04-15] (pol.).
  3. a b c Krzysztof Siemieński, Wielkie Jeziora Mazurskie – Od Pisza i Karwicy przez Mikołajki, Ryn, Giżycko do Węgorzewa, Rafał Sarna (red.), wyd. Wydanie II zaktualizowane, Warszawa: Nautica, 2021, s. 136, ISBN 978-83-66846-03-6 [dostęp 2021-04-15] (pol.).
  4. Dz. U. z 2002 r. Nr 77, poz. 695.
  5. Mapa Podziału Hydrograficznego Polski w skali 1:10 000 (warstwy shp i tabele dbf), 2014.
  6. Plan gospodarowania wodami na obszarze dorzecza Wisły (M.P. z 2011 r. nr 49, poz. 549)
  7. Generalna Dyrekcja Ochrony Środowiska, Obszar chronionego krajobrazu Krainy Wielkich Jezior Mazurskich [dostęp 2021-04-15].
  8. Telewizja Polska S.A, Remonty szlaków wodnych na Mazurach. Czas na Kanał Szymoński, olsztyn.tvp.pl [dostęp 2021-04-17] (pol.).
  9. PAP, Rozpoczyna się remont Kanału Szymońskiego na Mazurach | PortalMorski.pl, www.portalmorski.pl [dostęp 2021-04-15] (pol.).
  10. Ruszył remont trzech kanałów na szlaku Wielkich Jezior Mazurskich – Ministerstwo Funduszy i Polityki Regionalnej, www.funduszeeuropejskie.gov.pl [dostęp 2021-04-15].
  11. a b Agnieszka Giełażyn-Sasimowicz, Rozpoczyna się remont Kanału Szymońskiego, 11 lutego 2021 [dostęp 2021-04-17] (pol.).
  12. Krzysztof Siemieński, Wielkie Jeziora Mazurskie – Od Pisza i Karwicy przez Mikołajki, Ryn, Giżycko do Węgorzewa, Rafał Sarna (red.), wyd. Wydanie II zaktualizowane, Warszawa: Nautica, 2021, s. 129, ISBN 978-83-66846-03-6 [dostęp 2021-04-15] (pol.).
  13. Kanał Szymoński, mazury24.eu [dostęp 2021-04-17] (pol.).
  14. Dariusz Antosiak, Kanał Szymoński | wędkarstwo i ryby wędkuje.pl, wedkuje.pl, 2 stycznia 2010 [dostęp 2021-04-17] (pol.).
  15. a b Autorskie Studio Projektowe DEOS-Strony, Test ciężkiej mieszanki krąpiowo-leszczowej na Kanale Mioduńskim., Górek-Gliny – Wędkarstwo Wyczynowe, 31 grudnia 2011 [dostęp 2021-04-16] (pol.).

BibliografiaEdytuj

  • Jan Bałdowski „Warmia i Mazury, mały przewodnik” Wydawnictwo Sport i Turystyka Warszawa 1977 s. 210
  • Siemieński Krzysztof, Wielkie Jeziora Mazurskie – Od Pisza i Karwicy przez Mikołajki, Ryn, Giżycko do Węgorzewa, Rafał Sarna (red.), wyd. Wydanie II zaktualizowane, Warszawa: Nautica, 2021, ​ISBN 978-83-66846-03-6​ (pol.)
  • Kuczkowski Wojciech, Szlak Wielkich Jezior Mazurskich: przewodnik dla turystów wodnych, Włodzimierz Kukawski (red.), wyd. Wydanie V (III w tej edycji), Warszawa: Oficyna Wydawnicza Alma-Press, ​ISBN 978-83-7020-719-9​, OCLC 1050838720 (pol.)