Kanrin Maru

Kanrin Maru (jap. 咸臨丸) – pierwsza japońska korweta o napędzie śrubowo-żaglowym (pierwsza korweta parowa, "Kankō Maru" miała napęd kołowy). Została zamówiona przez rząd siogunatu w 1853 roku w Niderlandach, jedynym zachodnim kraju, z którym Japonia utrzymywała kontakty podczas okresu izolacji. Została dostarczona 21 września 1857 roku (nosząc nazwę "Japan") przez porucznika Willema Huyssena van Kattendijke z holenderskiej marynarki. Okręt był używany przez nowo założoną szkołę morską w Nagasaki, celem gromadzenia wiedzy na temat zachodniego szkutnictwa.

Kanrin Maru
Ilustracja
Klasa

korweta

Historia
Stocznia

Fop Smit, Kinderdijk, Niderlandy

Początek budowy

1853

Wodowanie

1857

 Dai-Nippon Teikoku Kaigun
Wejście do służby

21 września 1857

Wycofanie ze służby

1871

Los okrętu

rozbity podczas tajfunu w 1871 roku

Dane taktyczno-techniczne
Wyporność

300 t

Długość

50 m

Szerokość

7.3 m

Napęd
Silnik parowy zasilany węglem, 100 hp
Prędkość

6 w.

Uzbrojenie
12 dział

"Kanrin Maru" była okrętem śrubowym. Technologia ta została wprowadzona na Zachodzie zaledwie 10 lat wcześniej wraz z wodowaniem HMS "Rattlera". Korweta została zbudowana w stoczni Fopa Smita w Kinderdijk, gdzie w 1856 roku powstał także bliźniaczy "Bali", o ożaglowaniu szkunerowym, zbudowany na potrzeby holenderskiej marynarki[1].

PrzypisyEdytuj

  1. Isaac Titsingh: Secret Memoirs of the Shoguns: Isaac Titsingh and Japan 1779-1822. Timon Screech (red.). [dostęp 7/8/2012]. (ang.)zły zapis daty dostępu