Karol Bołdeskuł

Karol Alfred Bołdeskuł (ur. 4 listopada 1877, zm. po 1944) – pułkownik dyplomowany piechoty Wojska Polskiego.

Karol Alfred Bołdeskuł
pułkownik dyplomowany piechoty pułkownik dyplomowany piechoty
Data urodzenia 4 listopada 1877
Data śmierci po 1944
Przebieg służby
Lata służby do 1922
Siły zbrojne Wappen Kaisertum Österreich 1815 (Klein).png Armia Austro-Węgier
Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Jednostki Oddział II Informacyjny
Stanowiska szef oddziału
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka

ŻyciorysEdytuj

W czasie I wojny światowej, od jesieni 1915 roku do sierpnia 1917 roku, był szefem radiowywiadu państw centralnych na całym froncie wschodnim[1]. Z dniem 12 stycznia 1919 roku został przyjęty do Wojska Polskiego z byłej cesarskiej i królewskiej armii, z zatwierdzeniem posiadanego stopnia majora i przydzielony do Oddziału VI Informacyjnego Sztabu Generalnego[2][3]. W Oddziale VI zajmował stanowisko szefa Sekcji Spraw Wojskowo-Politycznych, a od lutego 1919 roku, po reorganizacji, szefa Sekcji Spraw Zachodu[4]. 1 kwietnia 1919 został wyznaczony na stanowisko szefa tego oddziału, a po reorganizacji przeprowadzonej w maju 1919 - szefa Oddziału II Informacyjnego Naczelnego Dowództwa[5]. 22 maja 1920 roku został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 roku w stopniu pułkownika, w piechocie, w grupie oficerów byłej armii austriacko-węgierskiej[6]. Od 1 czerwca 1921 roku jego oddziałem macierzystym był Oddział V Sztabu Generalnego[7]. 8 czerwca 1922 roku został wcielony do 21 pułku piechoty w Warszawie, jako oddziału macierzystego[8].

Z dniem 1 października 1922 roku przeniesiony został, w drodze superrewizji (uznany za inwalidę), w stan spoczynku[9][10]. 26 października 1923 roku Prezydent RP Stanisław Wojciechowski zatwierdził go w stopniu pułkownika Sztabu Generalnego[11]. Na emeryturze mieszkał w Warszawie[12][13][14].

PrzypisyEdytuj

  1. Nowik 2011 ↓, s. 19.
  2. Dziennik Rozkazów Wojskowych Nr 7 z 23 stycznia 1919 roku, poz. 266.
  3. Dziennik Rozkazów Wojskowych Nr 8 z 25 stycznia 1919 roku, poz. 311.
  4. Czarnecka 2003 ↓, s. 5.
  5. Czarnecka 2003 ↓, s. 10, 12.
  6. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 20 z 29 maja 1920 roku, poz. 527.
  7. Spis oficerów 1921 ↓, s. 7, 563.
  8. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 13 z 8 czerwca 1922 roku, s. 398.
  9. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 42 z 1 listopada 1922 roku, s. 815.
  10. Spis oficerów rezerwy 1922 ↓, s. 23.
  11. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 70 z 7 listopada 1923 roku, s. 739.
  12. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 1578.
  13. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 1407.
  14. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 882.

BibliografiaEdytuj