Otwórz menu główne

Karol Fryderyk Minter

Grób Karola Fryderyka Mintera na cmentarzu ewangelicko-augsburskim w Warszawie, zniszczony w czasie Powstania warszawskiego

Karol Fryderyk Minter (właściwie: Karl Friedrich, ur. 1780, Szczecin – zm. 2 lutego 1847, Warszawa) – młodszy brat architekta Wilhelma Henryka, malarz, litograf, przedsiębiorca warszawski.

Minter zaczął swą karierę jako malarz; wykształcenie otrzymał w Kopenhadze, gdzie działał jako portrecista i malarz miniatur portretowych. Ok. r. 1811 przeniósł się do Berlina, w r. 1814 wykonał portret naturalnej wielkości króla pruskiego Fryderyka Wilhelma III. Ok.r. 1822 pośpieszył na wezwanie starszego brata Wilhelma do Warszawy, gdzie początkowo utrzymywał się z wykonywania miniatur portretowych i litografii. Wkrótce, szczególnie po wydaniu serii litografii Zbiór portretów ludzi sławnych za panowania Stanisława Augusta (1826) zyskał uznanie i otrzymał od Kwatermistrzostwa Generalnego kierownictwo nad pracami przy wielkiej mapie topograficznej Kongresówki. Prace trwały do 1843 i były wykonywane w atelier sztycharskim Mintera. Wykonano tam również wiele rycin portretowych i religijnych.

W 1828 w rejonie ówczesnego placu Dzieciątka Jezus i Świętokrzyskiej założył odlewnię metalowej galanterii użytkowej i artystycznej. Przekazana w roku 1835 synowi Karolowi Warszawska Fabryka Minterów stała się wkrótce największym zakładem tego typu w Imperium Rosyjskim[1].

Żonaty od 1811 z Johanną Julianą Grohse (zm. 1855), został pochowany wraz z żoną i synem na warszawskim cmentarzu ewangelickim (Al.F nr 44).

Również najmłodsza siostra obu Minterów, Henryka Beyer z Minterów, matka znanego fotografa warszawskiego Karola Beyera, była uzdolnioną malarką.

PrzypisyEdytuj

  1. Encyklopedia Warszawy. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1994, s. 929. ISBN 83-01-08836-2.

BibliografiaEdytuj

  • Edward Rastawiecki, Słownik malarzów polskich tudzież obcych w Polsce osiadłych lub czasowo w niej przebywających, I -III, Warszawa 1850-57
  • Eugeniusz Szulc, Cmentarz ewangelicko-augsburski w Warszawie, Warszawa 1989