Karol Strasburger

polski aktor i prezenter telewizyjny, głównie znany jako prowadzący teleturnieju "Familiada" od 1994 roku, emitowanego w TVP2

Karol Edward Strasburger (ur. 2 lipca 1947 w Warszawie) – polski aktor teatralny i filmowy oraz prezenter telewizyjny. Od 17 września 1994 prowadzi teleturniej TVP2 Familiada.

Karol Strasburger
Ilustracja
Karol Strasburger (2012)
Data i miejsce urodzenia 2 lipca 1947
Warszawa
Zawód aktor, prezenter
Współmałżonek 1. Barbara Burska
2. Irena Morcińczyk
(1981−2013; jej śmierć)
3. Małgorzata Weremczuk
(od 10 sierpnia 2019)
Lata aktywności od 1970

ŻyciorysEdytuj

MłodośćEdytuj

W młodości uprawiał gimnastykę sportową w klubie Legia Warszawa (największe osiągnięcie – drużynowe mistrzostwo Polski w 1964) oraz występował w cyrku[1].

Początkowo był studentem Wyższej Szkoły Morskiej w Szczecinie, a następnie absolwentem Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Warszawie. Na PWST w Warszawie studiował w latach 1967–1971.

KarieraEdytuj

Jako aktor zadebiutował w 1970 w serialu Kolumbowie. Po ukończeniu PWST został zaangażowany do Teatru Dramatycznego m.st. Warszawy, którego dyrektorem do 1982 był Gustaw Holoubek. W tym teatrze pracował do połowy lat 80. Zagrał m.in. w Królu Learze w reż. Jerzego Jarockiego (1977), w Mordzie w katedrze (1983) też w reż. Jarockiego, Nocy Listopadowej (1978) w reż. Macieja Prusa i Operetce Witolda Gombrowicza. W latach 70. zagrał wiele ról w filmach wschodnioniemieckich i czechosłowackich. W 1976 wystąpił w serialu Polskie drogi w reżyserii Janusza Morgensterna.

W wyborach w 1991 kandydował do Sejmu z listy Polskiej Partii Przyjaciół Piwa.

Od 17 września 1994 roku prowadzi teleturniej Familiada[2].

We wrześniu 2008 wydał własną książkę kulinarną Apetyt na życie[3][4]. Latem 2010 wystąpił gościnnie w teledysku do piosenki grupy Afromental, „Rock&Rollin’ Love”. Ponadto wystąpił w odcinku specjalnym 71. edycji teleturnieju Jeden z dziesięciu, wyemitowanym z okazji 60-lecia istnienia TVP w październiku 2012. Współpracował z Teatrem Komedia i Teatrem Bajka w Warszawie.

W 2018 brał udział w pierwszej edycji programu telewizji Polsat Lepiej późno niż wcale.

W 2020 pojawił się gościnnie w albumie „Socjalibacja” zespołu Łydka Grubasa.[5]

Życie prywatneEdytuj

Jest synem Edwarda Karola Strasburgera (1920−2002), pochodzącego z rodziny niemieckich ewangelików, przybyłych do Warszawy w końcu XVIII w. z Freiberga w Saksonii[6] i Ireny z domu Łyżwińskiej (1920−1968)[7], wnukiem prof. Edwarda Karola Strasburgera[8].

Pierwsze małżeństwo z aktorką Barbarą Burską (ur. 1947) zakończyło się rozwodem. W 1981 poślubił [9] Irenę Morcińczyk (1947–2013)[10][11][12]. 10 sierpnia 2019 ożenił się z Małgorzatą Weremczuk (ur. 1984), z którą od kilku lat był w związku[13]. W 2019 przyszła na świat ich córka, Laura[14].

FilmografiaEdytuj

NagrodyEdytuj

Nagroda Rok Kategoria Wynik
Telekamery 1999 Teleturnieje i gry III miejsce
2000 III miejsce
2001 IV miejsce
2003 Teleturniej II miejsce
2015 Osobowość telewizyjna IV miejsce
2019 IV miejsce

PrzypisyEdytuj

  1. wg programu MC 2 Maszyna czasu Manna i Materny (8/10) z 6 sierpnia 2007
  2. Ryszard Krajewski – telewizja 3D to przyszłość. wirtualnemedia.pl.
  3. Karol Strasburger – apetyt na życie. ksiazki.wp.pl. [dostęp 2014-09-02].
  4. Grupa Wirtualna Polska: Karol Strasburger – apetyt na życie – książka. ksiazki.wp.pl. [dostęp 2017-05-06].
  5. Spotkanie z zespołem Łydka Grubasa, karnet.krakow.pl [dostęp 2020-02-12] (ang.).
  6. Edward Karol Strasburger (1920-2002) w Wielkiej Genealogii Minakowskiego
  7. Irena Łyżwińska w Wielkiej Genealogii Minakowskiego
  8. Karol Edward Strasburger w Wielkiej Genealogii Minakowskiego
  9. Tygodnik „Rewia” nr 32, 10 sierpnia 2016, s. 44–45
  10. Irena Strasburger
  11. Największy playboy PRL. historia.wp.pl. [dostęp 30 sierpnia 2014].
  12. Karol Strasburger. film.wp.pl. [dostęp 28 stycznia 2011].
  13. Małgorzata Weremczuk Kim jest partnerka Karola Strasburgera? Wiek, Facebook, Instagram. gala.pl. [dostęp 10 września 2018].
  14. 72-letni Karol Strasburger został ojcem. „Laura jest piękna jak lalec, www.wprost.pl [dostęp 2020-04-13] (pol.).

BibliografiaEdytuj