Otwórz menu główne

Karol Wątorek (ur. 29 września 1875 w Dobczycach pow. myślenicki, zm. 12 lutego 1944 we Lwowie) – polski inżynier budowy kolei, rektor Politechniki Lwowskiej.

Po ukończeniu w 1893 Gimnazjum św. Anny w Krakowie, studiował przez rok na Uniwersytecie Jagiellońskim i przez kolejne 4 lata na Wydziale Inżynieryjnym Politechniki Lwowskiej (dalej: PLw). Bezpośrednio po studiach był asystentem katedry budowy mostów, po czym przez 10 lat pracował przy budowie kolei. W 1907 obronił doktorat, w roku akademickim 1908/09 pracował na PLw jako docent prywatny, zastępca profesora kolejnictwa. W 1909 został profesorem nadzwyczajnym, a w 1912 profesorem zwyczajnym. W czasie I wojny światowej zmobilizowany do armii austriackiej. Następnie, aż do 1941 roku profesor budowy kolei żelaznych na PLw, w 1918/19 dziekan Wydziału Inżynieryjnego, w 1924/25 rektor Politechniki Lwowskiej.

Odznaczony m. in. Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (1929)[1][2][3].

PrzypisyEdytuj

  1. 27 listopada 1929 „za zasługi na polu naukowem” M.P. z 1929 r. nr 278, poz. 644
  2. Część urzędowa. „Gazeta Lwowska”, s. 4, Nr 283 z 8 grudnia 1929. 
  3. Kronika. Dekoracja Orderem Odrodzenia Polski. „Gazeta Lwowska”, s. 5, Nr 58 z 11 marca 1930. 

BibliografiaEdytuj