Karty szwajcarskie do gry

Karty szwajcarskie do gry – talia, która składa się z 36 lub 48 kart o kolorach:

  • Bouclier jeu de carte.svg SchiltendeutschschweizerBlatt.svg SchiltendeutschschweizerBlatt.jpg Tarcz (odpowiednik pika w kartach francuskich)
  • RosendeutschschweizerBlatt.svg Kwiatów (odpowiednik kiera w kartach francuskich)
  • EichelndeutschschweizerBlatt.svg Żołędzi (odpowiednik trefla w kartach francuskich)
  • SchellendeutschschweizerBlatt.svg Dzwonków Janczarskich (odpowiednik kara w kartach francuskich)
Obszar występowania tradycyjnego wzorca szwajcarskiego zaznaczono na pomarańczowo
Pełna talia w stylu szwajcarskim.

Figury w kartach typu szwajcarskiego są niemal identyczne jak kartach do gry w skata

  • Król (odpowiednik króla w kartach francuskich)
  • Wyżnik (odpowiednik damy w kartach francuskich)
  • Niżnik (odpowiednik waleta w kartach francuskich)
  • Chorągiew (odpowiednik dziesiątki w kartach francuskich)

oraz blotki

  • dziewiątkę
  • ósemkę
  • siódemkę
  • szóstkę
  • dwójkę (można ją interpretować jako as)(można ją także nazwać po swojsku tuzem)

Rzadziej można spotkać także talie które zawierają piątkę, czwórkę i trójkę

Wzór występuje na terenie Liechtensteinu oraz Szwajcarii a dokładniej w kantonach: Szafuza, Zurych, Turgowia, Lucerna, Zug, St. Gallen, Appenzell Innerrhoden, Appenzell Ausserrhoden, Obwalden, Nidwalden, Uri, Schwyz i Glarus

HistoriaEdytuj

 
Chorągiew Czerwienna

Pierwsze karty pojawiły się w Szwajcarii około 1376 roku, a w roku 1377 zakonnik z Bazylei Jan opisał spotkaną przez niego talię kart. Talia zawierała czterech króli siedzących na tronie a każdy z nich miał swój symbol. Król miał dwóch swoich „poddanych” jeden z nich miał symbol na górze a drugi na dole. W XV wieku pojawił się szwajcarski system kolorów (tarcze, kwiaty, żołędzie i dzwonki). W większości talii wyprodukowanych w tamtych czasach król siedział na tronie a wyżniki i niżniki stali trzymając swój symbol. Charakterystyczną cechą dla tego wzoru są chorągwie które były popularne także na terenie południowych Niemiec a zwłaszcza w okolicach Alp (jak na przykład talia autorstwa Petera Flötnera z roku 1545). Dziś chorągiew jako karta przetrwała tylko na terenie Szwajcarii.

BibliografiaEdytuj