Katarzyna Kubisiowska

polska dziennikarka i autorka książek

Katarzyna Kubisiowska (ur. 30 maja 1971 w Krakowie) – polska dziennikarka, członkini redakcji Tygodnika Powszechnego, autorka książek, działaczka opozycji demokratycznej w PRL.

Katarzyna Kubisiowska
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

30 maja 1971[1]
Kraków

Zawód, zajęcie

dziennikarka,
autorka książek

ŻyciorysEdytuj

Urodziła się jako córka robotnika Edwarda Kubisiowskiego oraz archiwistki Anny z domu Kobieli; młodsza siostra Piotra (ur. 1965)[2][3][4].

W latach 80. współpracowała przy budowaniu struktur opozycyjnej organizacji młodzieżowej, Federacji Młodzieży Walczącej na terenie Krakowa (poza Nową Hutą)[1]. Współorganizatowała struktury szkolne Federacji Młodzieży Walczącej w kilkunastu szkołach średnich[1]. Była animatorką działalności szeregu grup federacyjnych[1]. Od 1986 była członkinią Krakowskiej Rady Koordynacyjnej FMW[1]. Publikowała teksty w młodzieżowej prasie niezależnej, była także jej kolporterką[1]. Zdała maturę w V Liceum Ogólnokształcącym im. Augusta Witkowskiego w Krakowie. W 1995 ukończyła studia filmoznawcze na Uniwersytecie Jagiellońskim. Obroniła pracę magisterską Motyw domu w filmach Romana Polańskiego napisaną pod kierunkiem Tadeusza Lubeskiego[5][6].

Zadebiutowała jako dziennikarka w 1996 na łamach tygodnika Przekrój[7]. Publikowała teksty w miesięczniku Film, dziennikach Rzeczpospolita oraz Gazeta Wyborcza[7]. W 2006 zawodowo związała się na stałe z redakcją Tygodnika Powszechnego, gdzie pracuje w działach „Kultura” i „Reportaż”[6]. Od 2019 współtworzy Podkast Powszechny (wydawany online przez Tygodnik Powszechny)[8], w ramach którego prowadzi rozmowy w cyklach Punkt zwrotny[9] oraz Własny pokój[10]. Prowadziła warsztaty czytelnicze dla kobiet osadzonych w areszcie śledczym w Krakowie[11][12], lekcje czytania dla licealistek[13] oraz warsztaty z kreatywnego pisania reportażu[14][15][16]. W 2012 na łamach Tygodnika Powszechnego skrytykowała reality-show Surowi rodzice TVN, oceniając że program stanowi „przepis na to, jak nie wychowywać dzieci”[17], co spotkało się z publiczną, negatywną oceną przedstawicielki TVN[17]. Za swoją pracę uzyskała nominacje do szeregu nagród dziennikarskich. W 2015 znalazła się w finale Nagrody im. Barbary Łopieńskiej[18][19]. Była dwukrotnie nominowana do nagrody Grand Press w kategorii „Wywiad” (2015, 2019)[20][21][22][23] oraz dwukrotnie nominowana do Nagrody Dziennikarzy Małopolski (2013, 2018)[24].

Była współautorką książek Panorama kina najnowszego. 1980–1995. Leksykon (1997) oraz Lektury na ekranie, czyli mały leksykon adaptacji filmowych (1999). Opublikowała sześć książek autorskich, w tym: zbiór rozmów z Justyną Pronobis-Szczylik i Cezarym Szczylikiem Rak po polsku (2014); książki biograficzne o Jerzym Pilchu (Pilch w sensie ścisłym, 2016)[25][26][27][a], Danucie Szaflarskiej (Grać, aby żyć, 2019)[28] i Jerzym Vetulanim (Piękny umysł, dzikie serce, 2022)[29][30][31][32][33]; wywiad-rzekę z Wojciechem Mannem Głos (2020)[34] oraz zbiór jej wywiadów opublikowanych na łamach Tygodnika Powszechnego zatytułowany Blisko, bliżej (2021)[7][35]. W 2020 została laureatką Nagrody Krakowa Miasta Literatury UNESCO, realizowana przez KBF ze środków miasta Krakowa[6].

KsiążkiEdytuj

  • Lektury na ekranie, czyli mały leksykon adaptacji filmowych, wraz z Barbarą Kosecką (Znak, 1999)
  • Rak po polsku (Czarne, 2014)
  • Pilch w sensie ścisłym (Znak, 2016)
  • Szaflarska. Grać, aby żyć (W.A.B., 2019)
  • Głos. Wojciech Mann w rozmowie z Katarzyną Kubisiowską (Znak, 2020)
  • Blisko, bliżej. Rozmowy o tym, co najważniejsze (Znak, 2021)
  • Vetulani. Piękny umysł, dzikie serce (Znak, 2022)

Nagrody i wyróżnieniaEdytuj

UwagiEdytuj

  1. Jerzy Pilch negatywnie odniósł się do biografii Pilch w sensie ścisłym. W wyniku decyzji o wydaniu książki zerwał kontakt z Katarzyną Kubisiowską, z którą wcześniej się przyjaźnił. Biografia uzyskała zarówno krytyczne, jak i przychylne recenzje.

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d e f g „Dziękujemy za wolność” – medale dla ludzi wydawnictw podziemnych. sss.net.pl, 22 grudnia 2016. [dostęp 31 marca 2022]. [zarchiwizowane z tego adresu].zły zapis daty dostępu
  2. Katarzyna Kubisiowska: Znaczek. Pamięci Edwarda Kubisiowskiego. wyborcza.pl, 26 sierpnia 2017. [dostęp 1 kwietnia 2022].zły zapis daty dostępu
  3. Tadeusz Isakowicz-Zaleski: Zmarł Edward Kubisiowski. isakowicz.pl, 12 listopada 2011. [dostęp 2021-02-01].
  4. Nekrolog Edwarda Kubisiowskiego. wyborcza.pl, 15 listopada 2011. [dostęp 2021-02-01].
  5. Katarzyna Kubisiowska. czarne.com.pl. [dostęp 30 marca 2022]. [zarchiwizowane z tego adresu].zły zapis daty dostępu
  6. a b c d Katarzyna Kubisiowska. miastoliteratury.pl. [dostęp 30 marca 2022]. [zarchiwizowane z tego adresu].zły zapis daty dostępu
  7. a b c Blisko, bliżej. znak.com.pl, 2021. [dostęp 30 marca 2022]. [zarchiwizowane z tego adresu].zły zapis daty dostępu
  8. Podkast Powszechny. tygodnikpowszechny.pl. [dostęp 1 kwietnia 2022]. [zarchiwizowane z tego adresu].zły zapis daty dostępu
  9. Punkt zwrotny. tygodnikpowszechny.pl. [dostęp 1 kwietnia 2022]. [zarchiwizowane z tego adresu].zły zapis daty dostępu
  10. Własny pokój. tygodnikpowszechny.pl. [dostęp 1 kwietnia 2022]. [zarchiwizowane z tego adresu].zły zapis daty dostępu
  11. Startuje kolejna edycja Szkoły czytania dla osadzonych w krakowskich więzieniach. miastoliteratury.pl. [dostęp 26 maja 2022]. [zarchiwizowane z tego adresu].zły zapis daty dostępu
  12. Julia Kalęba: Rusza szkoła czytania dla więźniów. "Będziemy czytać, żeby się spotkać". krakow.naszemiasto.pl, 31 marca 2022. [dostęp 26 maja 2022]. [zarchiwizowane z tego adresu].zły zapis daty dostępu
  13. Elżbieta Kramarz: Lekcje czytania z „Tygodnikiem Powszechnym”. sobieski.krakow.pl, 13 grudnia 2021. [dostęp 5 lipca 2022]. [zarchiwizowane z tego adresu].zły zapis daty dostępu
  14. Nowy Świat. Kurs reportażu i opowieści z „Tygodnikiem Powszechnym”. pisz.miastoliteratury.pl, 2022. [dostęp 5 lipca 2022]. [zarchiwizowane z tego adresu].zły zapis daty dostępu
  15. Kurs reportażu z dziennikarzami „Tygodnika Powszechnego” dla początkujących. pisz.miastoliteratury.pl. [dostęp 5 lipca 2022]. [zarchiwizowane z tego adresu].zły zapis daty dostępu
  16. Pisz kreatywnie! Rusza program kursów kreatywnego pisania. krakow.pl, 11 lutego 2020. [dostęp 5 lipca 2022]. [zarchiwizowane z tego adresu].zły zapis daty dostępu
  17. a b Program wzbudzał sprzeciw. "Najczęściej stosowali przemoc werbalną i psychiczną" [FRAGMENT KSIĄŻKI]. Onet.pl, 15 czerwca 2022. [dostęp 5 lipca 2022]. [zarchiwizowane z tego adresu].zły zapis daty dostępu
  18. a b Dziennikarki "Tygodnika" w finale nagrody im. Barbary Łopieńskiej. tygodnikpowszechny.pl, 15 kwietnia 2015. [dostęp 1 kwietnia 2022]. [zarchiwizowane z tego adresu].zły zapis daty dostępu
  19. a b Nagroda im. Barbary Łopieńskiej za najlepszy wywiad prasowy 2014 dla Małgorzaty I. Niemczyńskiej. publica.pl, 21 kwietnia 2015. [dostęp 1 kwietnia 2022].zły zapis daty dostępu
  20. a b Grand Press 2015. Znamy nominowanych dziennikarzy i materiały. Onet.pl, 10 grudnia 2015. [dostęp 1 kwietnia 2022]. [zarchiwizowane z tego adresu].zły zapis daty dostępu
  21. a b Piotr Pacewicz przeprowadził najlepszy wywiad. grandpress.press.pl, 2015. [dostęp 1 kwietnia 2022]. [zarchiwizowane z tego adresu].zły zapis daty dostępu
  22. a b 55 nominacji do Grand Press 2019: publikujemy pełną listę. grandpress.press.pl, 10 grudnia 2019. [dostęp 30 marca 2022]. [zarchiwizowane z tego adresu].zły zapis daty dostępu
  23. a b Dziennikarze „Tygodnika” nominowani do Grand Press 2019. tygodnikpowszechny.pl, 10 grudnia 2019. [dostęp 30 marca 2022]. [zarchiwizowane z tego adresu].zły zapis daty dostępu
  24. a b c d Nagrody dla „Tygodnika”. tygodnikpowszechny.pl. [dostęp 1 kwietnia 2022]. [zarchiwizowane z tego adresu].zły zapis daty dostępu
  25. Pilch w sensie ścisłym. Biografia. znak.com.pl, 2016. [dostęp 30 marca 2022]. [zarchiwizowane z tego adresu].zły zapis daty dostępu
  26. Łukasz Wojtusik: Katarzyna Kubisiowska o biografii Jerzego Pilcha "Pilch w sensie ścisłym". tokfm.pl, 26 października 2016. [dostęp 30 marca 2022].zły zapis daty dostępu
  27. Andrzej Franaszek: "Pilch w sensie ścisłym". Życiorys otwarty. polskieradio.pl, 5 października 2016. [dostęp 30 marca 2022]. [zarchiwizowane z tego adresu].zły zapis daty dostępu
  28. Szaflarska. Grać, aby żyć. znak.com.pl, 2019. [dostęp 30 marca 2022]. [zarchiwizowane z tego adresu].zły zapis daty dostępu
  29. Vetulani. Piękny umysł, dzikie serce. znak.com.pl, 2022. [dostęp 30 marca 2022]. [zarchiwizowane z tego adresu].zły zapis daty dostępu
  30. Maria Mazurek: Jerzy Vetulani. Ekscentryk, kobieciarz, kabareciarz. Najdziwniejszy naukowiec w Polsce. Rozmowa z Katarzyną Kubisiowską. plus.polskatimes.pl, 4 kwietnia 2022. [dostęp 12 kwietnia 2022]. [zarchiwizowane z tego adresu].zły zapis daty dostępu
  31. Katarzyna Kubisiowska: Chciał być jak dobry czarodziej. "Miałem marzenie, żeby poprawić świat" [FRAGMENT KSIĄŻKI]. kultura.onet.pl, 11 kwietnia 2022. [dostęp 12 kwietnia 2022]. [zarchiwizowane z tego adresu].zły zapis daty dostępu
  32. Katarzyna Kubisiowska: Iluminacja. miesiecznik.znak.com.pl, kwiecień 2022. [dostęp 12 kwietnia 2022]. [zarchiwizowane z tego adresu].zły zapis daty dostępu
  33. Katarzyna Kubisiowska: Vetulani. Piękny umysł, dzikie serce. gazetapowiatowa.pl, 3 marca 2022. [dostęp 30 marca 2022]. [zarchiwizowane z tego adresu].zły zapis daty dostępu
  34. Głos. Wojciech Mann w rozmowie z Katarzyną Kubisiowską. znak.com.pl, 2020. [dostęp 30 marca 2022]. [zarchiwizowane z tego adresu].zły zapis daty dostępu
  35. Bliskie rozmowy z ludźmi kultury: Katarzyna Nosowska, Ja pas. vogue.pl, 19 grudnia 2021. [dostęp 30 marca 2022]. [zarchiwizowane z tego adresu].zły zapis daty dostępu
  36. 363 dni bez Nobla. tygodnikpowszechny.pl, 13 listopada 2017. [dostęp 1 kwietnia 2022]. [zarchiwizowane z tego adresu].zły zapis daty dostępu