Katarzyna Nosowska

polska wokalistka

Katarzyna Nosowska (ur. 30 sierpnia 1971 w Szczecinie) – polska piosenkarka, autorka tekstów, kompozytorka, felietonistka i osobowość medialna. Członkini Akademii Fonograficznej Związku Producentów Audio-Video (ZPAV)[4]. Honorowa Ambasadorka Szczecina[5].

Katarzyna Nosowska
Ilustracja
Katarzyna Nosowska z Jerzym Owsiakiem podczas XXV Pol’and’Rock Festival
Data i miejsce urodzenia 30 sierpnia 1971
Szczecin
Gatunki rock[1][2]
Zawód piosenkarka, autorka tekstów, kompozytorka, felietonistka
Aktywność od 1989[3]
Wydawnictwo PolyGram Polska, Universal Music Polska, QL Music, Supersam Music, Kayax
Powiązania Włochaty, Kafel, Dum-Dum, No Way Out, Vivid
Zespoły
Hey
Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi
Faksymile
Strona internetowa

W latach 1992–2017 wokalistka zespołu rockowego Hey, z którym wydała 11 albumów studyjnych: Fire (1993), Ho! (1994), ? (1995), Karma (1997), Hey (1999), sic! (2001), Music Music (2003), Echosystem (2005), Miłość! Uwaga! Ratunku! Pomocy! (2009), Do rycerzy, do szlachty, doo mieszczan (2012) i Błysk (2016). Wydała też siedem albumów solowych: puk.puk (1996), Milena (1998), Sushi (2000), UniSexBlues (2007), Osiecka (2008), 8 (2011) i Basta (2018). Za sprzedaż solowych albumów odebrała jedną podwójnie platynową płytę, jedną platynową i cztery złote.

Laureatka Paszportu „Polityki”, Dorocznej Nagrody Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, trzykrotnie nagrody za „najlepszą kreację aktorską” na Festiwalu Polskich Wideoklipów Yach Film[6][7] i 27-krotnie nagrody „Fryderyka” (w tym 11 z zespołem Hey)[8]. Odznaczona Złotym Krzyżem Zasługi (2013)[9].

Okrzyknięta najlepszą polską wokalistką według redakcji magazynu „Machina[10].

MłodośćEdytuj

Urodziła się 30 sierpnia 1971[11] w Szczecinie[12]. Jest jedynaczką[13]. Jej ojciec był marynarzem, który z czasem uzależnił się od alkoholu[13][14]. Rodzina jej babki ze strony matki, Krystyny, została wymordowana 1 listopada 1943 podczas zbrodni w Kałęczynie[15][16].

Ukończyła naukę w Technikum Odzieżowym w Szczecinie[17]. Po zdaniu matury planowała rozpocząć naukę w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej w Warszawie, jednak nie dostała się[17][18]. Podjęła wówczas pracę na poczcie, gdzie wprowadzała dane do komputera[17].

Będąc uczennicą Szkoły Podstawowej nr 11 w Szczecinie, należała do chóru szkolnego[12]. Następnie śpiewała w chórze Politechniki Szczecińskiej[19].

Kariera muzycznaEdytuj

Będąc nastolatką, pojechała w ramach Ochotniczego Hufca Pracy do NRD, gdzie poznała Marka, gitarzystę zespołu Włochaty Odkurzacz, który zachęcił ją do występów scenicznych[20][18]. Pierwszym zespołem, w którym profesjonalnie śpiewała, były Szklane Pomarańcze, nastomiast pierwszy występ publiczny zaliczyła z zespołem Włochaty podczas koncertu w szczecińskim klubie „Pinokio” w 1989[3][18]. Następnie współpracowała z grupami Kafel[17], Dum-Dum[20], No Way Out czy Vivid oraz agrywała chórki dla Pidżamy Porno[20] i Aliansu. W 1990 zaczęła występować gościnnie w piosenkach wielu polskich wykonawców, m.in. Świetlików, Dezertera, Ścianki, Voo Voo, Piotra Banacha czy Pidżamy Porno.

W 1992 została wokalistką zespołu Hey założonego przez Piotra Banacha[17]. Po występie na festiwalu w Jarocinie, na którym zdobyli nagrodę dziennikarzy[19], otrzymali od Katarzyny Kanclerz propozycję nagrania albumu studyjnego[17]. Płyta pt. Fire ukazała się 8 lutego 1993[21] i osiągnęła sukces pod względem sprzedaży[22]. Łącznie wydała z Hey 11 płyt studyjnych. W październiku 2017 ogłosiła zawieszenie działalności zespołu[23].

Solowy debiut fonograficzny zaliczyła 16 września 1996 wydaniem albumu pt. puk.puk[24]. Otrzymała za niego „Fryderyka” w kategorii „album roku muzyka alternatywna”[25]. 8 marca 1998 wydała drugi solowy album pt. Milena[26], a 15 maja 2000 – trzeci pt. Sushi[27], za który odebrała „Fryderyka” w kategorii „album roku muzyka alternatywna”[28]. W 2001 uczestniczyła w projekcie Yugoton i zaśpiewała w trzech utworach z albumu Michała Żebrowskiego pt. Lubię, kiedy kobieta.

28 maja 2007 wydała czwarty album solowy pt. UniSexBlues. Wydawnictwo zostało nagrodzone „Fryderykiem” w kategorii „album roku muzyka alternatywna”, pochodzący z płyty singiel „Era retuszera” wyróżniono tytułem „piosenki roku”, a zrealizowany do niego teledysk – „wideoklipu roku[29]. 28 listopada wydała płytę pt. Osiecka (2008)[30], na której zawarła piosenki z tekstami Agnieszki Osieckiej[31][32]. Wydawnictwo zapewniło jej „Fryderyka” w kategorii „album roku piosenka poetycka”[33]. 23 września 2011 zaprezentowała szósty album pt. 8[34]. Od 1996 odebrała sześć „Fryderyków” dla „autora roku” (1996, 2000, 2005, 2008, 2010)[25][28][35][29][36] i trzy dla „wokalistki roku” (2005, 2008, 2009)[35][29][33].

 
Katarzyna Nosowska w trakcie koncertu, 2010

W 2009 wystąpiła gościnnie w piosenkach „Wiedza” i „Notes” z płyty zespołu Pustki pt. Kalambury. W lutym 2010 uczestniczyła w nagraniu koncertowego DVD Pustek z serii Najmniejszy koncert świata, które ukazało się 29 października 2010.

12 października 2018 wydała kolejny album solowy pt. Basta, za który odebrała „Fryderyka” w kategorii „album roku alternatywa”[37]. W listopadzie opublikowała własną wersję piosenki „Coraz bliżej święta”, wykorzystaną w kampanii reklamowej Coca-Coli[38].

Była trzykrotnie mianowana dyrektorką artystyczną projektu Męskie Granie (2012, 2013, 2019); za każdym razem brała udział w nagraniach singla promującego projekt: „Ognia!” z Markiem Dyjakiem (2012)[39], „Jutro jest dziś” z O.S.T.Rym (2013)[39] i „Sobie i wam” z Tomaszem Organkiem, Krzysztofem Zalewskim i Igorem Walaszkiem (2019)[40].

W trakcie trwania pandemii COVID-19 wzięła udział w akcji #hot16challenge2, promującej zbiórkę funduszy na rzecz personelu medycznego[41].

Działalność pozamuzycznaEdytuj

 
Katarzyna Nosowska podczas Festiwalu Góry Literatury, 2018

Publikowała felietony w miesięcznikachFilipinka[42], „Muza” i „Zwierciadło”. W 2018 nakładem wydawnictwa Wielka Litera ukazała się debiutancka powieść Nosowskiej pt. „A ja żem jej powiedziała...[43], którą wyróżniono tytułem Bestsellera Empiku 2018 w kategorii „literatura polska”[44].

Była jurorką w programie Mini Playback Show (1997–1999). Współprowadziła autorską audycję „Tranzytem do niebytu” w stacji radiowej Roxy FM[45].

Była jedną z bohaterek filmów dokumentalnych: Dzieci Jarocina (2000), Przystanek Woodstock – Najgłośniejszy Film Polski (2003) i Historia polskiego rocka (2008)[46][47]. Zagrała gościnnie w serialach Niania (2009) i Druga szansa (2018) oraz w filmie Władysława Pasikowskiego Pitbull. Ostatni pies (2018)[46][47].

Wystąpiła w kampanii wizerunkowej Coca-Coli „Podaruj radość #jakMikołaj” (2018)[38] i spotach reklamowych ING Banku Śląskiego (2019)[48].

Życie prywatneEdytuj

Ze związku z młodszym o cztery lata perkusistą Adamem Krajewskim[18] ma syna Mikołaja[49] (ur. 22 maja 1996). W listopadzie 2018, po 17 latach związku, poślubiła Pawła Krawczyka, muzyka i gitarzystę zespołu Hey[50].

DyskografiaEdytuj

FilmografiaEdytuj

Rok Tytuł Uwagi Źródło
2000 Dzieci Jarocina film dokumentalny, reżyseria: Petro Aleksowski
[46][47]
2003 Przystanek Woodstock – Najgłośniejszy Film Polski film dokumentalny, reżyseria: Jerzy Owsiak
2008 Historia polskiego rocka film dokumentalny, reżyseria: Leszek Gnoiński, Wojciech Słota
2009 Niania gościnnie, odc. 108, jako Dorota, reżyseria: Jurek Bogajewicz
2018 Pitbull. Ostatni pies jako kobieta na posterunku, reżyseria: Władysław Pasikowski
Druga szansa gościnnie, odc. 57, 59, jako ona sama, reżyseria: Tomasz Szafrański

Nagrody i wyróżnieniaEdytuj

FryderykiEdytuj

Rok Kategoria Nominacja Rezultat
1994 Najlepsza wokalistka Katarzyna Nosowska Nominacja [51]
1995 Autor roku Nominacja [52]
1996 Wokalistka roku Nominacja [53]
Autor roku Wygrana
Album roku – rock puk.puk Nominacja
Album roku – muzyka alternatywna Wygrana
1998 Wokalistka roku Katarzyna Nosowska Nominacja [54]
Album roku – muzyka alternatywna Milena Nominacja
1999 Wokalistka roku Katarzyna Nosowska Nominacja [55]
2000 Nominacja [56]
Autor roku Wygrana
Album roku – muzyka alternatywna Sushi Wygrana
2001 Wokalistka roku Katarzyna Nosowska Nominacja [57]
Autor roku Nominacja
2002 Wokalistka roku Nominacja [58]
Autor roku Nominacja
2003 Wokalistka roku Nominacja [59]
Autor roku Nominacja
2005 Wokalistka roku Wygrana [60]
Autor roku Wygrana
2006 Wokalistka roku Nominacja [61]
Autor roku Wygrana
2008 Piosenka roku Era retuszera Wygrana [62]
Wokalistka roku Katarzyna Nosowska Wygrana
Kompozytor roku Nominacja
Autor roku Wygrana
Album roku – muzyka alternatywna UniSexBlues Wygrana
2009 Piosenka roku Kto tam u ciebie jest? Nominacja [63]
Wokalistka roku Katarzyna Nosowska Wygrana
Album roku – piosenka poetycka Osiecka Wygrana
2010 Wokalistka roku Katarzyna Nosowska Nominacja [64]
Kompozytor roku Katarzyna Nosowska i Paweł Krawczyk Nominacja
Autor roku Katarzyna Nosowska Wygrana
2012 Piosenka roku Nomada Nominacja [65]
Wokalistka roku Katarzyna Nosowska Nominacja
Autor roku Wygrana
Album roku – muzyka alternatywna 8 Nominacja
2019 Autor roku Katarzyna Nosowska Nominacja [37]
Album roku – alternatywa Basta Wygrana
2020 Album roku – muzyka poetycka Janerka na basy i głosy
(z Lechem Janerką, Marcinem Świetlickim, Niką, Pablopavo, Jarosławem Szubrychtem i Wojciechem Waglewskim)
Oczekuje [66]

PozostałeEdytuj

Rok Plebiscyt Kategoria Nominacja Rezultat
1993 Paszport „Polityki” Estrada Katarzyna Nosowska Wygrana [67]
2000 Tęczowy Laur Katarzyna Nosowska Wygrana [68]
2007 Europejskie Nagrody Muzyczne MTV Najlepszy polski wykonawca Katarzyna Nosowska Nominacja [69]
2008 Nagroda Muzyczna Programu Trzeciego – „Mateusz” n/d UniSexBlues Nominacja [70]
2011 Doroczna Nagroda Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego Muzyka Katarzyna Nosowska Wygrana [71]
2012 Nagroda Muzyczna Programu Trzeciego – „Mateusz” Muzyka rozrywkowa – wydarzenie Katarzyna Nosowska Wygrana [72]

PrzypisyEdytuj

  1. Chris True: Hey Biography (ang.). www.allmusic.com. [dostęp 2016-08-10].
  2. Maciej Sienkiewicz: Katarzyna Nosowska (pol.). culture.pl. [dostęp 2016-08-10].
  3. a b Historia zespołu Włochaty na oficjalnej stronie (pol.). wlochaty.most.org.pl. [dostęp 2011-07-14].
  4. ZPAV: Akademia Fonograficzna (Sekcja Muzyki Rozrywkowej) (pol.). www.zpav.pl. [dostęp 2010-10-03].
  5. Katarzyna Nosowska (pol.). encyklopedia.Szczecin.pll. [dostęp 2013-08-21].
  6. Zakończył się 13. Festiwal Polskich Wideoklipów Yach Film 2004 (pol.). film.onet.pl. [dostęp 2015-02-17].
  7. Wideoklip do utworu L.U.C. feat. Ula Dudziak zwycięzcą Yach Film 2009 (pol.). muzyka.onet.pl. [dostęp 2015-03-08].
  8. Fryderyki 2018. Oto wszyscy zwycięzcy!. cojestgrane24.wyborcza.pl, 25 kwietnia 2018. [dostęp 2018-06-15].
  9. Odznaczenia z okazji Święta Wolności. prezydent.pl, 2013-06-04. [dostęp 2013-06-04].
  10. 50 Najlepszych Polskich Wokalistek (pol.). onet.pl. [dostęp 2010.05].
  11. Leszek Gnoiński, Jan Skaradziński, Encyklopedia Polskiego Rocka, Warszawa: Świat Książki, 1997, s. 184, ISBN 83-7129-570-7, OCLC 43868642.
  12. a b Wpadajcie Kochani na Zmalowane Wrota! (...) (pol.). instagram.com. [dostęp 2019-06-21].
  13. a b Kasia Nosowska: Śpiewająca dziewczyna (pol.). W: Zwierciadło [on-line]. zwierciadlo.pl, 2013-05-28. [dostęp 2019-06-21].
  14. Katarzyna Nosowska o ojcu alkoholiku: kiedyś to przepracuję, plejada.pl, 22 czerwca 2019 [dostęp 2019-06-22] (pol.).
  15. Robert Rient: Katarzyna Nosowska: A ja żem jej powiedziała! (pol.). W: Przekrój [on-line]. przekroj.pl, 2018-04-30. [dostęp 2019-06-21].
  16. Robert Rient: Katarzyna Nosowska: "Od kiedy pamiętam, unikałam grup" (wywiad) (pol.). focus.pl, 2019-03-04. [dostęp 2019-06-21].
  17. a b c d e f Mikołaj Lizut: Kasia Nosowska. Bez gniewu (pol.). W: Gazeta Wyborcza [on-line]. wyborcza.pl, 2007-09-10. [dostęp 2019-06-21].
  18. a b c d Special – Wywiady (pol.). insooth.i365.pl. [dostęp 2019-06-22].
  19. a b Special – Skład - Biografia (pol.). insooth.i365.pl. [dostęp 2019-06-21].
  20. a b c Jacek Nizinkiewicz: Dni zespołu Hey są policzone – rozmowa z Katarzyną Nosowską (pol.). tygodnikprzeglad.pl, 2010-08-29. [dostęp 2019-06-22].
  21. Fire (pol.). hey.art.pl. [dostęp 2016-02-14].
  22. Debiutancki album Hey z 1993 r. już w sprzedaży na winylu (pol.). muzyka.onet.pl. [dostęp 2016-02-14].
  23. Zespół Hey zawiesza działalność. Kasia Nosowska podała powód (pol.). kultura.gazeta.pl, 2017-10-12. [dostęp 2018-02-24].
  24. Nosowska – „puk.puk” (pol.). muzyka.wp.pl. [dostęp 2011-07-14].
  25. a b Fryderyki 1996: nominowani i laureaci (pol.). www.zpav.pl. [dostęp 2016-08-10].
  26. Nosowska – „Milena” (pol.). muzyka.wp.pl. [dostęp 2011-07-14].
  27. Nosowska – „Sushi” (pol.). muzyka.onet.pl. [dostęp 2011-07-14].
  28. a b Fryderyki 2000: nominowani i laureaci (pol.). www.zpav.pl. [dostęp 2016-08-10].
  29. a b c Fryderyki 2008: nominowani i laureaci (pol.). www.zpav.pl. [dostęp 2016-08-10].
  30. Nosowska – „Osiecka” (pol.). muzyka.onet.pl. [dostęp 2011-07-14].
  31. Nosowska po 7 latach (pol.). muzyka.interia.pl. [dostęp 2009-09-20].
  32. Nosowska śpiewa Osiecką (pol.). muzyka.interia.pl. [dostęp 2009-09-20].
  33. a b Fryderyki 2009: nominowani i laureaci (pol.). www.zpav.pl. [dostęp 2016-08-10].
  34. Nosowska (pol.). nosowska.pl. [dostęp 2011-09-01].
  35. a b Fryderyki 2005: nominowani i laureaci (pol.). www.zpav.pl. [dostęp 2016-08-10].
  36. Fryderyki 2010: nominowani i laureaci (pol.). www.zpav.pl. [dostęp 2016-08-10].
  37. a b Nominowani i laureaci 2019 (pol.). Fryderyki. [dostęp 2020-06-20].
  38. a b "Coraz bliżej Święta" w reklamie Coca-Coli śpiewa w tym roku Katarzyna Nosowska (pol.). W: Wirtualne Media [on-line]. wirtualnemedia.pl, 2018-11-26. [dostęp 2019-06-21].
  39. a b Katarzyna Nosowska po raz drugi dyrektorem Męskiego Grania (pol.). polskieradio.pl. [dostęp 2012.05].
  40. Nosowska, Igo, Organek i Zalewski w klipie „Sobie i wam” promującym Męskie Granie 2019 (wideo), www.wirtualnemedia.pl [dostęp 2019-05-31] (pol.).
  41. #hot16challenge2: Monika Brodka i producent Synów nagrali utwór, trojmiasto.pl, 10 maja 2020 [dostęp 2020-05-12] (pol.).
  42. Hubert Grygielewicz: Z Katarzyną Nosowską o... (pol.). szczecinglowny.org. [dostęp 2019-06-21].
  43. Katarzyna Nosowska: A ja żem jej powiedziała.... Warszawa: Wielka Litera, 2018. ISBN 978-83-8032-259-2.
  44. Bestsellery Empiku 2018 - wyniki. Dawid Podsiadło i Kuba Wojewódzki wśród zwycięzców! Kto jeszcze? [LISTA ZWYCIĘZCÓW] - Telemagazyn.pl, www.telemagazyn.pl [dostęp 2019-03-11] (pol.).
  45. Kasia Nosowska i Paweł Krawczyk, Tranzytem Do Niebytu (pol.). Roxy FM. [dostęp 2013-10-24].
  46. a b c Katarzyna Nosowska – Filmografia (pol.). www.filmweb.pl. [dostęp 2011-07-14].
  47. a b c Katarzyna Nosowska (pol.). filmpolski.pl. [dostęp 2018-04-14].
  48. Katarzyna Nosowska „Dobrym Głosem dla firm” w akcji ING Banku Śląskiego (pol.). W: Wirtualne Media [on-line]. wirtualnemedia.pl, 2019-02-20. [dostęp 2019-06-21].
  49. Nosowska i jej syn w muzycznym duecie (pol.). W: Onet.pl [on-line]. kultura.onet.pl, 2018-11-04. [dostęp 2019-06-21].
  50. Sergiusz Królak: Katarzyna Nosowska wzięła cichy ślub? (pol.). W: Plejada.pl [on-line]. plejada.pl, 2018-11-26. [dostęp 2019-06-21].
  51. Nominowani i laureaci 1994 (pol.). Fryderyki. [dostęp 2020-06-20].
  52. Nominowani i laureaci 1995 (pol.). Fryderyki. [dostęp 2020-06-20].
  53. Nominowani i laureaci 1996 (pol.). Fryderyki. [dostęp 2020-06-20].
  54. Nominowani i laureaci 1998 (pol.). Fryderyki. [dostęp 2020-06-20].
  55. Nominowani i laureaci 1999 (pol.). Fryderyki. [dostęp 2020-06-20].
  56. Nominowani i laureaci 2000 (pol.). Fryderyki. [dostęp 2020-06-20].
  57. Nominowani i laureaci 2001 (pol.). Fryderyki. [dostęp 2020-06-20].
  58. Nominowani i laureaci 2002 (pol.). Fryderyki. [dostęp 2020-06-20].
  59. Nominowani i laureaci 2003 (pol.). Fryderyki. [dostęp 2020-06-20].
  60. Nominowani i laureaci 2005 (pol.). Fryderyki. [dostęp 2020-06-20].
  61. Nominowani i laureaci 2006 (pol.). Fryderyki. [dostęp 2020-06-20].
  62. Nominowani i laureaci 2008 (pol.). Fryderyki. [dostęp 2020-06-20].
  63. Nominowani i laureaci 2009 (pol.). Fryderyki. [dostęp 2020-06-20].
  64. Nominowani i laureaci 2010 (pol.). Fryderyki. [dostęp 2020-06-20].
  65. Nominowani i laureaci 2012 (pol.). Fryderyki. [dostęp 2020-06-20].
  66. Nominowani i laureaci 2020 (pol.). Fryderyki. [dostęp 2020-06-20].
  67. Historia Paszportów POLITYKI: 21 edycji na 22 zdjęciach. (pol.). www.polityka.pl. [dostęp 2016-08-10].
  68. Tęczowy laur (pol.). www.rmf24.pl. [dostęp 2016-08-10].
  69. Polskie nominacje do MTV Europe Music Awards (pol.). media2.pl. [dostęp 2016-08-10].
  70. Mateusze 2008 (pol.). www.polskieradio.pl. [dostęp 2016-07-14].
  71. Doroczne Nagrody Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego (pol.). mkidn.gov.pl, 2011-09-20. [dostęp 2016-08-10].
  72. Katarzyna Nosowska i Tomasz Stańko laureatami Mateuszy 2012 (pol.). www.polskieradio.pl. [dostęp 2016-07-14].

Linki zewnętrzneEdytuj